Psalms 74
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Maschil of Asaph. Why, O God, hast Thou cast us off for ever? Why doth Thine anger smoke against the flock of Thy pasture?
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
2Remember Thy congregation, which Thou hast gotten of old, which Thou hast redeemed to be the tribe of Thine inheritance; and mount Zion, wherein Thou hast dwelt.
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
3Lift up Thy steps because of the perpetual ruins, even all the evil that the enemy hath done in the sanctuary.
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
4Thine adversaries have roared in the midst of Thy meeting-place; they have set up their own signs for signs.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
5It seemed as when men wield upwards axes in a thicket of trees.
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
6And now all the carved work thereof together they strike down with hatchet and hammers.
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
7They have set Thy sanctuary on fire; they have profaned the dwelling-place of Thy name even to the ground.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
8They said in their heart: 'Let us make havoc of them altogether'; they have burned up all the meeting-places of God in the land.
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
9We see not our signs; there is no more any prophet; neither is there among us any that knoweth how long.
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
10How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy blaspheme Thy name for ever?
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
11Why withdrawest Thou Thy hand, even Thy right hand? Draw it out of Thy bosom and consume them.
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
12Yet God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
13Thou didst break the sea in pieces by Thy strength; Thou didst shatter the heads of the sea-monsters in the waters.
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
14Thou didst crush the heads of leviathan, Thou gavest him to be food to the folk inhabiting the wilderness.
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
15Thou didst cleave fountain and brook; Thou driedst up ever-flowing rivers.
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
16Thine is the day, Thine also the night; Thou hast established luminary and sun.
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
17Thou hast set all the borders of the earth; Thou hast made summer and winter.
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
18Remember this, how the enemy hath reproached the LORD, and how a base people have blasphemed Thy name.
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
19O deliver not the soul of Thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the life of Thy poor for ever.
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
20Look upon the covenant; for the dark places of the land are full of the habitations of violence.
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
21O let not the oppressed turn back in confusion; let the poor and needy praise Thy name.
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
22Arise, O God, plead Thine own cause; remember Thy reproach all the day at the hand of the base man.
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
23Forget not the voice of Thine adversaries, the tumult of those that rise up against Thee which ascendeth continually.
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.