Псалми 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Зашто, Господе, стојиш далеко, кријеш се кад је невоља?
1Por que ficas de longe, SENHOR? Por que te escondes em tempos de angústia?
2С охолости безбожникове мучи се убоги; хватају се убоги преваром коју измишљају безбожници.
2Com arrogância, os ímpios perseguem os fracos. Eles são apanhados nas tramas que inventam.
3Јер се безбожник дичи жељом душе своје, грабљивца похваљује.
3Pois o ímpio se gaba dos desejos do seu coração. Ele abençoa o ganancioso e condena o SENHOR.
4Безбожник у обести својој не мари за Господа: „Он не види”. Нема Бога у мислима његовим.
4O ímpio, no orgulho do seu rosto, não tem espaço em seus pensamentos para Deus.
5Свагда су путеви његови криви; за судове Твоје не зна; на непријатеље своје неће ни да гледа.
5Seus caminhos são prósperos em todo o tempo. Ele é arrogante, e as tuas leis estão longe da sua vista. Quanto a todos os seus adversários, ele zomba deles.
6У срцу свом каже: Нећу посрнути; зло неће доћи никад.
6Ele diz em seu coração: “Não serei abalado. Por gerações não terei aflições.”
7Уста су му пуна неваљалих речи, преваре и увреде, под језиком је његовим мука и погибао.
7Sua boca está cheia de maldição, engano e opressão. Debaixo da sua língua há maldade e iniquidade.
8Седи у заседи иза куће; у потаји убија правога; очи његове вребају убогога.
8Ele fica de tocaia perto das aldeias. De suas emboscadas, ele assassina o inocente. Seus olhos observam secretamente os indefesos.
9Седи у потаји као лав у пећини; седи у заседи да ухвати убогога; хвата убогога увукавши га у мрежу своју.
9Ele espreita em segredo como um leão em sua emboscada. Ele fica de tocaia para apanhar o indefeso. Ele apanha o indefeso quando o atrai para a sua rede.
10Притаји се, прилегне, и убоги падају у јаке нокте његове.
10Os indefesos são esmagados. Eles desmoronam. Eles caem sob a sua força.
11Каже у срцу свом: „Бог је заборавио, окренуо је лице своје, неће видети никад.”
11Ele diz em seu coração: “Deus se esqueceu. Ele esconde o seu rosto. Ele nunca verá isso.”
12Устани Господе! Дигни руку своју, не заборави невољних.
12Levanta-te, SENHOR! Ó Deus, ergue a tua mão! Não te esqueças dos indefesos.
13Зашто безбожник да не мари за Бога говорећи у срцу свом да Ти нећеш видети?
13Por que o ímpio condena a Deus, e diz em seu coração: “Deus não me pedirá contas”?
14Ти видиш; јер гледаш увреде и муке и пишеш их на руци. Теби предаје себе убоги; сироти Ти си помоћник.
14Mas tu vês o sofrimento e a dor. Tu atentas para eles, para tomá-los em tuas mãos. Tu ajudas a vítima e o órfão.
15Сатри мишицу безбожном и злом, да се тражи и не нађе безбожност његова.
15Quebra o braço do ímpio. Quanto ao homem mau, busca a sua maldade até que não encontres mais nenhuma.
16Господ је цар свагда, довека, нестаће незнабожаца са земље његове.
16O SENHOR é Rei para todo o sempre! As nações perecerão da sua terra.
17Господе! Ти чујеш жеље ништих; утврди срце њихово; отвори ухо своје,
17SENHOR, tu ouviste o desejo dos humildes. Tu prepararás o coração deles. Tu farás com que os teus ouvidos ouçam,
18Да даш суд сироти и невољнику, да престану гонити човека са земље.
18para julgar o órfão e o oprimido, para que o homem, que é da terra, não cause mais terror.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.