สดุดี 74
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งพวกเราตลอดไป ทำไมความโกรธของพระองค์ยังคุกรุ่นต่อฝูงแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์
1מַשְׂכִּ֗יל לְאָ֫סָ֥ף לָמָ֣ה אֱ֭לֹהִים זָנַ֣חְתָּ לָנֶ֑צַח יֶעְשַׁ֥ן אַ֝פְּךָ֗ בְּצֹ֣אן מַרְעִיתֶֽךָ׃
2โปรดระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ที่พระองค์ซื้อไว้แต่โบราณ ซึ่งพระองค์ไถ่ไว้เป็นเผ่ามรดกของพระองค์ คือภูเขาศิโยน ที่พระองค์เคยอยู่
2זְכֹ֤ר עֲדָתְךָ֨ ׀ קָ֘נִ֤יתָ קֶּ֗דֶם גָּ֭אַלְתָּ שֵׁ֣בֶט נַחֲלָתֶ֑ךָ הַר־צִ֝יֹּ֗ון זֶ֤ה ׀ שָׁכַ֬נְתָּ בֹּֽו׃
3โปรดก้าวไปยังซากปรักหักพังที่ไม่มีวันฟื้น ไปดูความชั่วร้ายทั้งสิ้นที่ศัตรูทำไว้ในสถานบริสุทธิ์
3הָרִ֣ימָה פְ֭עָמֶיךָ לְמַשֻּׁאֹ֣ות נֶ֑צַח כָּל־הֵרַ֖ע אֹויֵ֣ב בַּקֹּֽדֶשׁ׃
4ศัตรูของพระองค์คำรามอยู่กลางที่ประชุมของพระองค์ พวกเขาปักธงของตนเป็นเครื่องหมาย
4שָׁאֲג֣וּ צֹ֭רְרֶיךָ בְּקֶ֣רֶב מֹועֲדֶ֑ךָ שָׂ֖מוּ אֹותֹתָ֣ם אֹתֹֽות׃
5พวกเขาเหมือนคนเงื้อขวาน ฟันฝ่าพงไม้หนาทึบ
5יִ֭וָּדַע כְּמֵבִ֣יא לְמָ֑עְלָה בִּֽסֲבָךְ־עֵ֝֗ץ קַרְדֻּמֹּֽות׃
6บัดนี้พวกเขาใช้ขวานและค้อนทุบงานแกะสลักทั้งหมดจนแหลก
6*וְעֵת (וְ֭עַתָּה) פִּתּוּחֶ֣יהָ יָּ֑חַד בְּכַשִּׁ֥יל וְ֝כֵֽילַפֹּ֗ת יַהֲלֹמֽוּן׃
7พวกเขาเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์จนราบกับพื้น ทำให้ที่พำนักแห่งพระนามของพระองค์แปดเปื้อน
7שִׁלְח֣וּ בָ֭אֵשׁ מִקְדָּשֶׁ֑ךָ לָ֝אָ֗רֶץ חִלְּל֥וּ מִֽשְׁכַּן־שְׁמֶֽךָ׃
8พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะบดขยี้พวกเขาให้หมดสิ้น” แล้วเผาสถานที่ทุกแห่งในแผ่นดินที่มีการนมัสการพระเจ้า
8אָמְר֣וּ בְ֭לִבָּם נִינָ֣ם יָ֑חַד שָׂרְפ֖וּ כָל־מֹועֲדֵי־אֵ֣ל בָּאָֽרֶץ׃
9เราไม่เห็นหมายสำคัญอัศจรรย์อีกแล้ว ไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่ และไม่มีใครในหมู่เรารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้อีกนานเท่าไร
9אֹֽותֹתֵ֗ינוּ לֹ֥א רָ֫אִ֥ינוּ אֵֽין־עֹ֥וד נָבִ֑יא וְלֹֽא־אִ֝תָּ֗נוּ יֹדֵ֥עַ עַד־מָֽה׃
10พระเจ้า ศัตรูจะเยาะเย้ยอีกนานเท่าไร จะปล่อยให้ศัตรูหมิ่นพระนามของพระองค์ตลอดไปหรือ
10עַד־מָתַ֣י אֱ֭לֹהִים יְחָ֣רֶף צָ֑ר יְנָ֘אֵ֤ץ אֹויֵ֖ב שִׁמְךָ֣ לָנֶֽצַח׃
11ทำไมพระองค์จึงรั้งมือไว้ แม้แต่มือขวาของพระองค์ โปรดดึงมือออกจากอก และเผาผลาญพวกเขาเสีย
11לָ֤מָּה תָשִׁ֣יב יָ֭דְךָ וִֽימִינֶ֑ךָ מִקֶּ֖רֶב *חֹוקְךָ (חֽ͏ֵיקְךָ֣) כַלֵּֽה׃
12ถึงกระนั้น พระเจ้าเป็นกษัตริย์ของฉันมาแต่โบราณ นำความรอดมาทั่วแผ่นดิน
12וֵ֭אלֹהִים מַלְכִּ֣י מִקֶּ֑דֶם פֹּעֵ֥ל יְ֝שׁוּעֹ֗ות בְּקֶ֣רֶב הָאָֽרֶץ׃
13พระองค์แยกทะเลด้วยกำลังของพระองค์ หักหัวสัตว์ทะเลทั้งหลายในน้ำ
13אַתָּ֤ה פֹורַ֣רְתָּ בְעָזְּךָ֣ יָ֑ם שִׁבַּ֖רְתָּ רָאשֵׁ֥י תַ֝נִּינִ֗ים עַל־הַמָּֽיִם׃
14พระองค์บดหัวเลวีอาธานจนแหลก และให้มันเป็นอาหารแก่ผู้คนและสัตว์ในถิ่นกันดาร
14אַתָּ֣ה רִ֭צַּצְתָּ רָאשֵׁ֣י לִוְיָתָ֑ן תִּתְּנֶ֥נּוּ מַ֝אֲכָ֗ל לְעָ֣ם לְצִיִּֽים׃
15พระองค์เปิดทางให้น้ำพุและลำธารไหลออกมา และทำให้แม่น้ำใหญ่เหือดแห้ง
15אַתָּ֣ה בָ֭קַעְתָּ מַעְיָ֣ן וָנָ֑חַל אַתָּ֥ה הֹ֝ובַ֗שְׁתָּ נַהֲרֹ֥ות אֵיתָֽן׃
16กลางวันเป็นของพระองค์ กลางคืนก็เป็นของพระองค์ พระองค์สร้างแสงสว่างและดวงอาทิตย์
16לְךָ֣ יֹ֭ום אַף־לְךָ֥ לָ֑יְלָה אַתָּ֥ה הֲ֝כִינֹ֗ותָ מָאֹ֥ור וָשָֽׁמֶשׁ׃
17พระองค์กำหนดขอบเขตทั้งสิ้นของแผ่นดิน พระองค์สร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว
17אַתָּ֣ה הִ֭צַּבְתָּ כָּל־גְּבוּלֹ֣ות אָ֑רֶץ קַ֥יִץ וָ֝חֹ֗רֶף אַתָּ֥ה יְצַרְתָּם׃
18พระยาห์เวห์ โปรดระลึกว่าศัตรูเยาะเย้ยพระองค์ คนโง่เขลาดูหมิ่นพระนามของพระองค์
18זְכָר־זֹ֗את אֹ֭ויֵב חֵרֵ֣ף ׀ יְהוָ֑ה וְעַ֥ם נָ֝בָ֗ל נִֽאֲצ֥וּ שְׁמֶֽךָ׃
19อย่ามอบชีวิตของนกพิราบของพระองค์ให้สัตว์ป่า อย่าลืมชีวิตของคนยากจนของพระองค์ตลอดไป
19אַל־תִּתֵּ֣ן לְ֭חַיַּת נֶ֣פֶשׁ תֹּורֶ֑ךָ חַיַּ֥ת עֲ֝נִיֶּ֗יךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח לָנֶֽצַח׃
20โปรดรักษาพันธสัญญาของพระองค์ เพราะที่ซ่อนแห่งความรุนแรงเต็มอยู่ในมุมมืดของแผ่นดิน
20הַבֵּ֥ט לַבְּרִ֑ית כִּ֥י מָלְא֥וּ מַחֲשַׁכֵּי־אֶ֝֗רֶץ נְאֹ֣ות חָמָֽס׃
21อย่าให้คนถูกกดขี่ต้องกลับไปด้วยความอับอาย ขอให้คนยากจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์
21אַל־יָשֹׁ֣ב דַּ֣ךְ נִכְלָ֑ם עָנִ֥י וְ֝אֶבְיֹ֗ון יְֽהַלְל֥וּ שְׁמֶֽךָ׃
22พระเจ้า โปรดลุกขึ้นสู้คดีของพระองค์เอง โปรดระลึกว่าคนโง่เยาะเย้ยพระองค์ตลอดวัน
22קוּמָ֣ה אֱ֭לֹהִים רִיבָ֣ה רִיבֶ֑ךָ זְכֹ֥ר חֶרְפָּתְךָ֥ מִנִּי־נָ֝בָ֗ל כָּל־הַיֹּֽום׃
23อย่าลืมเสียงของศัตรูพระองค์ เสียงอื้ออึงของคนที่ลุกขึ้นต่อสู้พระองค์ดังขึ้นไม่หยุด
23אַל־תִּ֭שְׁכַּח קֹ֣ול צֹרְרֶ֑יךָ שְׁאֹ֥ון קָ֝מֶ֗יךָ עֹלֶ֥ה תָמִֽיד׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.