สดุดี
Chapter 105
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สดุดี 105

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์! จง​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์! จง​ประกาศ​กิจการ​ของ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ
1הֹוד֣וּ לַ֭יהוָה קִרְא֣וּ בִּשְׁמֹ֑ו הֹודִ֥יעוּ בָ֝עַמִּ֗ים עֲלִילֹותָֽיו׃
2จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระองค์ ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์! เล่า​ถึง​สิ่งอัศจรรย์​ทั้งสิ้น​ที่​พระองค์​ทำ
2שִֽׁירוּ־לֹ֖ו זַמְּרוּ־לֹ֑ו שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאֹותָֽיו׃
3จง​ภูมิใจ​ใน​พระ​นาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ ให้​ใจ​ของ​ผู้​แสวง​หา​พระ​ยาห์เวห์ชื่นบาน
3הִֽ֭תְהַלְלוּ בְּשֵׁ֣ם קָדְשֹׁ֑ו יִ֝שְׂמַ֗ח לֵ֤ב ׀ מְבַקְשֵׁ֬י יְהוָֽה׃
4จง​แสวง​หา​พระ​ยาห์เวห์​และ​กำลัง​ของ​พระองค์ แสวง​หา​ใบหน้า​ของ​พระองค์​เสมอ​ไป
4דִּרְשׁ֣וּ יְהוָ֣ה וְעֻזֹּ֑ו בַּקְּשׁ֖וּ פָנָ֣יו תָּמִֽיד׃
5จง​ระลึก​ถึง​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ ทั้ง​สิ่ง​มหัศจรรย์​และ​คำ​ตัดสิน​จาก​ปาก​ของ​พระองค์
5זִכְר֗וּ נִפְלְאֹותָ֥יו אֲשֶׁר־עָשָׂ֑ה מֹ֝פְתָ֗יו וּמִשְׁפְּטֵי־פִֽיו׃
6ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​เอ๋ย ลูกหลาน​ของ​ยา​โค​บ​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​เอ๋ย
6זֶ֭רַע אַבְרָהָ֣ם עַבְדֹּ֑ו בְּנֵ֖י יַעֲקֹ֣ב בְּחִירָֽיו׃
7พระองค์​คือ​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา คำ​ตัดสิน​ของ​พระองค์​มี​อยู่​ทั่ว​แผ่นดิน​โลก
7ה֭וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ בְּכָל־הָ֝אָ֗רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו׃
8พระองค์​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​บัญชา​ไว้​ถึง​พัน​ชั่ว​อายุ​คน
8זָכַ֣ר לְעֹולָ֣ם בְּרִיתֹ֑ו דָּבָ֥ר צִ֝וָּ֗ה לְאֶ֣לֶף דֹּֽור׃
9คือ​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​คำ​ปฏิญาณ​ต่อ​อิส​อัค
9אֲשֶׁ֣ר כָּ֭רַת אֶת־אַבְרָהָ֑ם וּשְׁב֖וּעָתֹ֣ו לְיִשְׂחָֽק׃
10พระองค์​ยืนยัน​สิ่ง​นั้น​แก่​ยา​โค​บ​เป็น​ข้อ​กำหนด เป็น​พันธสัญญา​นิรันดร์​แก่​อิสราเอล
10וַיַּֽעֲמִידֶ֣הָ לְיַעֲקֹ֣ב לְחֹ֑ק לְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל בְּרִ֣ית עֹולָֽם׃
11ว่า “เรา​จะ​ให้​แผ่นดิน​คา​นา​อัน​แก่​เจ้า เป็น​ส่วน​มรดก​ที่​ตก​แก่​เจ้า”
11לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־אֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃
12ตอน​นั้น​พวก​เขา​มี​เพียง​ไม่​กี่​คน น้อย​นิด​นัก และ​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​นั้น
12בִּֽ֭הְיֹותָם מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר כִּ֝מְעַ֗ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ׃
13พวก​เขา​เร่ร่อน​ไป​จาก​ชน​ชาติ​หนึ่ง​สู่​อีก​ชน​ชาติ​หนึ่ง จาก​อาณาจักร​หนึ่ง​ไป​สู่​อีก​ประชาชน​หนึ่ง
13וַֽ֭יִּתְהַלְּכוּ מִגֹּ֣וי אֶל־גֹּ֑וי מִ֝מַּמְלָכָ֗ה אֶל־עַ֥ם אַחֵֽר׃
14พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข่มเหง​พวก​เขา ถึง​กับ​ตำหนิ​กษัตริย์​เพื่อ​ปกป้อง​พวก​เขา​ว่า
14לֹֽא־הִנִּ֣יחַ אָדָ֣ם לְעָשְׁקָ֑ם וַיֹּ֖וכַח עֲלֵיהֶ֣ם מְלָכִֽים׃
15“อย่า​แตะ​ต้อง​ผู้​ที่​เรา​เจิม​ไว้! อย่า​ทำร้าย​ผู้​เผย​พระ​วจนะ​ของ​เรา!”
15אַֽל־תִּגְּע֥וּ בִמְשִׁיחָ֑י וְ֝לִנְבִיאַי אַל־תָּרֵֽעוּ׃
16พระองค์​เรียก​ความ​อดอยาก​ให้​มา​เหนือ​แผ่นดิน ทำลาย​เสบียง​อาหาร​จน​หมด
16וַיִּקְרָ֣א רָ֭עָב עַל־הָאָ֑רֶץ כָּֽל־מַטֵּה־לֶ֥חֶם שָׁבָֽר׃
17พระองค์​ส่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​ล่วงหน้า​พวก​เขา​ไป โย​เซฟ​ถูก​ขาย​เป็น​ทาส
17שָׁלַ֣ח לִפְנֵיהֶ֣ם אִ֑ישׁ לְ֝עֶ֗בֶד נִמְכַּ֥ר יֹוסֵֽף׃
18เท้า​ของ​เขา​ถูก​ล่าม​จน​ช้ำ คอ​ถูก​คล้อง​ด้วย​โซ่​เหล็ก
18עִנּ֣וּ בַכֶּ֣בֶל *רַגְלָיו (רַגְלֹ֑ו) בַּ֝רְזֶ֗ל בָּ֣אָה נַפְשֹֽׁו׃
19จน​ถึง​เวลา​ที่​ถ้อยคำ​ของ​เขา​เป็น​จริง ถ้อยคำ​ของ​พระ​ยาห์เวห์​พิสูจน์​ว่า​เขา​พูด​จริง
19עַד־עֵ֥ת בֹּֽא־דְבָרֹ֑ו אִמְרַ֖ת יְהוָ֣ה צְרָפָֽתְהוּ׃
20กษัตริย์​ส่ง​คน​ไป​ปล่อย​เขา ผู้ปกครอง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ให้​เขา​เป็น​อิสระ
20שָׁ֣לַח מֶ֭לֶךְ וַיַתִּירֵ֑הוּ מֹשֵׁ֥ל עַ֝מִּ֗ים וַֽיְפַתְּחֵֽהוּ׃
21ตั้ง​เขา​เป็น​นาย​เหนือ​ราช​สำนัก และ​เป็น​ผู้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด
21שָׂמֹ֣ו אָדֹ֣ון לְבֵיתֹ֑ו וּ֝מֹשֵׁ֗ל בְּכָל־קִנְיָנֹֽו׃
22ให้​เขา​อบรม​บรรดา​เจ้านาย​ตาม​ที่​เห็น​สมควร และ​สอน​ปัญญา​แก่​พวก​ผู้​อาวุโส
22לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשֹׁ֑ו וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃
23แล้ว​อิสราเอล​ก็​เข้า​ไป​ใน​อียิปต์ ยา​โค​บ​ไป​อาศัย​ใน​แผ่นดิน​ฮาม
23וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם׃
24พระองค์​ทำให้​ประชากร​ของ​พระองค์​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก และ​แข็งแกร่ง​กว่า​ศัตรู
24וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמֹּ֣ו מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו׃
25พระองค์​หัน​ใจ​ของ​คน​เหล่า​นั้น​ให้​เกลียด​ประชากร​ของ​พระองค์ และ​วาง​อุบาย​ต่อ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์
25הָפַ֣ךְ לִ֭בָּם לִשְׂנֹ֣א עַמֹּ֑ו לְ֝הִתְנַכֵּ֗ל בַּעֲבָדָֽיו׃
26พระองค์​ส่ง​โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์ และ​อา​โร​น​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก
26שָׁ֭לַח מֹשֶׁ֣ה עַבְדֹּ֑ו אַ֝הֲרֹ֗ן אֲשֶׁ֣ר בָּֽחַר־בֹּֽו׃
27ทั้ง​สอง​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ท่ามกลาง​พวก​เขา และ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ใน​แผ่นดิน​ฮาม
27שָֽׂמוּ־בָ֭ם דִּבְרֵ֣י אֹתֹותָ֑יו וּ֝מֹפְתִ֗ים בְּאֶ֣רֶץ חָֽם׃
28พระองค์​ส่ง​ความ​มืด​มา แล้ว​แผ่นดิน​ก็​มืด พวก​เขา​ไม่​ได้​ขัดขืน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์
28שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־*דְּבָרָוו (דְּבָרֹֽו)׃
29พระองค์​เปลี่ยน​น้ำ​ของ​พวก​เขา​เป็น​เลือด และ​ฆ่า​ปลา​ของ​พวก​เขา
29הָפַ֣ךְ אֶת־מֵימֵיהֶ֣ם לְדָ֑ם וַ֝יָּ֗מֶת אֶת־דְּגָתָֽם׃
30กบ​เต็ม​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา แม้​แต่​ใน​ห้อง​ของ​กษัตริย์
30שָׁרַ֣ץ אַרְצָ֣ם צְפַרְדְּעִ֑ים בְּ֝חַדְרֵ֗י מַלְכֵיהֶֽם׃
31พระองค์​ตรัส ฝูง​แมลงวัน​ก็​มา พร้อม​ตัว​เหา​ทั่ว​ทุก​เขต​แดน
31אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א עָרֹ֑ב כִּ֝נִּ֗ים בְּכָל־גְּבוּלָֽם׃
32พระองค์​ให้​ลูกเห็บ​แทน​ฝน และ​ให้​ฟ้า​แลบ​ทั่ว​แผ่นดิน
32נָתַ֣ן גִּשְׁמֵיהֶ֣ם בָּרָ֑ד אֵ֖שׁ לֶהָבֹ֣ות בְּאַרְצָֽם׃
33พระองค์​ทำลาย​เถา​องุ่น​และ​ต้น​มะเดื่อ หัก​ต้นไม้​ทั่ว​ดินแดน​ของ​พวก​เขา
33וַיַּ֣ךְ גַּ֭פְנָם וּתְאֵנָתָ֑ם וַ֝יְשַׁבֵּ֗ר עֵ֣ץ גְּבוּלָֽם׃
34พระองค์​ตรัส ฝูง​ตั๊กแตน​ก็​มา พร้อม​ตั๊กแตน​วัย​อ่อน​มากมาย​นับ​ไม่​ถ้วน
34אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א אַרְבֶּ֑ה וְ֝יֶ֗לֶק וְאֵ֣ין מִסְפָּֽר׃
35มัน​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​แผ่นดิน กิน​ผล​ผลิต​จาก​ผืน​ดิน​จน​หมด
35וַיֹּ֣אכַל כָּל־עֵ֣שֶׂב בְּאַרְצָ֑ם וַ֝יֹּ֗אכַל פְּרִ֣י אַדְמָתָֽם׃
36พระองค์​ประหาร​บุตร​หัว​ปี​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน คือ​ผล​แรก​แห่ง​เรี่ยวแรง​ของ​พวก​เขา
36וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכֹ֣ור בְּאַרְצָ֑ם רֵ֝אשִׁ֗ית לְכָל־אֹונָֽם׃
37แล้ว​พา​ประชากร​ของ​พระองค์​ออก​มา​พร้อม​เงิน​และ​ทอง ใน​เผ่า​ของ​พวก​เขา​ไม่​มี​ใคร​อ่อน​แรง​แม้​แต่​คน​เดียว
37וַֽ֭יֹּוצִיאֵם בְּכֶ֣סֶף וְזָהָ֑ב וְאֵ֖ין בִּשְׁבָטָ֣יו כֹּושֵֽׁל׃
38อียิปต์​ดีใจ​เมื่อ​พวก​เขา​จาก​ไป เพราะ​ความ​หวาดกลัว​พวก​เขา​ครอบงำ​ชาว​อียิปต์
38שָׂמַ֣ח מִצְרַ֣יִם בְּצֵאתָ֑ם כִּֽי־נָפַ֖ל פַּחְדָּ֣ם עֲלֵיהֶֽם׃
39พระองค์​กาง​เมฆ​เป็น​เครื่อง​กำบัง และ​ให้​ไฟ​ส่อง​สว่าง​ยาม​ค่ำ​คืน
39פָּרַ֣שׂ עָנָ֣ן לְמָסָ֑ךְ וְ֝אֵ֗שׁ לְהָאִ֥יר לָֽיְלָה׃
40พวก​เขา​ขอ พระองค์​ก็​ส่ง​นก​คุ่ม​มา และ​ให้​อิ่ม​ด้วย​อาหาร​จาก​ฟ้า
40שָׁאַ֣ל וַיָּבֵ֣א שְׂלָ֑ו וְלֶ֥חֶם שָׁ֝מַ֗יִם יַשְׂבִּיעֵֽם׃
41พระองค์​เปิด​ศิลา น้ำ​ก็​พุ่ง​ออก​มา ไหล​ผ่าน​ที่​แห้ง​แล้ง​เหมือน​แม่น้ำ
41פָּ֣תַח צ֭וּר וַיָּז֣וּבוּ מָ֑יִם הָ֝לְכ֗וּ בַּצִּיֹּ֥ות נָהָֽר׃
42เพราะ​พระองค์​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ และ​อับราฮัม​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์
42כִּֽי־זָ֭כַר אֶת־דְּבַ֣ר קָדְשֹׁ֑ו אֶֽת־אַבְרָהָ֥ם עַבְדֹּֽו׃
43พระองค์​พา​ประชากร​ของ​ตน​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี พา​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ออก​มา​พร้อม​เสียง​ร้อง​เพลง
43וַיֹּוצִ֣א עַמֹּ֣ו בְשָׂשֹׂ֑ון בְּ֝רִנָּ֗ה אֶת־בְּחִירָֽיו׃
44พระองค์​มอบ​แผ่นดิน​ของ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ให้​พวก​เขา พวก​เขา​ได้​ครอบครอง​ผล​จาก​แรงงาน​ของ​ชน​ชาติ​อื่น
44וַיִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם אַרְצֹ֣ות גֹּויִ֑ם וַעֲמַ֖ל לְאֻמִּ֣ים יִירָֽשׁוּ׃
45เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์ และ​ปฏิบัติ​ตาม​บทบัญญัติ​ของพระองค์ จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!
45בַּעֲב֤וּר ׀ יִשְׁמְר֣וּ חֻ֭קָּיו וְתֹורֹתָ֥יו יִנְצֹ֗רוּ הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.