Psalms 49
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(49-1) For the Leader; a Psalm of the sons of Korah. (49-2) Hear this, all ye peoples; give ear, all ye inhabitants of the world,
1ای تمامی قوم‌ها این را بشنوید! ای جمیع سکنه ربع مسکون این را گوش گیرید!
2(49-3) Both low and high, rich and poor together.
2ای عوام و خواص! ای دولتمندان وفقیران جمیع!
3(49-4) My mouth shall speak wisdom, and the meditation of my heart shall be understanding.
3زبانم به حکمت سخن می‌راند وتفکر دل من فطانت است.
4(49-5) I will incline mine ear to a parable; I will open my dark saying upon the harp.
4گوش خود را به مثلی فرا می‌گیرم. معمای خویش را بر بربط می‌گشایم.
5(49-6) Wherefore should I fear in the days of evil, when the iniquity of my supplanters compasseth me about,
5چرا در روزهای بلا ترسان باشم، چون گناه پاشنه هایم مرا احاطه می‌کند؛
6(49-7) Of them that trust in their wealth, and boast themselves in the multitude of their riches?
6آنانی که بر دولت خود اعتماد دارند و بر کثرت توانگری خویش فخر می‌نمایند.
7(49-8) No man can by any means redeem his brother, nor give to God a ransom for him —
7هیچ‌کس هرگز برای برادر خودفدیه نخواهد داد و کفاره او را به خدا نخواهد بخشید.
8(49-9) For too costly is the redemption of their soul, and must be let alone for ever —
8زیرا فدیه جان ایشان گران بهاست و ابد بدان نمی توان رسید
9(49-10) That he should still live alway, that he should not see the pit.
9تا زنده بماند تا ابدالاباد وفساد را نبیند.
10(49-11) For he seeth that wise men die, the fool and the brutish together perish, and leave their wealth to others.
10زیرا می‌بیند که حکیمان می‌میرند. و جاهلان و ابلهان با هم هلاک می‌گردند و دولت خود را برای دیگران ترک می‌کنند.
11(49-12) Their inward thought is, that their houses shall continue for ever, and their dwelling-places to all generations; they call their lands after their own names.
11فکر دل ایشان این است که خانه های ایشان دائمی باشد و مسکنهای ایشان دوربه دور؛ و نامهای خود را بر زمینهای خود می‌نهند.
12(49-13) But man abideth not in honour; he is like the beasts that perish.
12لیکن انسان در حرمت باقی نمی ماند، بلکه مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
13(49-14) This is the way of them that are foolish, and of those who after them approve their sayings. Selah
13این طریقه ایشان، جهالت ایشان است و اعقاب ایشان سخن ایشان را می‌پسندند، سلاه.
14(49-15) Like sheep they are appointed for the nether-world; death shall be their shepherd; and the upright shall have dominion over them in the morning; and their form shall be for the nether-world to wear away, that there be no habitation for it.
14مثل گوسفندان درهاویه رانده می‌شوند و موت ایشان را شبانی می‌کند و صبحگاهان راستان بر ایشان حکومت خواهند کرد و جمال ایشان در هاویه پوسیده خواهد شد تا مسکنی برای آن نباشد.
15(49-16) But God will redeem my soul from the power of the nether-world; for He shall receive me. Selah
15لیکن خدا جان مرا از دست هاویه نجات خواهد دادزیرا که مرا خواهد گرفت، سلاه.
16(49-17) Be not thou afraid when one waxeth rich, when the wealth of his house is increased;
16پس ترسان مباش، چون کسی دولتمندگردد و جلال خانه او افزوده شود!
17(49-18) For when he dieth he shall carry nothing away; his wealth shall not descend after him.
17زیرا چون بمیرد چیزی از آن نخواهد برد و جلالش در عقب او فرو نخواهد رفت.
18(49-19) Though while he lived he blessed his soul: 'Men will praise thee, when thou shalt do well to thyself';
18زیرا در حیات خود، خویشتن را مبارک می‌خواند. و چون بر خوداحسان می‌کنی، مردم ترا می‌ستایند.
19(49-20) It shall go to the generation of his fathers; they shall never see the light.
19لیکن به طبقه پدران خود خواهد پیوست که نور را تا به ابدنخواهند دید.
20(49-21) Man that is in honour understandeth not; he is like the beasts that perish.
20انسانی که در حرمت است وفهم ندارد، مثل بهایم است که هلاک می‌شود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.