Psalms 55
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(55-1) For the Leader; with string-music. Maschil of David. (55-2) Give ear, O God, to my prayer; and hide not Thyself from my supplication.
1ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!
2(55-3) Attend unto me, and hear me; I am distraught in my complaint, and will moan;
2به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.
3(55-4) Because of the voice of the enemy, because of the oppression of the wicked; for they cast mischief upon me, and in anger they persecute me.
3از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.
4(55-5) My heart doth writhe within me; and the terrors of death are fallen upon me.
4دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.
5(55-6) Fear and trembling come upon me, and horror hath overwhelmed me.
5ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.
6(55-7) And I said: 'Oh that I had wings like a dove! then would I fly away, and be at rest.
6و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.
7(55-8) Lo, then would I wander far off, I would lodge in the wilderness. Selah
7هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.
8(55-9) I would haste me to a shelter from the stormy wind and tempest.'
8می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.
9(55-10) Destroy, O Lord, and divide their tongue; for I have seen violence and strife in the city.
9ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.
10(55-11) Day and night they go about it upon the walls thereof; iniquity also and mischief are in the midst of it.
10روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.
11(55-12) Wickedness is in the midst thereof; oppression and guile depart not from her broad place.
11فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.
12(55-13) For it was not an enemy that taunted me, then I could have borne it; neither was it mine adversary that did magnify himself against me, then I would have hid myself from him.
12زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.
13(55-14) But it was thou, a man mine equal, my companion, and my familiar friend;
13بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!
14(55-15) We took sweet counsel together, in the house of God we walked with the throng.
14که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.
15(55-16) May He incite death against them, let them go down alive into the nether-world; for evil is in their dwelling, and within them.
15موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.
16(55-17) As for me, I will call upon God; and the LORD shall save me.
16و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.
17(55-18) Evening, and morning, and at noon, will I complain, and moan; and He hath heard my voice.
17شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.
18(55-19) He hath redeemed my soul in peace so that none came nigh me; for they were many that strove with me.
18جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.
19(55-20) God shall hear, and humble them, even He that is enthroned of old, Selah, such as have no changes, and fear not God.
19خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.
20(55-21) He hath put forth his hands against them that were at peace with him; he hath profaned his covenant.
20دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.
21(55-22) Smoother than cream were the speeches of his mouth, but his heart was war; his words were softer than oil, yet were they keen-edged swords.
21سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.
22(55-23) Cast thy burden upon the LORD, and He will sustain thee; He will never suffer the righteous to be moved.
22نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.
23(55-24) But Thou, O God, wilt bring them down into the nethermost pit; men of blood and deceit shall not live out half their days; but as for me, I will trust in Thee.
23وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.