Psalms 109
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1For the Leader. A Psalm of David. O God of my praise, keep not silence;
1خدای تسبیح من، خاموش مباش!
2For the mouth of the wicked and the mouth of deceit have they opened against me; they have spoken unto me with a lying tongue.
2زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.
3They compassed me about also with words of hatred, and fought against me without a cause.
3به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.
4In return for my love they are my adversaries; but I am all prayer.
4به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.
5And they have laid upon me evil for good, and hatred for my love:
5و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.
6'Set Thou a wicked man over him; and let an adversary stand at his right hand.
6مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.
7When he is judged, let him go forth condemned; and let his prayer be turned into sin.
7هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.
8Let his days be few; let another take his charge.
8ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.
9Let his children be fatherless, and his wife a widow.
9فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.
10Let his children be vagabonds, and beg; and let them seek their bread out of their desolate places.
10و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.
11Let the creditor distrain all that he hath; and let strangers make spoil of his labour.
11طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.
12Let there be none to extend kindness unto him; neither let there be any to be gracious unto his fatherless children.
12کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.
13Let his posterity be cut off; in the generation following let their name be blotted out.
13ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.
14Let the iniquity of his fathers be brought to remembrance unto the LORD; and let not the sin of his mother be blotted out.
14عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.
15Let them be before the LORD continually, that He may cut off the memory of them from the earth.
15و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.
16Because that he remembered not to do kindness, but persecuted the poor and needy man, and the broken in heart he was ready to slay.
16زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.
17Yea, he loved cursing, and it came unto him; and he delighted not in blessing, and it is far from him.
17چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.
18He clothed himself also with cursing as with his raiment, and it is come into his inward parts like water, and like oil into his bones.
18و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.
19Let it be unto him as the garment which he putteth on, and for the girdle wherewith he is girded continually.'
19پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.
20This would mine adversaries effect from the LORD, and they that speak evil against my soul.
20این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.
21But Thou, O GOD the Lord, deal with me for Thy name's sake; because Thy mercy is good, deliver Thou me.
21اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.
22For I am poor and needy, and my heart is wounded within me.
22زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.
23I am gone like the shadow when it lengtheneth; I am shaken off as the locust.
23مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.
24My knees totter through fasting; and my flesh is lean, and hath no fatness.
24زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.
25I am become also a taunt unto them; when they see me, they shake their head.
25و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.
26Help me, O LORD my God; O save me according to Thy mercy;
26ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،
27That they may know that this is Thy hand; that Thou, LORD, hast done it.
27تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.
28Let them curse, but bless Thou; when they arise, they shall be put to shame, but Thy servant shall rejoice.
28ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.
29Mine adversaries shall be clothed with confusion, and shall put on their own shame as a robe.
29جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.
30I will give great thanks unto the LORD with my mouth; yea, I will praise Him among the multitude;
30خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.
31Because He standeth at the right hand of the needy, to save him from them that judge his soul.
31زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.