สดุดี 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1กวางหอบกระหายหาลำธารอย่างไร ใจฉันก็กระหายหาพระองค์อย่างนั้น พระเจ้า
1BOOK II (42-1) For the Leader; Maschil of the sons of Korah. (42-2) As the hart panteth after the water brooks, so panteth my soul after Thee, O God.
2ใจฉันกระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้มีชีวิต เมื่อไรฉันจะได้มาอยู่ต่อหน้าพระเจ้า?
2(42-3) My soul thirsteth for God, for the living God: 'When shall I come and appear before God?'
3น้ำตากลายเป็นอาหารของฉันทั้งวันทั้งคืน ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
3(42-4) My tears have been my food day and night, while they say unto me all the day: 'Where is Thy God?'
4เมื่อระลึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฉันก็เทความในใจออกมา เคยเดินไปกับฝูงชน และนำขบวนไปยังบ้านของพระเจ้า ท่ามกลางเสียงยินดีและสรรเสริญ เป็นฝูงชนฉลองวันศักดิ์สิทธิ์
4(42-5) These things I remember, and pour out my soul within me, how I passed on with the throng, and led them to the house of God, with the voice of joy and praise, a multitude keeping holyday.
5ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์อยู่ใกล้และช่วยฉันให้รอด
5(42-6) Why art thou cast down, O my soul? and why moanest thou within me? Hope thou in God; for I shall yet praise Him for the salvation of His countenance.
6พระเจ้าของฉัน ใจฉันท้อแท้อยู่ข้างใน ฉันจึงระลึกถึงพระองค์จากแผ่นดินริมจอร์แดน จากยอดเขาเฮอร์โมน จากเนินมิซาร์
6(42-7) O my God, my soul is cast down within me; therefore do I remember Thee from the land of Jordan, and the Hermons, from the hill Mizar.
7ห้วงลึกเรียกหาห้วงลึก ท่ามกลางเสียงน้ำตกของพระองค์ คลื่นทุกลูกและเกลียวคลื่นของพระองค์ถาโถมทับฉัน
7(42-8) Deep calleth unto deep at the voice of Thy cataracts; all Thy waves and Thy billows are gone over me.
8กลางวัน พระยาห์เวห์จะบัญชาให้ความรักมั่นคงของพระองค์อยู่กับฉัน กลางคืนบทเพลงของพระองค์จะอยู่กับฉัน เป็นคำอธิษฐานถึงพระเจ้าแห่งชีวิตของฉัน
8(42-9) By day the LORD will command His lovingkindness, and in the night His song shall be with me, even a prayer unto the God of my life.
9ฉันจะถามพระเจ้า ศิลาของฉันว่า “ทำไมพระองค์ลืมฉัน? ทำไมฉันต้องเดินเศร้า เพราะศัตรูกดขี่?”
9(42-10) I will say unto God my Rock: 'Why hast Thou forgotten me? Why go I mourning under the oppression of the enemy?'
10คำเยาะเย้ยของศัตรูเหมือนดาบทิ่มอยู่ในกระดูก ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
10(42-11) As with a crushing in my bones, mine adversaries taunt me; while they say unto me all the day: 'Where is Thy God?'
11ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ ผู้ช่วยให้ฉันเงยหน้าได้ และเป็นพระเจ้าของฉัน
11(42-12) Why art thou cast down, O my soul? and why moanest thou within me? Hope thou in God; for I shall yet praise Him, the salvation of my countenance, and my God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.