Psalms 142
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(142-1) Maschil of David, when he was in the cave; a Prayer. (142-2) With my voice I cry unto the LORD; with my voice I make supplication unto the LORD.
1به آواز خود نزد خداوند فریادبرمی آورم. به آواز خود نزد خداوندتضرع می‌نمایم.
2(142-3) I pour out my complaint before Him, I declare before Him my trouble;
2ناله خود را در حضور اوخواهم ریخت. تنگی های خود را نزد او بیان خواهم کرد.
3(142-4) When my spirit fainteth within me — Thou knowest my path — in the way wherein I walk have they hidden a snare for me.
3وقتی که روح من در من مدهوش می‌شود. پس تو طریقت مرا دانسته‌ای. در راهی که می‌روم دام برای من پنهان کرده‌اند.
4(142-5) Look on my right hand, and see, for there is no man that knoweth me; I have no way to flee; no man careth for my soul.
4به طرف راست بنگر و ببین که کسی نیست که مرا بشناسد. ملجا برای من نابود شد. کسی نیست که در فکرجان من باشد.
5(142-6) I have cried unto Thee, O LORD; I have said: 'Thou art my refuge, my portion in the land of the living.'
5نزد تو‌ای خداوند فریاد کردم وگفتم که تو ملجا و حصه من در زمین زندگان هستی.
6(142-7) Attend unto my cry; for I am brought very low; deliver me from my persecutors; for they are too strong for me.
6به ناله من توجه کن زیرا که بسیار ذلیلم! مرا از جفاکنندگانم برهان، زیرا که از من زورآورترند.
7(142-8) Bring my soul out of prison, that I may give thanks unto Thy name; the righteous shall crown themselves because of me; for Thou wilt deal bountifully with me.
7جان مرا از زندان درآور تا نام تو را حمد گویم. عادلان گرداگرد من خواهند آمد زیراکه به من احسان نموده‌ای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.