สดุดี 74
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1พระเจ้า ทำไมพระองค์จึงทอดทิ้งพวกเราตลอดไป ทำไมความโกรธของพระองค์ยังคุกรุ่นต่อฝูงแกะในทุ่งหญ้าของพระองค์
1Maschil of Asaph. Why, O God, hast Thou cast us off for ever? Why doth Thine anger smoke against the flock of Thy pasture?
2โปรดระลึกถึงชุมนุมชนของพระองค์ที่พระองค์ซื้อไว้แต่โบราณ ซึ่งพระองค์ไถ่ไว้เป็นเผ่ามรดกของพระองค์ คือภูเขาศิโยน ที่พระองค์เคยอยู่
2Remember Thy congregation, which Thou hast gotten of old, which Thou hast redeemed to be the tribe of Thine inheritance; and mount Zion, wherein Thou hast dwelt.
3โปรดก้าวไปยังซากปรักหักพังที่ไม่มีวันฟื้น ไปดูความชั่วร้ายทั้งสิ้นที่ศัตรูทำไว้ในสถานบริสุทธิ์
3Lift up Thy steps because of the perpetual ruins, even all the evil that the enemy hath done in the sanctuary.
4ศัตรูของพระองค์คำรามอยู่กลางที่ประชุมของพระองค์ พวกเขาปักธงของตนเป็นเครื่องหมาย
4Thine adversaries have roared in the midst of Thy meeting-place; they have set up their own signs for signs.
5พวกเขาเหมือนคนเงื้อขวาน ฟันฝ่าพงไม้หนาทึบ
5It seemed as when men wield upwards axes in a thicket of trees.
6บัดนี้พวกเขาใช้ขวานและค้อนทุบงานแกะสลักทั้งหมดจนแหลก
6And now all the carved work thereof together they strike down with hatchet and hammers.
7พวกเขาเผาสถานบริสุทธิ์ของพระองค์จนราบกับพื้น ทำให้ที่พำนักแห่งพระนามของพระองค์แปดเปื้อน
7They have set Thy sanctuary on fire; they have profaned the dwelling-place of Thy name even to the ground.
8พวกเขาคิดในใจว่า “เราจะบดขยี้พวกเขาให้หมดสิ้น” แล้วเผาสถานที่ทุกแห่งในแผ่นดินที่มีการนมัสการพระเจ้า
8They said in their heart: 'Let us make havoc of them altogether'; they have burned up all the meeting-places of God in the land.
9เราไม่เห็นหมายสำคัญอัศจรรย์อีกแล้ว ไม่มีผู้เผยพระวจนะเหลืออยู่ และไม่มีใครในหมู่เรารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้อีกนานเท่าไร
9We see not our signs; there is no more any prophet; neither is there among us any that knoweth how long.
10พระเจ้า ศัตรูจะเยาะเย้ยอีกนานเท่าไร จะปล่อยให้ศัตรูหมิ่นพระนามของพระองค์ตลอดไปหรือ
10How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme Thy name for ever?
11ทำไมพระองค์จึงรั้งมือไว้ แม้แต่มือขวาของพระองค์ โปรดดึงมือออกจากอก และเผาผลาญพวกเขาเสีย
11Why withdrawest Thou Thy hand, even Thy right hand? Draw it out of Thy bosom and consume them.
12ถึงกระนั้น พระเจ้าเป็นกษัตริย์ของฉันมาแต่โบราณ นำความรอดมาทั่วแผ่นดิน
12Yet God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
13พระองค์แยกทะเลด้วยกำลังของพระองค์ หักหัวสัตว์ทะเลทั้งหลายในน้ำ
13Thou didst break the sea in pieces by Thy strength; Thou didst shatter the heads of the sea-monsters in the waters.
14พระองค์บดหัวเลวีอาธานจนแหลก และให้มันเป็นอาหารแก่ผู้คนและสัตว์ในถิ่นกันดาร
14Thou didst crush the heads of leviathan, Thou gavest him to be food to the folk inhabiting the wilderness.
15พระองค์เปิดทางให้น้ำพุและลำธารไหลออกมา และทำให้แม่น้ำใหญ่เหือดแห้ง
15Thou didst cleave fountain and brook; Thou driedst up ever-flowing rivers.
16กลางวันเป็นของพระองค์ กลางคืนก็เป็นของพระองค์ พระองค์สร้างแสงสว่างและดวงอาทิตย์
16Thine is the day, Thine also the night; Thou hast established luminary and sun.
17พระองค์กำหนดขอบเขตทั้งสิ้นของแผ่นดิน พระองค์สร้างฤดูร้อนและฤดูหนาว
17Thou hast set all the borders of the earth; Thou hast made summer and winter.
18พระยาห์เวห์ โปรดระลึกว่าศัตรูเยาะเย้ยพระองค์ คนโง่เขลาดูหมิ่นพระนามของพระองค์
18Remember this, how the enemy hath reproached the LORD, and how a base people have blasphemed Thy name.
19อย่ามอบชีวิตของนกพิราบของพระองค์ให้สัตว์ป่า อย่าลืมชีวิตของคนยากจนของพระองค์ตลอดไป
19O deliver not the soul of Thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the life of Thy poor for ever.
20โปรดรักษาพันธสัญญาของพระองค์ เพราะที่ซ่อนแห่งความรุนแรงเต็มอยู่ในมุมมืดของแผ่นดิน
20Look upon the covenant; for the dark places of the land are full of the habitations of violence.
21อย่าให้คนถูกกดขี่ต้องกลับไปด้วยความอับอาย ขอให้คนยากจนและคนขัดสนสรรเสริญพระนามของพระองค์
21O let not the oppressed turn back in confusion; let the poor and needy praise Thy name.
22พระเจ้า โปรดลุกขึ้นสู้คดีของพระองค์เอง โปรดระลึกว่าคนโง่เยาะเย้ยพระองค์ตลอดวัน
22Arise, O God, plead Thine own cause; remember Thy reproach all the day at the hand of the base man.
23อย่าลืมเสียงของศัตรูพระองค์ เสียงอื้ออึงของคนที่ลุกขึ้นต่อสู้พระองค์ดังขึ้นไม่หยุด
23Forget not the voice of Thine adversaries, the tumult of those that rise up against Thee which ascendeth continually.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.