อิสยาห์ 5
1ข้าพเจ้าจะร้องเพลงให้ผู้เป็นที่รักยิ่ง เพลงถึงสวนองุ่นของผู้เป็นที่รัก ผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้ามีสวนองุ่นบนเนินเขาที่อุดมสมบูรณ์มาก
2เขาขุดดิน เก็บหินออก ปลูกองุ่นพันธุ์ดีเลิศ สร้างหอคอยไว้กลางสวน และสกัดบ่อย่ำองุ่นไว้ด้วย เขาหวังจะได้ผลองุ่น แต่สวนกลับให้ผลองุ่นป่า
3“ชาวเยรูซาเล็มและชาวยูดาห์ โปรดตัดสินระหว่างเรากับสวนองุ่นของเรา
4เราจะทำอะไรให้สวนองุ่นนี้ได้อีก ที่เรายังไม่ได้ทำ? ทำไมเราหวังจะได้ผลองุ่น แต่กลับได้องุ่นป่า?
5เราจะบอกให้รู้ว่าเราจะทำอะไรกับสวนของเรา เราจะรื้อรั้วพุ่มไม้ ให้สวนถูกกินจนหมด จะพังกำแพง ให้สวนถูกเหยียบย่ำ
6เราจะทำให้เป็นที่รกร้าง ไม่มีใครลิดกิ่งหรือพรวนดิน จะมีแต่พุ่มหนามและต้นหนามขึ้น เราจะสั่งเมฆไม่ให้ฝนตกลงมาในสวน”
7สวนองุ่นของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพคือเชื้อสายอิสราเอล ชาวยูดาห์คือต้นไม้ที่พระองค์ชื่นชอบ พระองค์หวังความยุติธรรม แต่กลับพบการกดขี่ หวังความเที่ยงธรรม แต่กลับได้ยินเสียงร้องทุกข์
8วิบัติจงเกิดแก่คนที่รวบบ้านหลังแล้วหลังเล่า รวบที่นาผืนแล้วผืนเล่า จนไม่เหลือที่ว่าง และพวกเจ้าต้องอยู่ตามลำพังกลางแผ่นดิน!
9ข้าพเจ้าได้ยินพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “บ้านมากมายจะร้างแน่นอน แม้บ้านใหญ่และสวยงามก็ไม่มีคนอยู่
10สวนองุ่นสิบเอเคอร์ จะให้เหล้าองุ่นเพียงหนึ่งบัท เมล็ดพันธุ์หนึ่งโฮเมอร์ จะให้ผลเพียงหนึ่งเอฟาห์”
11วิบัติจงเกิดแก่คนที่ตื่นแต่เช้าเพื่อหาสุรา อยู่จนดึกดื่น ดื่มเหล้าองุ่นจนเร่าร้อน!
12ในงานเลี้ยงของพวกเขามีพิณกับพิณไลร์ รำมะนา ขลุ่ย และเหล้าองุ่น แต่ไม่ใส่ใจงานของพระยาห์เวห์ ไม่พิจารณาสิ่งที่พระองค์ลงมือทำ
13ประชาชนของเราจึงตกเป็นเชลยเพราะขาดความรู้ ผู้มีเกียรติหิวโหย ฝูงชนกระหายน้ำจนคอแห้ง
14เชโอล จึงอยากกินมากขึ้น อ้าปากกว้างอย่างไร้ขอบเขต ความรุ่งโรจน์ ฝูงชน ความโอ่อ่า และคนที่สนุกสนานในหมู่พวกเขาลงไปในนั้น
15มนุษย์จึงตกต่ำ มวลมนุษย์ถูกกดให้ต่ำลง สายตาของคนหยิ่งต้องก้มลง
16แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพสูงเด่นด้วยความยุติธรรม พระเจ้าผู้บริสุทธิ์แสดงความบริสุทธิ์ด้วยความเที่ยงธรรม
17แล้วลูกแกะจะกินหญ้าเหมือนในทุ่งเลี้ยงของตน คนต่างถิ่นจะหากินตามซากปรักหักพังของคนมั่งคั่ง
18วิบัติจงเกิดแก่คนที่ลากความชั่วด้วยสายเชือกแห่งความเท็จ ลากความชั่วร้ายเหมือนใช้เชือกลากเกวียน
19คนที่พูดว่า “ให้พระองค์รีบเถิด รีบทำงานให้พวกเราเห็น ให้แผนของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลมาถึงเร็วๆ พวกเราจะได้รู้!”
20วิบัติจงเกิดแก่คนที่เรียกความชั่วว่าดี และเรียกความดีว่าชั่ว เอาความมืดมาแทนแสงสว่าง เอาแสงสว่างมาแทนความมืด เอาความขมมาแทนความหวาน เอาความหวานมาแทนความขม!
21วิบัติจงเกิดแก่คนที่เห็นว่าตนฉลาด และคิดว่าตนรอบคอบ!
22วิบัติจงเกิดแก่คนที่เก่งกล้าดื่มเหล้าองุ่น เป็นยอดฝีมือผสมสุรา
23คนที่รับสินบนแล้วตัดสินยกฟ้องคนผิด แต่ไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนบริสุทธิ์!
24ดังที่เปลวไฟกินตอซัง และหญ้าแห้งยุบลงในไฟ รากของพวกเขาจะเน่า ดอกจะฟุ้งขึ้นเป็นฝุ่น เพราะพวกเขาปฏิเสธข้อบัญญัติของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ดูหมิ่นคำของพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
25พระยาห์เวห์จึงโกรธประชาชนของพระองค์อย่างร้อนแรง ยื่นมือออกไปเล่นงานและตีพวกเขา ภูเขาสั่นสะเทือน ศพของพวกเขาเหมือนขยะกลางถนน แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
26พระองค์จะยกธงส่งสัญญาณให้ชาติต่างๆ ที่อยู่ไกล จะผิวปากเรียกพวกเขาจากสุดปลายแผ่นดิน พวกเขาจะมาอย่างรวดเร็วทันที
27ไม่มีใครเหนื่อยล้าหรือสะดุดในหมู่พวกเขา ไม่มีใครง่วงหรือหลับ สายคาดเอวไม่หลุด สายรองเท้าไม่ขาด
28ลูกธนูของพวกเขาคม คันธนูทุกคันโก่งไว้ กีบม้าเหมือนหินเหล็กไฟ ล้อรถเหมือนลมหมุน
29เสียงคำรามเหมือนสิงโตตัวเมีย พวกเขาคำรามเหมือนสิงโตหนุ่ม คำราม จับเหยื่อแล้วเอาไป ไม่มีใครช่วยได้
30ในวันนั้น พวกเขาจะคำรามใส่ผู้คนเหมือนเสียงทะเลคำราม เมื่อมองไปที่แผ่นดิน ก็เห็นความมืดและความทุกข์ เมฆบดบังแสงจนมืดลง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.