อิสยาห์ 9
1แต่ผู้ที่เคยทุกข์ระทมจะไม่มืดมนอีก ในอดีต พระองค์ทำให้แผ่นดินเศบูลุนและแผ่นดินนัฟทาลีตกต่ำ แต่ในภายหลังได้ทำให้รุ่งโรจน์ คือแถบเส้นทางทะเล ฟากแม่น้ำจอร์แดน และกาลิลีแห่งชนชาติต่างๆ
2ประชาชนที่เดินอยู่ในความมืดได้เห็นแสงสว่างยิ่งใหญ่ แสงส่องลงบนผู้ที่อยู่ในแผ่นดินแห่งเงาความตาย
3พระองค์ทำให้ชนชาตินี้เพิ่มจำนวน ทำให้ความยินดีของพวกเขาเพิ่มขึ้น พวกเขายินดีต่อหน้าพระองค์ เหมือนความยินดีในฤดูเก็บเกี่ยว เหมือนผู้คนยินดีเมื่อแบ่งของที่ปล้นมา
4เพราะพระองค์ได้หักแอกที่เป็นภาระของเขา ไม้ที่พาดบ่า และตะบองของผู้กดขี่เขา เหมือนในวันที่จัดการมีเดียน
5เครื่องเกราะทั้งหมดของนักรบในการรบที่อึกทึก และเสื้อผ้าที่เกลือกอยู่ในเลือด จะถูกเผาเป็นเชื้อไฟ
6เพราะเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อพวกเรา บุตรชายคนหนึ่งถูกมอบให้พวกเรา อำนาจปกครองจะอยู่บนบ่าของเขา เขาจะได้ชื่อว่า ที่ปรึกษาผู้น่าอัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงพลัง พระบิดานิรันดร์ เจ้าผู้ครองสันติ
7อำนาจปกครองและสันติสุขของเขาจะเพิ่มพูนไม่สิ้นสุด บนบัลลังก์ดาวิดและเหนืออาณาจักรของเขา เขาจะตั้งอาณาจักรนั้นให้มั่นคงและค้ำจุนด้วยความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ตั้งแต่นั้นตลอดไป ความมุ่งมั่นแรงกล้าของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพจะทำให้สำเร็จ
8พระผู้เป็นเจ้าส่งคำไปถึงยาโคบ และคำนั้นตกลงมาบนอิสราเอล
9ประชาชนทุกคนจะรู้ ทั้งเอฟราอิมและชาวสะมาเรีย ผู้พูดด้วยใจหยิ่งผยองว่า
10“อิฐพังลงแล้ว แต่พวกเราจะสร้างด้วยหินที่สกัด ต้นมะเดื่อไซคามอร์ถูกโค่นแล้ว แต่พวกเราจะปลูกซีดาร์แทน”
11พระยาห์เวห์จึงจะยกศัตรูของเรซีนขึ้นมาต่อสู้เขา และปลุกศัตรูของเขา
12ชาวซีเรียอยู่ข้างหน้า ชาวฟีลิสเตียอยู่ข้างหลัง พวกเขาจะอ้าปากกินอิสราเอล แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
13ถึงอย่างนั้น ประชาชนก็ไม่หันกลับมาหาผู้ที่ตีพวกเขา ไม่แสวงหาพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
14พระยาห์เวห์จึงจะตัดทั้งหัวและหางออกจากอิสราเอล ทั้งกิ่งปาล์มและต้นอ้อ ในวันเดียว
15ผู้อาวุโสและผู้มีเกียรติคือหัว ผู้เผยพระวจนะที่สอนคำโกหกคือหาง
16ผู้นำของประชาชนนี้พาพวกเขาหลงทาง คนที่ตามผู้นำเหล่านั้นจึงถูกทำลาย
17พระผู้เป็นเจ้าจึงจะไม่ยินดีกับชายหนุ่มของพวกเขา ไม่สงสารเด็กที่ไม่มีพ่อและหญิงม่าย เพราะทุกคนลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์และทำชั่ว ทุกปากพูดเรื่องโง่เขลา แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
18ความชั่วร้ายลุกไหม้เหมือนไฟ เผาผลาญพุ่มหนามและต้นหนาม จุดไฟในพุ่มไม้หนาทึบของป่า จนควันม้วนขึ้นเป็นเสา
19ความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพเผาแผ่นดิน ประชาชนเป็นเชื้อไฟ ไม่มีใครไว้ชีวิตพี่น้องของตน
20คนหนึ่งกินทางขวา ก็ยังหิว กินทางซ้าย พวกเขาก็ยังไม่อิ่ม แต่ละคนกินเนื้อแขนของตน
21มนัสเสห์กินเอฟราอิม เอฟราอิมกินมนัสเสห์ แล้วทั้งสองร่วมกันต่อสู้ยูดาห์ แม้เกิดเรื่องทั้งหมดนี้ ความโกรธของพระองค์ก็ยังไม่คลาย มือของพระองค์ยังยื่นออกมา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.