สดุดี 105
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1จงขอบคุณพระยาห์เวห์! จงร้องเรียกพระนามของพระองค์! จงประกาศกิจการของพระองค์ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ
1Alleluia. Give glory to the Lord, for he is good: for his mercy endureth for ever.
2จงร้องเพลงถวายพระองค์ ร้องเพลงสรรเสริญพระองค์! เล่าถึงสิ่งอัศจรรย์ทั้งสิ้นที่พระองค์ทำ
2Who shall declare the powers of the Lord? who shall set forth all his praises?
3จงภูมิใจในพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ ให้ใจของผู้แสวงหาพระยาห์เวห์ชื่นบาน
3Blessed are they that keep judgment, and do justice at all times.
4จงแสวงหาพระยาห์เวห์และกำลังของพระองค์ แสวงหาใบหน้าของพระองค์เสมอไป
4Remember us, O Lord, in the favour of thy people: visit us with thy salvation.
5จงระลึกถึงกิจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำ ทั้งสิ่งมหัศจรรย์และคำตัดสินจากปากของพระองค์
5That we may see the good of thy chosen, that we may rejoice in the joy of thy nation: that thou mayst be praised with thy inheritance.
6ลูกหลานของอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์เอ๋ย ลูกหลานของยาโคบผู้ที่พระองค์เลือกเอ๋ย
6We have sinned with our fathers: we have acted unjustly, we have wrought iniquity.
7พระองค์คือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา คำตัดสินของพระองค์มีอยู่ทั่วแผ่นดินโลก
7Our fathers understood not thy wonders in Egypt: they remembered not the multitude of thy mercies: And they provoked to wrath going up to the sea, even the Red Sea.
8พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ตลอดไป ถ้อยคำที่พระองค์บัญชาไว้ถึงพันชั่วอายุคน
8And he saved them for his own name’s sake: that he might make his power known.
9คือพันธสัญญาที่ทำไว้กับอับราฮัม และคำปฏิญาณต่ออิสอัค
9And he rebuked the Red Sea, and it was dried up: and he led them through the depths, as in a wilderness.
10พระองค์ยืนยันสิ่งนั้นแก่ยาโคบเป็นข้อกำหนด เป็นพันธสัญญานิรันดร์แก่อิสราเอล
10And he saved them from the hand of them that hated them: and he redeemed them from the hand of the enemy.
11ว่า “เราจะให้แผ่นดินคานาอันแก่เจ้า เป็นส่วนมรดกที่ตกแก่เจ้า”
11And the water covered them that afflicted them: there was not one of them left.
12ตอนนั้นพวกเขามีเพียงไม่กี่คน น้อยนิดนัก และเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินนั้น
12And they believed his words: and they sang his praises.
13พวกเขาเร่ร่อนไปจากชนชาติหนึ่งสู่อีกชนชาติหนึ่ง จากอาณาจักรหนึ่งไปสู่อีกประชาชนหนึ่ง
13They had quickly done, they forgot his works: and they waited not for his counsels.
14พระองค์ไม่ยอมให้ใครข่มเหงพวกเขา ถึงกับตำหนิกษัตริย์เพื่อปกป้องพวกเขาว่า
14And they coveted their desire in the desert: and they tempted God in the place without water.
15“อย่าแตะต้องผู้ที่เราเจิมไว้! อย่าทำร้ายผู้เผยพระวจนะของเรา!”
15And he gave them their request: and sent fulness into their souls.
16พระองค์เรียกความอดอยากให้มาเหนือแผ่นดิน ทำลายเสบียงอาหารจนหมด
16And they provoked Moses in the camp, Aaron the holy one of the Lord.
17พระองค์ส่งชายคนหนึ่งล่วงหน้าพวกเขาไป โยเซฟถูกขายเป็นทาส
17The earth opened and swallowed up Dathan: and covered the congregation of Abiron.
18เท้าของเขาถูกล่ามจนช้ำ คอถูกคล้องด้วยโซ่เหล็ก
18And a fire was kindled in their congregation: the flame burned the wicked.
19จนถึงเวลาที่ถ้อยคำของเขาเป็นจริง ถ้อยคำของพระยาห์เวห์พิสูจน์ว่าเขาพูดจริง
19They made also a calf in Horeb: and they adored the graven thing.
20กษัตริย์ส่งคนไปปล่อยเขา ผู้ปกครองชนชาติต่าง ๆ ให้เขาเป็นอิสระ
20And they changed their glory into the likeness of a calf that eateth grass.
21ตั้งเขาเป็นนายเหนือราชสำนัก และเป็นผู้ดูแลทรัพย์สินทั้งหมด
21They forgot God, who saved them, who had done great things in Egypt,
22ให้เขาอบรมบรรดาเจ้านายตามที่เห็นสมควร และสอนปัญญาแก่พวกผู้อาวุโส
22Wondrous works in the land of Cham: terrible things in the Red Sea.
23แล้วอิสราเอลก็เข้าไปในอียิปต์ ยาโคบไปอาศัยในแผ่นดินฮาม
23And he said that he would destroy them: had not Moses his chosen stood before him in the breach: To turn away his wrath, lest he should destroy them.
24พระองค์ทำให้ประชากรของพระองค์เพิ่มจำนวนอย่างมาก และแข็งแกร่งกว่าศัตรู
24And they set at nought the desirable land. They believed not his word,
25พระองค์หันใจของคนเหล่านั้นให้เกลียดประชากรของพระองค์ และวางอุบายต่อผู้รับใช้ของพระองค์
25And they murmured in their tents: they hearkened not to the voice of the Lord.
26พระองค์ส่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ และอาโรนผู้ที่พระองค์เลือก
26And he lifted up his hand over them: to overthrow them in the desert;
27ทั้งสองทำสิ่งอัศจรรย์ท่ามกลางพวกเขา และสิ่งมหัศจรรย์ในแผ่นดินฮาม
27And to cast down their seed among the nations, and to scatter them in the countries.
28พระองค์ส่งความมืดมา แล้วแผ่นดินก็มืด พวกเขาไม่ได้ขัดขืนถ้อยคำของพระองค์
28They also were initiated to Beelphegor: and ate the sacrifices of the dead.
29พระองค์เปลี่ยนน้ำของพวกเขาเป็นเลือด และฆ่าปลาของพวกเขา
29And they provoked him with their inventions: and destruction was multiplied among them.
30กบเต็มแผ่นดินของพวกเขา แม้แต่ในห้องของกษัตริย์
30Then Phinees stood up, and pacified him: and the slaughter ceased.
31พระองค์ตรัส ฝูงแมลงวันก็มา พร้อมตัวเหาทั่วทุกเขตแดน
31And it was reputed to him unto justice, to generation and generation for evermore.
32พระองค์ให้ลูกเห็บแทนฝน และให้ฟ้าแลบทั่วแผ่นดิน
32They provoked him also at the waters of contradiction: and Moses was afflicted for their sakes:
33พระองค์ทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อ หักต้นไม้ทั่วดินแดนของพวกเขา
33Because they exasperated his spirit. And he distinguished with his lips.
34พระองค์ตรัส ฝูงตั๊กแตนก็มา พร้อมตั๊กแตนวัยอ่อนมากมายนับไม่ถ้วน
34They did not destroy the nations of which the Lord spoke unto them.
35มันกินพืชทุกชนิดในแผ่นดิน กินผลผลิตจากผืนดินจนหมด
35And they were mingled among the heathens, and learned their works:
36พระองค์ประหารบุตรหัวปีทุกคนในแผ่นดิน คือผลแรกแห่งเรี่ยวแรงของพวกเขา
36And served their idols, and it became a stumblingblock to them.
37แล้วพาประชากรของพระองค์ออกมาพร้อมเงินและทอง ในเผ่าของพวกเขาไม่มีใครอ่อนแรงแม้แต่คนเดียว
37And they sacrificed their sons, and their daughters to devils.
38อียิปต์ดีใจเมื่อพวกเขาจากไป เพราะความหวาดกลัวพวกเขาครอบงำชาวอียิปต์
38And they shed innocent blood: the blood of their sons and of their daughters which they sacrificed to the idols of Chanaan. And the land was polluted with blood,
39พระองค์กางเมฆเป็นเครื่องกำบัง และให้ไฟส่องสว่างยามค่ำคืน
39And was defiled with their works: and they went aside after their own inventions.
40พวกเขาขอ พระองค์ก็ส่งนกคุ่มมา และให้อิ่มด้วยอาหารจากฟ้า
40And the Lord was exceedingly angry with his people: and he abhorred his inheritance.
41พระองค์เปิดศิลา น้ำก็พุ่งออกมา ไหลผ่านที่แห้งแล้งเหมือนแม่น้ำ
41And he delivered them into the hands of the nations: and they that hated them had dominion over them.
42เพราะพระองค์ระลึกถึงถ้อยคำบริสุทธิ์ของพระองค์ และอับราฮัมผู้รับใช้ของพระองค์
42And their enemies afflicted them: and they were humbled under their hands:
43พระองค์พาประชากรของตนออกมาด้วยความยินดี พาผู้ที่พระองค์เลือกออกมาพร้อมเสียงร้องเพลง
43Many times did he deliver them. But they provoked him with their counsel: and they were brought low by their iniquities.
44พระองค์มอบแผ่นดินของชนชาติต่าง ๆ ให้พวกเขา พวกเขาได้ครอบครองผลจากแรงงานของชนชาติอื่น
44And he saw when they were in tribulation: and he heard their prayer.
45เพื่อพวกเขาจะรักษากฎเกณฑ์ของพระองค์ และปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์ จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
45And he was mindful of his covenant: and repented according to the multitude of his mercies.
no verse 46 in this text
46And he gave them unto mercies, in the sight of all those that had made them captives.
no verse 47 in this text
47Save us, O Lord, our God: and gather us from among nations: That we may give thanks to thy holy name, and may glory in thy praise.
no verse 48 in this text
48Blessed be the Lord the God of Israel, from everlasting to everlasting: and let all the people say: So be it, so be it.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.