Псалми 78
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Чуј, народе мој, наук мој, пригни ухо своје к речима уста мојих.
1Ouçam o meu ensino, meu povo. Inclinem os seus ouvidos às palavras da minha boca.
2Отварам за причу уста своја, казаћу старе приповетке.
2Abrirei a minha boca em uma parábola. Proferirei enigmas do passado,
3Шта слушасмо и дознасмо, и што нам казиваше оци наши,
3que ouvimos e conhecemos, e que nossos pais nos contaram.
4Нећемо затајити од деце њихове, нараштају позном јавићемо славу Господњу и силу Његову и чудеса која је учинио.
4Não os esconderemos dos seus filhos, contando à geração futura os louvores do SENHOR, a sua força e as maravilhas que ele fez.
5Сведочанство подиже у Јакову, и у Израиљу постави закон, који даде оцима нашим да га предаду деци својој;
5Pois ele estabeleceu uma aliança em Jacó, e instituiu um ensino em Israel, o qual ordenou aos nossos pais, que o fizessem conhecido aos seus filhos;
6Да би знао потоњи нараштај, деца која ће се родити, па и они да би казивали својој деци.
6para que a geração futura o soubesse, até mesmo os filhos que ainda nasceriam; os quais se levantariam e o contariam aos seus filhos,
7Да полажу на Бога надање своје, и не заборављају дела Божијих, и заповести Његове да држе;
7para que pusessem a sua esperança em Deus, e não se esquecessem das obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos,
8И да не буду као оци њихови, род неваљао и упоран, род који не беше чврст срцем својим, нити веран Богу духом својим.
8e não fossem como seus pais— uma geração teimosa e rebelde, uma geração que não manteve o seu coração leal, cujo espírito não foi fiel a Deus.
9Синови Јефремови наоружани, који стрељају из лука, вратише се натраг, кад беше бој.
9Os filhos de Efraim, armados e carregando arcos, recuaram no dia da batalha.
10Не сачуваше завет Божји, и по закону Његовом не хтеше ходити.
10Eles não guardaram a aliança de Deus, e se recusaram a andar na sua lei.
11Заборавише дела Његова, и чудеса, која им је показао,
11Eles se esqueceram dos seus feitos, das suas maravilhas que ele lhes havia mostrado.
12Како пред очима њиховим учини чудеса у земљи мисирској, на пољу Соану;
12Ele fez coisas maravilhosas à vista de seus pais, na terra do Egito, no campo de Zoã.
13Раздвоји море, и проведе их, од воде начини зид;
13Ele dividiu o mar, e os fez passar por ele. Ele fez as águas se erguerem como um monte.
14И води их дању облаком, и сву ноћ светлим огњем;
14De dia ele também os guiou com uma nuvem, e a noite toda com uma luz de fogo.
15Раскида стене у пустињи, и поји их као из велике бездане;
15Ele fendeu rochas no deserto, e lhes deu de beber abundantemente, como das profundezas.
16Изводи потоке из камена, и води воду рекама.
16Ele também tirou correntes da rocha, e fez as águas descerem como rios.
17Али они још једнако грешише Њему, и гневише Вишњег у пустињи.
17Contudo, eles continuaram a pecar contra ele, a se rebelar contra o Altíssimo no deserto.
18И кушаше Бога у срцу свом, иштући јела по вољи својој,
18Eles tentaram a Deus em seu coração, pedindo comida de acordo com o seu desejo.
19И викаше на Бога, и рекоше: „Може ли Бог зготовити трпезу у пустињи?”
19Sim, eles falaram contra Deus. Eles disseram: “Pode Deus preparar uma mesa no deserto?
20Ево! Он удари у камен, и потече вода, и реке устадоше; може ли и хлеба дати? Хоће ли и меса поставити народу свом?
20Eis que ele feriu a rocha, de modo que as águas jorraram, e as correntes transbordaram. Pode ele também dar pão? Fornecerá ele carne para o seu povo?”
21Господ чу и разљути се, и огањ се разгоре на Јакова, и гнев се подиже на Израиља.
21Portanto, o SENHOR ouviu, e ficou irado. Um fogo se acendeu contra Jacó, e a ira também subiu contra Israel,
22Јер не вероваше Богу и не уздаше се у помоћ Његову.
22porque eles não creram em Deus, e não confiaram na sua salvação.
23Тада заповеди облацима одозго, и отвори врата небеска,
23Ainda assim, ele deu ordens aos céus acima, e abriu as portas do céu.
24И пусти, те им подажде мана за јело, и хлеб небески даде им.
24Ele fez chover maná sobre eles para comerem, e lhes deu o alimento do céu.
25Хлеб анђеоски јеђаше човек; посла им јела до ситости.
25O homem comeu o pão dos anjos. Ele lhes enviou comida até se fartarem.
26Пусти небом устоку, и наведе силом својом југ;
26Ele fez o vento leste soprar no céu. Pelo seu poder, ele guiou o vento sul.
27И као прахом засу их месом, и као песком морским птицама крилатим;
27Ele também fez chover carne sobre eles como o pó, aves aladas como a areia dos mares.
28Побаца их сред логора њиховог, око шатора њихових.
28Ele as deixou cair no meio do seu acampamento, ao redor de suas habitações.
29И наједоше се и даде им шта су желели.
29Então eles comeram e se fartaram bem. Ele lhes deu o que eles mesmos desejavam.
30Али их још и не прође жеља, још беше јело у устима њиховим,
30Eles não se afastaram dos seus desejos. A comida ainda estava em suas bocas,
31Гнев се Божји подиже на њих и помори најјаче међу њима, и младиће у Израиљу поби.
31quando a ira de Deus subiu contra eles, matou alguns dos seus mais fortes, e derrubou os jovens de Israel.
32Преко свега тога још грешише, и не вероваше чудесима Његовим.
32Apesar de tudo isso, eles ainda pecaram, e não creram nas suas obras maravilhosas.
33И пусти, те дани њихови пролазише узалуд, и године њихове у страху.
33Portanto, ele consumiu os seus dias em vaidade, e os seus anos em terror.
34Кад их убијаше, онда притецаху к Њему, и обраћаху се и искаху Бога;
34Quando ele os matava, então eles o buscavam. Eles voltavam e buscavam a Deus com fervor.
35И помињаху да је Бог одбрана њихова, и Вишњи Избавитељ њихов.
35Eles se lembravam de que Deus era a sua rocha, o Deus Altíssimo, o seu redentor.
36Ласкаху Му устима својим, и језиком својим лагаху Му.
36Mas eles o lisonjeavam com a sua boca, e mentiam para ele com a sua língua.
37А срце њихово не беше Њему верно, и не беху тврди у завету Његовом.
37Pois o coração deles não era reto para com ele, nem foram fiéis na sua aliança.
38Али Он беше милостив, и покриваше грех, и не помори их, често заустављаше гнев свој, и не подизаше све јарости своје.
38Mas ele, sendo misericordioso, perdoou a iniquidade, e não os destruiu. Sim, muitas vezes ele desviou a sua ira, e não despertou todo o seu furor.
39Опомињаше се да су тело, ветар, који пролази и не враћа се.
39Ele se lembrou de que eles eram apenas carne, um vento que passa e não volta mais.
40Колико Га пута расрдише у пустињи, и увредише у земљи где се не живи!
40Quantas vezes eles se rebelaram contra ele no deserto, e o entristeceram no ermo!
41Све наново кушаше Бога, и Свеца Израиљевог дражише.
41Eles voltaram a tentar a Deus, e provocaram o Santo de Israel.
42Не сећаше се руке Његове и дана, у који их избави из невоље,
42Eles não se lembraram da sua mão, nem do dia em que ele os redimiu do adversário;
43У који учини у Мисиру знаке своје и чудеса своја на пољу Соану;
43de como ele estabeleceu os seus sinais no Egito, as suas maravilhas no campo de Zoã,
44И проврже у крв реке њихове и потоке њихове, да не могоше пити.
44ele transformou os seus rios em sangue, e as suas correntes, para que não pudessem beber.
45Посла на њих бубине да их кољу, и жабе да их море.
45Ele enviou entre eles enxames de moscas, que os devoraram; e rãs, que os destruíram.
46Летину њихову даде црву, и муку њихову скакавцима.
46Ele também entregou as suas colheitas à lagarta, e o seu trabalho ao gafanhoto.
47Винограде њихове поби градом, и смокве њихове сланом.
47Ele destruiu as suas videiras com granizo, as suas figueiras bravas com geada.
48Граду предаде стоку њихову, и стада њихова муњи.
48Ele também entregou o seu gado ao granizo, e os seus rebanhos aos raios ardentes.
49Посла на њих огњени гнев свој, јарост, срдњу и мржњу, чету злих анђела.
49Ele lançou sobre eles o furor da sua ira, fúria, indignação e angústia, e um bando de anjos do mal.
50Равни стазу гневу свом, не чува душе њихове од смрти, и живот њихов предаде помору.
50Ele abriu um caminho para a sua ira. Ele não poupou a alma deles da morte, mas entregou a vida deles à pestilência,
51Поби све првенце у Мисиру, први пород по колибама Хамовим.
51e feriu todos os primogênitos no Egito, as primícias da sua força nas tendas de Cam.
52И поведе народ свој као овце, и води их као стадо преко пустиње.
52Mas ele conduziu o seu próprio povo como ovelhas, e os guiou no deserto como um rebanho.
53Води их поуздано, и они се не бојаше, а непријатеље њихове затрпа море.
53Ele os guiou em segurança, de modo que não tiveram medo, mas o mar encobriu os seus inimigos.
54И доведе их на место светиње своје, на ову гору, коју задоби десница Његова.
54Ele os trouxe até a fronteira do seu santuário, a este monte, que a sua mão direita havia conquistado.
55Одагна испред лица њиховог народе; жребом раздели њихово достојање, и по шаторима њиховим насели колена Израиљева.
55Ele também expulsou as nações de diante deles, distribuiu-lhes uma herança por medida, e fez as tribos de Israel habitarem em suas tendas.
56Али они кушаше и срдише Бога Вишњег и уредбе Његове не сачуваше.
56Contudo, eles tentaram e se rebelaram contra o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos,
57Одусташе и одвргоше се, као и оци њихови, слагаше као рђав лук.
57mas voltaram atrás, e agiram traiçoeiramente como os seus pais. Eles se desviaram como um arco enganoso.
58Увредише Га висинама својим, и идолима својим раздражише Га.
58Pois eles o provocaram à ira com os seus altos, e o moveram a ciúmes com as suas imagens esculpidas.
59Бог чу и разгневи се и расрди се на Израиља веома.
59Quando Deus ouviu isso, ele ficou irado, e abominou grandemente a Israel,
60Остави насеље своје у Силому, шатор, у коме живљаше с људима.
60de modo que ele abandonou a tenda de Siló, a tenda que ele armou entre os homens,
61И оправи у ропство славу своју и красоту своју у руке непријатељеве.
61e entregou a sua força ao cativeiro, a sua glória nas mãos do adversário.
62И предаде мачу народ свој, и на достојање своје запламте се.
62Ele também entregou o seu povo à espada, e ficou irado com a sua herança.
63Младиће његове једе огањ, и девојкама његовим не певаше сватовских песама;
63O fogo devorou os seus jovens. As suas virgens não tiveram canção de casamento.
64Свештеници његови падаше од мача, и удовице његове не плакаше.
64Os seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não puderam chorar.
65Најпосле, као иза сна пробуди се Господ, прену се као јунак кад се напије вина.
65Então o Senhor despertou como quem sai do sono, como um valente que grita por causa do vinho.
66И поби непријатеље своје с леђа, вечној срамоти предаде их.
66Ele feriu os seus adversários, fazendo-os recuar. Ele os submeteu a uma vergonha perpétua.
67И не хте шатор Јосифов, и колено Јефремово не изабра.
67Além disso, ele rejeitou a tenda de José, e não escolheu a tribo de Efraim,
68Него изабра колено Јудино, гору Сион, која Му омиле.
68Mas escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, o qual ele amava.
69И сагради светињу своју као горње своје станове, и као земљу утврди је довека.
69Ele construiu o seu santuário como as alturas, como a terra que ele estabeleceu para sempre.
70И изабра Давида, слугу свог, и узе га од торова овчијих,
70Ele também escolheu Davi, seu servo, e o tirou dos apriscos das ovelhas;
71И од дојилица доведе га да пасе народ Његов, Јакова, и наследство Његово, Израиља.
71de seguir as ovelhas que amamentam as suas crias, ele o trouxe para ser o pastor de Jacó, seu povo, e de Israel, sua herança.
72И он их пасе чистим срцем, и води их мудрим рукама.
72Assim, ele foi o pastor deles segundo a integridade do seu coração, e os guiou com a habilidade das suas mãos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.