Salmos 78
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Masquil de Asaph. ESCUCHA, pueblo mío, mi ley: inclinad vuestro oído á las palabras de mi boca.
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
2Abriré mi boca en parábola; hablaré cosas reservadas de antiguo:
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
3Las cuales hemos oído y entendido; que nuestros padres nos las contaron.
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
4No las encubriremos á sus hijos, contando á la generación venidera las alabanzas de Jehová, y su fortaleza, y sus maravillas que hizo.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
5El estableció testimonio en Jacob, y pusó ley en Israel; la cual mandó á nuestros padres que la notificasen á sus hijos;
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
6Para que lo sepa la generación venidera, y los hijos que nacerán; y los que se levantarán, lo cuenten á sus hijos;
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
7A fin de que pongan en Dios su confianza, y no se olviden de las obras de Dios, y guarden sus mandamientos:
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
8Y no sean como sus padres, generación contumaz y rebelde; generación que no apercibió su corazón, ni fué fiel para con Dios su espíritu.
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
9Los hijos de Ephraim armados, flecheros, volvieron las espaldas el día de la batalla.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
10No guardaron el pacto de Dios, ni quisieron andar en su ley:
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
11Antes se olvidaron de sus obras, y de sus maravillas que les había mostrado.
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
12Delante de sus padres hizo maravillas en la tierra de Egipto, en el campo de Zoán.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
13Rompió la mar, é hízolos pasar; é hizo estar las aguas como en un montón.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
14Y llevólos de día con nube, y toda la noche con resplandor de fuego.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
15Hendió las peñas en el desierto: y dióles á beber como de grandes abismos;
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
16Pues sacó de la peña corrientes, é hizo descender aguas como ríos.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
17Empero aun tornaron á pecar contra él, enojando en la soledad al Altísimo.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
18Pues tentaron á Dios en su corazón, pidiendo comida á su gusto.
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
19Y hablaron contra Dios, diciendo: ¿Podrá poner mesa en el desierto?
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
20He aquí ha herido la peña, y corrieron aguas, y arroyos salieron ondeando: ¿podrá también dar pan? ¿aparejará carne á su pueblo?
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
21Por tanto oyó Jehová, é indignóse: y encendióse el fuego contra Jacob, y el furor subió también contra Israel;
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
22Por cuanto no habían creído á Dios, ni habían confiado en su salud:
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
23A pesar de que mandó á las nubes de arriba, y abrió las puertas de los cielos,
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
24E hizo llover sobre ellos maná para comer, y dióles trigo de los cielos.
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
25Pan de nobles comió el hombre: envióles comida á hartura.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
26Movió el solano en el cielo, y trajo con su fortaleza el austro.
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
27E hizo llover sobre ellos carne como polvo, y aves de alas como arena de la mar.
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
28E hízolas caer en medio de su campo, alrededor de sus tiendas.
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
29Y comieron, y hartáronse mucho: cumplióles pues su deseo.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
30No habían quitado de sí su deseo, aun estaba su vianda en su boca,
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
31Cuando vino sobre ellos el furor de Dios, y mató los más robustos de ellos, y derribó los escogidos de Israel.
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
32Con todo esto pecaron aún, y no dieron crédito á sus maravillas.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
33Consumió por tanto en nada sus días, y sus años en la tribulación.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
34Si los mataba, entonces buscaban á Dios; entonces se volvían solícitos en busca suya.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
35Y acordábanse que Dios era su refugio, y el Dios Alto su redentor.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
36Mas le lisonjeaban con su boca, y con su lengua le mentían:
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
37Pues sus corazones no eran rectos con él, ni estuvieron firmes en su pacto.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
38Empero él misericordioso, perdonaba la maldad, y no los destruía: y abundó para apartar su ira, y no despertó todo su enojo.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
39Y acordóse que eran carne; soplo que va y no vuelve.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
40¡Cuántas veces lo ensañaron en el desierto, lo enojaron en la soledad!
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
41Y volvían, y tentaban á Dios, y ponían límite al Santo de Israel.
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
42No se acordaron de su mano, del día que los redimió de angustia;
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
43Cuando puso en Egipto sus señales, y sus maravillas en el campo de Zoán;
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
44Y volvió sus ríos en sangre, y sus corrientes, porque no bebiesen.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
45Envió entre ellos una mistura de moscas que los comían, y ranas que los destruyeron.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
46Dió también al pulgón sus frutos, y sus trabajos á la langosta.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
47Sus viñas destruyó con granizo, y sus higuerales con piedra;
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
48Y entregó al pedrisco sus bestias, y al fuego sus ganados.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
49Envió sobre ellos el furor de su saña, ira y enojo y angustia, con misión de malos ángeles.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
50Dispuso el camino á su furor; no eximió la vida de ellos de la muerte, sino que entregó su vida á la mortandad.
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
51E hirió á todo primogénito en Egipto, las primicias de las fuerzas en las tiendas de Châm.
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
52Empero hizo salir á su pueblo como ovejas, y llevólos por el desierto, como un rebaño.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
53Y guiólos con seguridad, que no tuvieron miedo; y la mar cubrió á sus enemigos.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
54Metiólos después en los términos de su santuario, en este monte que ganó su mano derecha.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
55Y echó las gentes de delante de ellos, y repartióles una herencia con cuerdas; é hizo habitar en sus moradas á las tribus de Israel.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
56Mas tentaron y enojaron al Dios Altísimo, y no guardaron sus testimonios;
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
57Sino que se volvieron, y se rebelaron como sus padres: volviéronse como arco engañoso.
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
58Y enojáronlo con sus altos, y provocáronlo á celo con sus esculturas.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
59Oyólo Dios, y enojóse, y en gran manera aborreció á Israel.
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
60Dejó por tanto el tabernáculo de Silo, la tienda en que habitó entre los hombres;
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
61Y dió en cautividad su fortaleza, y su gloria en mano del enemigo.
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
62Entregó también su pueblo á cuchillo, y airóse contra su heredad.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
63El fuego devoró sus mancebos, y sus vírgenes no fueron loadas en cantos nupciales.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
64Sus sacerdotes cayeron á cuchillo, y sus viudas no lamentaron.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
65Entonces despertó el Señor á la manera del que ha dormido, como un valiente que grita excitado del vino:
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
66E hirió á sus enemigos en las partes posteriores: dióles perpetua afrenta.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
67Y desechó el tabernáculo de José, y no escogió la tribu de Ephraim;
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
68Sino que escogió la tribu de Judá, el monte de Sión, al cual amó.
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
69Y edificó su santuario á manera de eminencia, como la tierra que cimentó para siempre.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
70Y eligió á David su siervo, y tomólo de las majadas de las ovejas:
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
71De tras las paridas lo trajo, para que apacentase á Jacob su pueblo, y á Israel su heredad.
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
72Y apacentólos con entereza de su corazón; y pastoreólos con la pericia de sus manos.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.