สดุดี 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1กวางหอบกระหายหาลำธารอย่างไร ใจฉันก็กระหายหาพระองค์อย่างนั้น พระเจ้า
1چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد، همچنانای خدا جان من اشتیاق شدید برای تو دارد.
2ใจฉันกระหายพระเจ้า พระเจ้าผู้มีชีวิต เมื่อไรฉันจะได้มาอยู่ต่อหน้าพระเจ้า?
2جان من تشنه خداست تشنه خدای حی، که کی بیایم و به حضور خدا حاضر شوم.
3น้ำตากลายเป็นอาหารของฉันทั้งวันทั้งคืน ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
3اشکهایم روز و شب نان من میبود، چون تمامی روز مرا میگفتند: «خدای تو کجاست؟»
4เมื่อระลึกถึงเรื่องเหล่านี้ ฉันก็เทความในใจออกมา เคยเดินไปกับฝูงชน และนำขบวนไปยังบ้านของพระเจ้า ท่ามกลางเสียงยินดีและสรรเสริญ เป็นฝูงชนฉลองวันศักดิ์สิทธิ์
4چون این را بیاد میآورم جان خود را بر خود میریزم. چگونه با جماعت میرفتم و ایشان را به خانه خدا پیشروی میکردم، به آواز ترنم و تسبیح در گروه عیدکنندگان.
5ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์อยู่ใกล้และช่วยฉันให้รอด
5ای جانم چرا منحنی شدهای و چرا درمن پریشان گشتهای؟ بر خدا امید دار زیرا که او رابرای نجات روی او باز حمد خواهم گفت.
6พระเจ้าของฉัน ใจฉันท้อแท้อยู่ข้างใน ฉันจึงระลึกถึงพระองค์จากแผ่นดินริมจอร์แดน จากยอดเขาเฮอร์โมน จากเนินมิซาร์
6ای خدای من، جانم در من منحنی شد. بنابراین تو را از زمین اردن یاد خواهم کرد، ازکوههای حرمون و از جبل مصغر.
7ห้วงลึกเรียกหาห้วงลึก ท่ามกลางเสียงน้ำตกของพระองค์ คลื่นทุกลูกและเกลียวคลื่นของพระองค์ถาโถมทับฉัน
7لجه به لجه ندا میدهد از آواز آبشارهای تو جمیع خیزابها وموجهای تو بر من گذشته است.
8กลางวัน พระยาห์เวห์จะบัญชาให้ความรักมั่นคงของพระองค์อยู่กับฉัน กลางคืนบทเพลงของพระองค์จะอยู่กับฉัน เป็นคำอธิษฐานถึงพระเจ้าแห่งชีวิตของฉัน
8در روز خداوندرحمت خود را خواهد فرمود. و در شب سرود اوبا من خواهد بود و دعا نزد خدای حیات من.
9ฉันจะถามพระเจ้า ศิลาของฉันว่า “ทำไมพระองค์ลืมฉัน? ทำไมฉันต้องเดินเศร้า เพราะศัตรูกดขี่?”
9به خدا گفتهام: «ای صخره من چرا مرا فراموش کردهای؟» چرا بهسبب ظلم دشمن ماتمکنان ترددبکنم؟
10คำเยาะเย้ยของศัตรูเหมือนดาบทิ่มอยู่ในกระดูก ขณะที่พวกเขาถามฉันไม่หยุดว่า “พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
10دشمنانم به کوبیدگی در استخوانهایم مرا ملامت میکنند، چونکه همه روزه مرامی گویند: «خدای تو کجاست؟»
11ใจฉันเอ๋ย ทำไมจึงท้อแท้? ทำไมจึงกระสับกระส่ายอยู่ข้างใน? จงหวังในพระเจ้า! เพราะฉันยังจะสรรเสริญพระองค์ ผู้ช่วยให้ฉันเงยหน้าได้ และเป็นพระเจ้าของฉัน
11ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشتهای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.