Psalmen 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Waarom, Jahweh, zoudt Gij veraf blijven staan, U verbergen in tijden van nood?
1Por que ficas de longe, SENHOR? Por que te escondes em tempos de angústia?
2Waarom zou de arme zich ergeren aan de trots van den boze, In de listen worden verstrikt, die hij spon?
2Com arrogância, os ímpios perseguem os fracos. Eles são apanhados nas tramas que inventam.
3Zie, de goddeloze pocht op zijn lusten, De woekeraar prijst zich gelukkig,
3Pois o ímpio se gaba dos desejos do seu coração. Ele abençoa o ganancioso e condena o SENHOR.
4De zondaar trekt honend zijn neus op voor Jahweh, En denkt maar: “Hij straft niet; er is geen God!”
4O ímpio, no orgulho do seu rosto, não tem espaço em seus pensamentos para Deus.
5Zijn wandel is altijd krom uw wetten gooit hij ver van zich af, En wie hem weerstaat, fluit hij uit;
5Seus caminhos são prósperos em todo o tempo. Ele é arrogante, e as tuas leis estão longe da sua vista. Quanto a todos os seus adversários, ele zomba deles.
6Hij zegt bij zich zelf: “Nooit zal ik wankelen; Van geslacht tot geslacht treft mij ongeluk noch vloek!”
6Ele diz em seu coração: “Não serei abalado. Por gerações não terei aflições.”
7Zijn mond zit vol bedrog en geweld, Verderf en onheil kleven aan zijn tong.
7Sua boca está cheia de maldição, engano e opressão. Debaixo da sua língua há maldade e iniquidade.
8Hij legt zich in hinderlaag achter de heggen, Om heimelijk de onschuld te moorden. Zijn ogen begluren den zwakke,
8Ele fica de tocaia perto das aldeias. De suas emboscadas, ele assassina o inocente. Seus olhos observam secretamente os indefesos.
9Hij ligt op de loer als een leeuw in zijn hol; Hij besluipt den ongelukkige, om hem te bespringen, Grijpt hem vast, en sleept hem weg in zijn net.
9Ele espreita em segredo como um leão em sua emboscada. Ele fica de tocaia para apanhar o indefeso. Ele apanha o indefeso quando o atrai para a sua rede.
10Dan slaat hij hem neer, kromt zich over hem heen, En de ongelukkige valt in zijn klauwen.
10Os indefesos são esmagados. Eles desmoronam. Eles caem sob a sua força.
11En hij zegt bij zich zelf: “God vergeet het! Hij verbergt zijn gelaat; Hij ziet het niet eens!”
11Ele diz em seu coração: “Deus se esqueceu. Ele esconde o seu rosto. Ele nunca verá isso.”
12Sta op dan Jahweh! Steek uw hand uit, o God; Vergeet de ongelukkigen niet!
12Levanta-te, SENHOR! Ó Deus, ergue a tua mão! Não te esqueças dos indefesos.
13Waarom zou de booswicht God blijven honen, Bij zichzelf blijven zeggen: “Toch vergeldt Gij het niet!”
13Por que o ímpio condena a Deus, e diz em seu coração: “Deus não me pedirá contas”?
14Gij ziet toch het leed en de ellende; Gij blikt er op neer, om ze te wreken! De zwakke verlaat zich op U, En een wees hebt Gij altijd geholpen!
14Mas tu vês o sofrimento e a dor. Tu atentas para eles, para tomá-los em tuas mãos. Tu ajudas a vítima e o órfão.
15Verbrijzel de arm van zondaar en boze; Vergeld hem zijn misdaad, laat ze niet ongestraft.
15Quebra o braço do ímpio. Quanto ao homem mau, busca a sua maldade até que não encontres mais nenhuma.
16Jahweh, wees Koning voor eeuwig en immer; Weg met de heidenen, weg uit zijn land!
16O SENHOR é Rei para todo o sempre! As nações perecerão da sua terra.
17Hoor het smachtend verlangen der armen, o Jahweh; Luister naar de roep van hun hart:
17SENHOR, tu ouviste o desejo dos humildes. Tu prepararás o coração deles. Tu farás com que os teus ouvidos ouçam,
18Om recht te verschaffen aan wees en verdrukte, Zodat ze niemand ter wereld meer vrezen.
18para julgar o órfão e o oprimido, para que o homem, que é da terra, não cause mais terror.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.