สดุดี
Chapter 107
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สดุดี 107

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ดี เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป
1הֹד֣וּ לַיהוָ֣ה כִּי־טֹ֑וב כִּ֖י לְעֹולָ֣ם חַסְדֹּֽו׃
2ให้​ผู้​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ไถ่​ไว้​กล่าว​เช่น​นี้ คือ​ผู้​ที่​พระองค์​ไถ่​จาก​มือ​ศัตรู
2יֹ֭אמְרוּ גְּאוּלֵ֣י יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר גְּ֝אָלָ֗ם מִיַּד־צָֽר׃
3และ​รวบรวม​มา​จาก​แผ่นดิน​ต่าง ๆ จาก​ตะวัน​ออก​และ​ตะวัน​ตก จาก​เหนือ​และ​ใต้
3וּֽמֵאֲרָצֹ֗ות קִ֫בְּצָ֥ם מִמִּזְרָ֥ח וּמִֽמַּעֲרָ֑ב מִצָּפֹ֥ון וּמִיָּֽם׃
4พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ถิ่น​กันดาร บน​ทาง​เปลี่ยว​ร้าง หา​เมือง​ที่​จะ​อาศัย​ไม่​ได้
4תָּע֣וּ בַ֭מִּדְבָּר בִּישִׁימֹ֣ון דָּ֑רֶךְ עִ֥יר מֹ֝ושָׁ֗ב לֹ֣א מָצָֽאוּ׃
5ทั้ง​หิว​ทั้ง​กระหาย เรี่ยวแรง​หมด​สิ้น​อยู่​ภายใน
5רְעֵבִ֥ים גַּם־צְמֵאִ֑ים נַ֝פְשָׁ֗ם בָּהֶ֥ם תִּתְעַטָּֽף׃
6แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
6וַיִּצְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֽוּקֹותֵיהֶ֗ם יַצִּילֵֽם׃
7นำ​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ตรง จน​ไป​ถึง​เมือง​ที่​จะ​อาศัย
7וַ֭יּֽ͏ַדְרִיכֵם בְּדֶ֣רֶךְ יְשָׁרָ֑ה לָ֝לֶ֗כֶת אֶל־עִ֥יר מֹושָֽׁב׃
8ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
8יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
9เพราะ​พระองค์​ทำให้​ผู้​โหย​หา​ได้​อิ่ม และ​เติม​สิ่ง​ดี​ให้​ผู้​หิว​โหย​จน​เต็ม
9כִּי־הִ֭שְׂבִּיעַ נֶ֣פֶשׁ שֹׁקֵקָ֑ה וְנֶ֥פֶשׁ רְ֝עֵבָה מִלֵּא־טֹֽוב׃
10บาง​คน​นั่ง​อยู่​ใน​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย ถูก​จอง​จำ​ด้วย​ความ​ทุกข์​และ​โซ่​เหล็ก
10יֹ֭שְׁבֵי חֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָ֑וֶת אֲסִירֵ֖י עֳנִ֣י וּבַרְזֶֽל׃
11เพราะ​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า และ​ดูหมิ่น​คำ​ปรึกษา​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด
11כִּֽי־הִמְר֥וּ אִמְרֵי־אֵ֑ל וַעֲצַ֖ת עֶלְיֹ֣ון נָאָֽצוּ׃
12พระองค์​จึง​ทำให้​ใจ​พวก​เขา​ตกต่ำ​ด้วย​งาน​หนัก พวก​เขา​ล้ม​ลง และ​ไม่​มี​ใคร​ช่วย
12וַיַּכְנַ֣ע בֶּעָמָ֣ל לִבָּ֑ם כָּ֝שְׁל֗וּ וְאֵ֣ין עֹזֵֽר׃
13แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
13וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֻֽקֹותֵיהֶ֗ם יֹושִׁיעֵֽם׃
14พา​ออก​จาก​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย แล้ว​หัก​โซ่​ที่​ล่าม​พวก​เขา
14יֹֽ֭וצִיאֵם מֵחֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָ֑וֶת וּמֹוסְרֹ֖ותֵיהֶ֣ם יְנַתֵּֽק׃
15ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
15יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
16เพราะ​พระองค์​พัง​ประตู​ทองสัมฤทธิ์ และ​ตัด​ดาล​เหล็ก​ขาด
16כִּֽי־שִׁ֭בַּר דַּלְתֹ֣ות נְחֹ֑שֶׁת וּבְרִיחֵ֖י בַרְזֶ֣ל גִּדֵּֽעַ׃
17คน​โง่​ต้อง​ทุกข์​เพราะ​การ​กบฏ​ของ​ตน และ​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน
17אֱ֭וִלִים מִדֶּ֣רֶךְ פִּשְׁעָ֑ם וּֽ֝מֵעֲוֹֽנֹתֵיהֶ֗ם יִתְעַנּֽוּ׃
18พวก​เขา​รังเกียจ​อาหาร​ทุก​อย่าง และ​เข้า​ใกล้​ประตู​แห่ง​ความ​ตาย
18כָּל־אֹ֭כֶל תְּתַעֵ֣ב נַפְשָׁ֑ם וַ֝יַּגִּ֗יעוּ עַד־שַׁ֥עֲרֵי מָֽוֶת׃
19แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น
19וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֻֽקֹותֵיהֶ֗ם יֹושִׁיעֵֽם׃
20พระองค์​ส่ง​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​มา​รักษา​พวก​เขา และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​หลุม​ศพ
20יִשְׁלַ֣ח דְּ֭בָרֹו וְיִרְפָּאֵ֑ם וִֽ֝ימַלֵּ֗ט מִשְּׁחִיתֹותָֽם׃ ׆
21ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
21יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃ ׆
22ให้​พวก​เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ และ​เล่า​กิจการ​ของ​พระองค์​ด้วย​เสียง​เพลง
22וְ֭יִזְבְּחוּ זִבְחֵ֣י תֹודָ֑ה וִֽיסַפְּר֖וּ מַעֲשָׂ֣יו בְּרִנָּֽה׃ ׆
23บาง​คน​ลง​เรือ​ออก​ทะเล ทำ​มา​หา​กิน​ใน​ผืน​น้ำ​กว้าง​ใหญ่
23יֹורְדֵ֣י הַ֭יָּם בָּאֳנִיֹּ֑ות עֹשֵׂ֥י מְ֝לָאכָ֗ה בְּמַ֣יִם רַבִּֽים׃ ׆
24คน​เหล่า​นี้​ได้​เห็น​กิจการ​ของ​พระ​ยาห์เวห์ และ​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์​ใน​ห้วง​ลึก
24הֵ֣מָּה רָ֭אוּ מַעֲשֵׂ֣י יְהוָ֑ה וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו בִּמְצוּלָֽה׃ ׆
25เพราะ​พระองค์​ตรัส ลม​พายุ​ก็​ลุก​ขึ้น ยก​คลื่น​ทะเล​ให้​สูง
25וַיֹּ֗אמֶר וַֽ֭יַּעֲמֵד ר֣וּחַ סְעָרָ֑ה וַתְּרֹומֵ֥ם גַּלָּֽיו׃ ׆
26พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ถึง​ฟ้า แล้ว​ลง​ไป​ถึง​ห้วง​ลึก ใจ​ของ​พวก​เขา​ละลาย​ด้วย​ความ​ทุกข์
26יַעֲל֣וּ שָׁ֭מַיִם יֵרְד֣וּ תְהֹומֹ֑ות נַ֝פְשָׁ֗ם בְּרָעָ֥ה תִתְמֹוגָֽג׃
27พวก​เขา​โซเซ​ไป​มา​เหมือน​คน​เมา หมด​ปัญญา ไม่​รู้​จะ​ทำ​อย่างไร
27יָחֹ֣וגּוּ וְ֭יָנוּעוּ כַּשִּׁכֹּ֑ור וְכָל־חָ֝כְמָתָ֗ם תִּתְבַּלָּֽע׃
28แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​พา​ออก​จาก​ความ​คับแค้น
28וַיִּצְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם וּֽ֝מִמְּצֽוּקֹתֵיהֶ֗ם יֹוצִיאֵֽם׃
29พระองค์​ทำให้​พายุ​สงบ คลื่น​ทะเล​ก็​นิ่ง
29יָקֵ֣ם סְ֭עָרָה לִדְמָמָ֑ה וַ֝יֶּחֱשׁ֗וּ גַּלֵּיהֶֽם׃
30พวก​เขา​ดีใจ​เมื่อ​ทะเล​สงบ พระองค์​จึง​นำ​ไป​ถึง​ท่า​เรือ​ที่​ปรารถนา
30וַיִּשְׂמְח֥וּ כִֽי־יִשְׁתֹּ֑קוּ וַ֝יַּנְחֵ֗ם אֶל־מְחֹ֥וז חֶפְצָֽם׃
31ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!
31יֹוד֣וּ לַיהוָ֣ה חַסְדֹּ֑ו וְ֝נִפְלְאֹותָ֗יו לִבְנֵ֥י אָדָֽם׃
32ให้​พวก​เขา​ยกย่อง​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ประชาชน และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ผู้​อาวุโส
32וִֽ֭ירֹמְמוּהוּ בִּקְהַל־עָ֑ם וּבְמֹושַׁ֖ב זְקֵנִ֣ים יְהַלְלֽוּהוּ׃
33พระองค์​เปลี่ยน​แม่น้ำ​ให้​เป็น​ทะเลทราย เปลี่ยน​ตา​น้ำ​ให้​เป็น​แผ่นดิน​กระหาย​น้ำ
33יָשֵׂ֣ם נְהָרֹ֣ות לְמִדְבָּ֑ר וּמֹצָ֥אֵי מַ֝֗יִם לְצִמָּאֹֽון׃
34เปลี่ยน​แผ่นดิน​อุดม​สมบูรณ์​ให้​เป็น​ดิน​เค็ม​รกร้าง เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น
34אֶ֣רֶץ פְּ֭רִי לִמְלֵחָ֑ה מֵ֝רָעַ֗ת יֹ֣שְׁבֵי בָֽהּ׃
35พระองค์​เปลี่ยน​ทะเลทราย​ให้​เป็น​สระ​น้ำ เปลี่ยน​แผ่นดิน​แห้ง​ให้​มี​ตา​น้ำ
35יָשֵׂ֣ם מִ֭דְבָּר לַֽאֲגַם־מַ֑יִם וְאֶ֥רֶץ צִ֝יָּ֗ה לְמֹצָ֥אֵי מָֽיִם׃
36พระองค์​ให้​คน​หิว​โหย​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น พวก​เขา​สร้าง​เมือง​เพื่อ​อยู่​อาศัย
36וַיֹּ֣ושֶׁב שָׁ֣ם רְעֵבִ֑ים וַ֝יְכֹונְנ֗וּ עִ֣יר מֹושָֽׁב׃
37หว่าน​พืช ปลูก​สวน​องุ่น และ​เก็บเกี่ยว​ผล​ผลิต
37וַיִּזְרְע֣וּ שָׂ֭דֹות וַיִּטְּע֣וּ כְרָמִ֑ים וַ֝יַּעֲשׂ֗וּ פְּרִ֣י תְבֽוּאָה׃
38พระองค์​อวยพร​จน​พวก​เขา​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก และ​ไม่​ปล่อย​ให้​ฝูง​สัตว์​ลด​ลง
38וַיְבָרֲכֵ֣ם וַיִּרְבּ֣וּ מְאֹ֑ד וּ֝בְהֶמְתָּ֗ם לֹ֣א יַמְעִֽיט׃
39ต่อ​มา พวก​เขา​กลับ​ลด​จำนวน​และ​ตกต่ำ เพราะ​การ​กดขี่ ความ​ทุกข์ และ​ความ​เศร้า
39וַיִּמְעֲט֥וּ וַיָּשֹׁ֑חוּ מֵעֹ֖צֶר רָעָ֣ה וְיָגֹֽון׃ ׆
40พระองค์​ทำให้​บรรดา​เจ้านาย​ตก​เป็น​ที่​ดูหมิ่น ทำให้​พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ที่​รกร้าง​ไร้​ทาง
40שֹׁפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא־דָֽרֶךְ׃
41แต่​ยก​คน​ขัด​สน​ขึ้น​จาก​ความ​ทุกข์ และ​เพิ่มพูน​ครอบครัว​ของ​พวก​เขา​ให้​มาก​เหมือน​ฝูง​แกะ
41וַיְשַׂגֵּ֣ב אֶבְיֹ֣ון מֵעֹ֑ונִי וַיָּ֥שֶׂם כַּ֝צֹּ֗אן מִשְׁפָּחֹֽות׃
42คน​เที่ยงตรง​เห็น​แล้ว​ก็​ยินดี คน​ชั่ว​ทั้งสิ้น​จะ​ต้อง​ปิด​ปาก​เงียบ
42יִרְא֣וּ יְשָׁרִ֣ים וְיִשְׂמָ֑חוּ וְכָל־עַ֝וְלָ֗ה קָ֣פְצָה פִּֽיהָ׃
43ใคร​มี​ปัญญา จง​ใส่ใจ​สิ่ง​เหล่า​นี้ และ​พิจารณา​ว่า​พระ​ยาห์เวห์​แสดง​ความ​รัก​มั่นคง​อย่างไร​บ้าง
43מִי־חָכָ֥ם וְיִשְׁמָר־אֵ֑לֶּה וְ֝יִתְבֹּֽונְנ֗וּ חַֽסְדֵ֥י יְהוָֽה׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.