Salmi 78
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ASCOLTA, o popol mio, la mia dottrina; Porgete gli orecchi alle parole della mia bocca.
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
2Io aprirò la mia bocca in sentenza; Io sgorgherò detti notevoli di cose antiche;
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
3Le quali noi abbiamo udite, e sappiamo, E le quali i nostri padri ci han raccontate.
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
4Noi non le celeremo a' lor figliuoli, alla generazione a venire; Noi racconteremo le lodi del Signore, E la sua forza, e le sue maraviglie ch'egli ha fatte.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
5Egli ha fermata la testimonianza in Giacobbe, Ed ha posta la Legge in Israele; Le quali egli comandò a' nostri padri di fare assapere a' lor figliuoli;
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
6Acciocchè la generazione a venire, i figliuoli che nascerebbero, le sapessero, E si mettessero a narrar le a' lor figliuoli;
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
7E ponessero in Dio la loro speranza, E non dimenticassero le opere di Dio. Ed osservassero i suoi comandamenti;
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
8E non fossero come i lor padri, Generazione ritrosa e ribella; Generazione che non dirizzò il cuor suo, Il cui spirito non fu leale inverso Dio.
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
9I figliuoli di Efraim, gente di guerra, buoni arcieri, Voltarono le spalle al dì della battaglia.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
10Non avevano osservato il patto di Dio, Ed avevano ricusato di camminar nella sua Legge;
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
11Ed avevano dimenticate le sue opere, E le maraviglie ch'egli aveva lor fatte vedere.
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
12Egli aveva fatti miracoli in presenza de' padri loro, Nel paese di Egitto, nel territorio di Soan.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
13Egli aveva fesso il mare, e li aveva fatti passare per mezzo; Ed aveva fermate le acque come un mucchio.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
14E li aveva condotti di giorno colla nuvola, E tutta notte colla luce del fuoco.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
15Egli aveva schiantate le rupi nel deserto, E li aveva copiosamente abbeverati, come di gorghi;
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
16Ed aveva fatto uscir de' ruscelli della roccia, E colare acque, a guisa di fiumi.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
17Ma essi continuarono a peccar contro a lui, Provocando l'Altissimo a sdegno nel deserto;
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
18E tentarono Iddio nel cuor loro, Chiedendo vivanda a lor voglia;
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
19E parlarono contro a Dio, E dissero: Potrebbe Iddio Metterci tavola nel deserto?
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
20Ecco, egli percosse la roccia, e ne colarono acque, E ne traboccarono torrenti; Potrebbe egli eziandio dar del pane, O apparecchiar della carne al suo popolo?
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
21Perciò, il Signore, avendoli uditi, si adirò fieramente; Ed un fuoco si accese contro a Giacobbe, Ed anche l'ira gli montò contro ad Israele;
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
22Perciocchè non avevano creduto in Dio, E non si erano confidati nella sua salvazione;
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
23E pure egli aveva comandato alle nuvole di sopra, Ed aveva aperte le porte del cielo;
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
24Ed aveva fatta piovere sopra loro la manna da mangiare, Ed aveva loro dato del frumento del cielo.
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
25L'uomo mangiò del pane degli Angeli; Egli mandò loro della vivanda a sazietà.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
26Egli fece levar nel cielo il vento orientale, E per la sua forza addusse l'Austro;
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
27E fece piover sopra loro della carne, a guisa di polvere; Ed uccelli, a giusa della rena del mare.
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
28E li fece cadere in mezzo al lor campo, D'intorno a' lor padiglioni.
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
29Ed essi mangiarono, e furono grandemente satollati; E Iddio fece lor venire ciò che desideravano.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
30Essi non si erano ancora stolti dalla lor cupidigia; Avevano ancora il cibo loro nella bocca,
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
31Quando l'ira montò a Dio contro a loro, Ed uccise i più grassi di loro, Ed abbattè la scelta d'Israele.
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
32Con tutto ciò peccarono ancora, E non credettero alle sue maraviglie.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
33Laonde egli consumò i lor giorni in vanità, E gli anni loro in ispaventi.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
34Quando egli li uccideva, essi lo richiedevano, E ricercavano di nuovo Iddio.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
35E si ricordavano che Iddio era la lor Rocca, E che l'Iddio altissimo era il lor Redentore.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
36Ma lo lusingavano colla lor bocca, E gli mentivano colla lor lingua;
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
37E il cuor loro non era diritto inverso lui, E non erano leali nel suo patto.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
38E pure egli, che è pietoso, purgò la loro iniquità, e non li distrusse; E più e più volte racquetò l'ira sua, e non commosse tutto il suo cruccio;
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
39E si ricordò ch'erano carne; Un fiato che passa, e non ritorna.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
40Quante volte lo provocarono essi a sdegno nel deserto, E lo contristarono nella solitudine!
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
41E tornarono a tentare Iddio, E limitarono il Santo d'Israele.
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
42Essi non si erano ricordati della sua mano, Nè del giorno nel quale li aveva riscossi dal nemico.
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
43(Come egli aveva eseguiti i suoi segni in Egitto, E i suoi miracoli nel territorio di Soan.
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
44Ed aveva cangiati i fiumi, e i rivi degli Egizi in sangue, Talchè essi non ne potevano bere.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
45Ed aveva mandata contro a loro una mischia d'insetti che li mangiarono; E rane, che li distrussero.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
46Ed aveva dati i lor frutti a' bruchi, E le lor fatiche alle locuste.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
47Ed aveva guastate le lor vigne colla gragnuola, E i lor sicomori colla tempesta.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
48Ed aveva dati alla grandine i lor bestiami, E le lor gregge a' folgori.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
49Ed aveva mandato sopra loro l'ardore della sua ira, Indegnazione, cruccio e distretta; Una mandata d'angeli maligni.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
50Ed aveva appianato il sentiero alla sua ira, E non aveva scampata l'anima loro dalla morte, Ed aveva dato il lor bestiame alla mortalità.
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
51Ed aveva percossi tutti i primogeniti in Egitto, E le primizie della forza ne' tabernacoli di Cam.
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
52E ne aveva fatto partire il suo popolo, a guisa di pecore; E l'aveva condotto per lo deserto, come una mandra.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
53E l'aveva guidato sicuramente, senza spavento; E il mare aveva coperti i lor nemici.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
54Ed egli li aveva introdotti nella contrada della sua santità, Nel monte che la sua destra ha conquistato.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
55Ed aveva scacciate le nazioni d'innanzi a loro, E le aveva fatte loro scadere in sorte di eredità, Ed aveva stanziate le tribù d'Israele nelle loro stanze.)
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
56Ed avevano tentato, e provocato a sdegno l'Iddio altissimo, E non avevano osservate le sue testimonianze.
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
57Anzi si erano tratti indietro, E si erano portati dislealmente, Come i lor padri; E si erano rivolti come un arco fallace;
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
58E l'avevano provocato ad ira co' loro alti luoghi, E commosso a gelosia colle loro sculture.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
59Iddio aveva udite queste cose , e se n'era gravemente adirato, Ed aveva grandemente disdegnato Israele.
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
60Ed aveva abbandonato il tabernacolo di Silo; Il padiglione ch'egli aveva piantato per sua stanza fra gli uomini.
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
61Ed aveva abbandonata la sua forza, ad esser menata in cattività, E la sua gloria in man del nemico.
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
62Ed aveva dato il suo popolo alla spada, E si era gravemente adirato contro alla sua eredità.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
63Il fuoco aveva consumati i suoi giovani; E le sue vergini non erano state lodate.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
64I suoi sacerdoti erano caduti per la spada; E le sue vedove non avevano pianto.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
65Poi il Signore si risvegliò, Come uno che fosse stato addormentato; Come un uomo prode, che dà gridi dopo il vino.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
66E percosse i suoi nemici da tergo, E mise loro addosso un eterno vituperio.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
67Ed avendo riprovato il tabernacolo di Giuseppe, E non avendo eletta la tribù di Efraim;
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
68Egli elesse la tribù di Giuda; Il monte di Sion, il quale egli ama.
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
69Ed edificò il suo santuario, a guisa di palazzi eccelsi; Come la terra ch 'egli ha fondata in perpetuo.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
70Ed elesse Davide, suo servitore, E lo prese dalle mandre delle pecore.
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
71Di dietro alle bestie allattanti Egli lo condusse a pascer Giacobbe, suo popolo; Ed Israele sua eredità.
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
72Ed egli li pasturò, secondo l'integrità del suo cuore; E li guidò, secondo il gran senno delle sue mani.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.