Psalms 78
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Maschil of Asaph. Give ear, O my people, to my teaching; incline your ears to the words of my mouth.
1ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!
2I will open my mouth with a parable; I will utter dark sayings concerning days of old;
2دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.
3That which we have heard and known, and our fathers have told us,
3که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.
4We will not hide from their children, telling to the generation to come the praises of the LORD, and His strength, and His wondrous works that He hath done.
4از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.
5For He established a testimony in Jacob, and appointed a law in Israel, which He commanded our fathers, that they should make them known to their children;
5زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛
6That the generation to come might know them, even the children that should be born; who should arise and tell them to their children,
6تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛
7That they might put their confidence in God, and not forget the works of God, but keep His commandments;
7و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.
8And might not be as their fathers, a stubborn and rebellious generation; a generation that set not their heart aright, and whose spirit was not stedfast with God.
8ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.
9The children of Ephraim were as archers handling the bow, that turned back in the day of battle.
9بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.
10They kept not the covenant of God, and refused to walk in His law;
10عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،
11And they forgot His doings, and His wondrous works that He had shown them.
11واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،
12Marvellous things did He in the sight of their fathers, in the land of Egypt, in the field of Zoan.
12و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.
13He cleaved the sea, and caused them to pass through; and He made the waters to stand as a heap.
13دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.
14By day also He led them with a cloud, and all the night with a light of fire.
14و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.
15He cleaved rocks in the wilderness, and gave them drink abundantly as out of the great deep.
15در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.
16He brought streams also out of the rock, and caused waters to run down like rivers.
16پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.
17Yet went they on still to sin against Him, to rebel against the Most High in the desert.
17و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،
18And they tried God in their heart by asking food for their craving.
18و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.
19Yea, they spoke against God; they said: 'Can God prepare a table in the wilderness?
19و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟
20Behold, He smote the rock, that waters gushed out, and streams overflowed; can He give bread also? or will He provide flesh for His people?'
20اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»
21Therefore the LORD heard, and was wroth; and a fire was kindled against Jacob, and anger also went up against Israel;
21پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.
22Because they believed not in God, and trusted not in His salvation.
22زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.
23And He commanded the skies above, and opened the doors of heaven;
23پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود
24And He caused manna to rain upon them for food, and gave them of the corn of heaven.
24و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.
25Man did eat the bread of the mighty; He sent them provisions to the full.
25مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.
26He caused the east wind to set forth in heaven; and by His power He brought on the south wind.
26بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،
27He caused flesh also to rain upon them as the dust, and winged fowl as the sand of the seas;
27و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.
28And He let it fall in the midst of their camp, round about their dwellings.
28وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.
29So they did eat, and were well filled; and He gave them that which they craved.
29پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.
30They were not estranged from their craving, their food was yet in their mouths,
30ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود
31When the anger of God went up against them, and slew of the lustieth among them, and smote down the young men of Israel.
31که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.
32For all this they sinned still, and believed not in His wondrous works.
32با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.
33Therefore He ended their days as a breath, and their years in terror.
33بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.
34When He slew them, then they would inquire after Him, and turn back and seek God earnestly.
34هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،
35And they remembered that God was their Rock, and the Most High God their redeemer.
35و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.
36But they beguiled Him with their mouth, and lied unto Him with their tongue.
36اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.
37For their heart was not stedfast with Him, neither were they faithful in His covenant.
37زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.
38But He, being full of compassion, forgiveth iniquity, and destroyeth not; yea, many a time doth He turn His anger away, and doth not stir up all His wrath.
38اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.
39So He remembered that they were but flesh, a wind that passeth away, and cometh not again.
39و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.
40How oft did they rebel against Him in the wilderness, and grieve Him in the desert!
40چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.
41And still again they tried God, and set bounds to the Holy One of Israel.
41و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،
42They remembered not His hand, nor the day when He redeemed them from the adversary.
42و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.
43How He set His signs in Egypt, and His wonders in the field of Zoan;
43که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.
44And turned their rivers into blood, so that they could not drink their streams.
44و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.
45He sent among them swarms of flies, which devoured them; and frogs, which destroyed them.
45انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛
46He gave also their increase unto the caterpillar, and their labour unto the locust.
46و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.
47He destroyed their vines with hail, and their sycamore-trees with frost.
47تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.
48He gave over their cattle also to the hail, and their flocks to fiery bolts.
48بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.
49He sent forth upon them the fierceness of His anger, wrath, and indignation, and trouble, a sending of messengers of evil.
49و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.
50He levelled a path for His anger; He spared not their soul from death, but gave their life over to the pestilence;
50و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.
51And smote all the first-born in Egypt, the first-fruits of their strength in the tents of Ham;
51و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.
52But He made His own people to go forth like sheep, and guided them in the wilderness like a flock.
52و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.
53And He led them safely, and they feared not; but the sea overwhelmed their enemies.
53وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.
54And He brought them to His holy border, to the mountain, which His right hand had gotten.
54و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.
55He drove out the nations also before them, and allotted them for an inheritance by line, and made the tribes of Israel to dwell in their tents.
55و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.
56Yet they tried and provoked God, the Most High, and kept not His testimonies;
56لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.
57But turned back, and dealt treacherously like their fathers; they were turned aside like a deceitful bow.
57وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.
58For they provoked Him with their high places, and moved Him to jealousy with their graven images.
58و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.
59God heard, and was wroth, and He greatly abhorred Israel;
59چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.
60And He forsook the tabernacle of Shiloh, the tent which He had made to dwell among men;
60پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،
61And delivered His strength into captivity, and His glory into the adversary's hand.
61و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،
62He gave His people over also unto the sword; and was wroth with His inheritance.
62وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.
63Fire devoured their young men; and their virgins had no marriage-song.
63جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.
64Their priests fell by the sword; and their widows made no lamentation.
64کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.
65Then the Lord awaked as one asleep, like a mighty man recovering from wine.
65آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،
66And He smote His adversaries backward; He put upon them a perpetual reproach.
66و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.
67Moreover He abhorred the tent of Joseph, and chose not the tribe of Ephraim;
67و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.
68But chose the tribe of Judah, the mount Zion which He loved.
68لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.
69And He built His sanctuary like the heights, like the earth which He hath founded for ever.
69و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.
70He chose David also His servant, and took him from the sheepfolds;
70و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.
71From following the ewes that give suck He brought him, to be shepherd over Jacob His people, and Israel His inheritance.
71از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.
72So he shepherded them according to the integrity of his heart; and lead them by the skilfulness of his hands.
72پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.