Псалми 78
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Чуј, народе мој, наук мој, пригни ухо своје к речима уста мојих.
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
2Отварам за причу уста своја, казаћу старе приповетке.
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
3Шта слушасмо и дознасмо, и што нам казиваше оци наши,
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
4Нећемо затајити од деце њихове, нараштају позном јавићемо славу Господњу и силу Његову и чудеса која је учинио.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
5Сведочанство подиже у Јакову, и у Израиљу постави закон, који даде оцима нашим да га предаду деци својој;
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
6Да би знао потоњи нараштај, деца која ће се родити, па и они да би казивали својој деци.
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
7Да полажу на Бога надање своје, и не заборављају дела Божијих, и заповести Његове да држе;
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
8И да не буду као оци њихови, род неваљао и упоран, род који не беше чврст срцем својим, нити веран Богу духом својим.
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
9Синови Јефремови наоружани, који стрељају из лука, вратише се натраг, кад беше бој.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
10Не сачуваше завет Божји, и по закону Његовом не хтеше ходити.
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
11Заборавише дела Његова, и чудеса, која им је показао,
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
12Како пред очима њиховим учини чудеса у земљи мисирској, на пољу Соану;
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
13Раздвоји море, и проведе их, од воде начини зид;
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
14И води их дању облаком, и сву ноћ светлим огњем;
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
15Раскида стене у пустињи, и поји их као из велике бездане;
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
16Изводи потоке из камена, и води воду рекама.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
17Али они још једнако грешише Њему, и гневише Вишњег у пустињи.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
18И кушаше Бога у срцу свом, иштући јела по вољи својој,
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
19И викаше на Бога, и рекоше: „Може ли Бог зготовити трпезу у пустињи?”
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
20Ево! Он удари у камен, и потече вода, и реке устадоше; може ли и хлеба дати? Хоће ли и меса поставити народу свом?
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
21Господ чу и разљути се, и огањ се разгоре на Јакова, и гнев се подиже на Израиља.
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
22Јер не вероваше Богу и не уздаше се у помоћ Његову.
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
23Тада заповеди облацима одозго, и отвори врата небеска,
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
24И пусти, те им подажде мана за јело, и хлеб небески даде им.
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
25Хлеб анђеоски јеђаше човек; посла им јела до ситости.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
26Пусти небом устоку, и наведе силом својом југ;
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
27И као прахом засу их месом, и као песком морским птицама крилатим;
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
28Побаца их сред логора њиховог, око шатора њихових.
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
29И наједоше се и даде им шта су желели.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
30Али их још и не прође жеља, још беше јело у устима њиховим,
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
31Гнев се Божји подиже на њих и помори најјаче међу њима, и младиће у Израиљу поби.
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
32Преко свега тога још грешише, и не вероваше чудесима Његовим.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
33И пусти, те дани њихови пролазише узалуд, и године њихове у страху.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
34Кад их убијаше, онда притецаху к Њему, и обраћаху се и искаху Бога;
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
35И помињаху да је Бог одбрана њихова, и Вишњи Избавитељ њихов.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
36Ласкаху Му устима својим, и језиком својим лагаху Му.
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
37А срце њихово не беше Њему верно, и не беху тврди у завету Његовом.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
38Али Он беше милостив, и покриваше грех, и не помори их, често заустављаше гнев свој, и не подизаше све јарости своје.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
39Опомињаше се да су тело, ветар, који пролази и не враћа се.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
40Колико Га пута расрдише у пустињи, и увредише у земљи где се не живи!
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
41Све наново кушаше Бога, и Свеца Израиљевог дражише.
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
42Не сећаше се руке Његове и дана, у који их избави из невоље,
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
43У који учини у Мисиру знаке своје и чудеса своја на пољу Соану;
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
44И проврже у крв реке њихове и потоке њихове, да не могоше пити.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
45Посла на њих бубине да их кољу, и жабе да их море.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
46Летину њихову даде црву, и муку њихову скакавцима.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
47Винограде њихове поби градом, и смокве њихове сланом.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
48Граду предаде стоку њихову, и стада њихова муњи.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
49Посла на њих огњени гнев свој, јарост, срдњу и мржњу, чету злих анђела.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
50Равни стазу гневу свом, не чува душе њихове од смрти, и живот њихов предаде помору.
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
51Поби све првенце у Мисиру, први пород по колибама Хамовим.
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
52И поведе народ свој као овце, и води их као стадо преко пустиње.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
53Води их поуздано, и они се не бојаше, а непријатеље њихове затрпа море.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
54И доведе их на место светиње своје, на ову гору, коју задоби десница Његова.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
55Одагна испред лица њиховог народе; жребом раздели њихово достојање, и по шаторима њиховим насели колена Израиљева.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
56Али они кушаше и срдише Бога Вишњег и уредбе Његове не сачуваше.
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
57Одусташе и одвргоше се, као и оци њихови, слагаше као рђав лук.
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
58Увредише Га висинама својим, и идолима својим раздражише Га.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
59Бог чу и разгневи се и расрди се на Израиља веома.
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
60Остави насеље своје у Силому, шатор, у коме живљаше с људима.
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
61И оправи у ропство славу своју и красоту своју у руке непријатељеве.
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
62И предаде мачу народ свој, и на достојање своје запламте се.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
63Младиће његове једе огањ, и девојкама његовим не певаше сватовских песама;
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
64Свештеници његови падаше од мача, и удовице његове не плакаше.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
65Најпосле, као иза сна пробуди се Господ, прену се као јунак кад се напије вина.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
66И поби непријатеље своје с леђа, вечној срамоти предаде их.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
67И не хте шатор Јосифов, и колено Јефремово не изабра.
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
68Него изабра колено Јудино, гору Сион, која Му омиле.
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
69И сагради светињу своју као горње своје станове, и као земљу утврди је довека.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
70И изабра Давида, слугу свог, и узе га од торова овчијих,
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
71И од дојилица доведе га да пасе народ Његов, Јакова, и наследство Његово, Израиља.
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
72И он их пасе чистим срцем, и води их мудрим рукама.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.