Psalms 68
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(68-1) For the Leader. A Psalm of David, a Song. (68-2) Let God arise, let His enemies be scattered; and let them that hate Him flee before Him.
1خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
2(68-3) As smoke is driven away, so drive them away; as wax melteth before the fire, so let the wicked perish at the presence of God.
2چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
3(68-4) But let the righteous be glad, let them exult before God; yea, let them rejoice with gladness.
3اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
4(68-5) Sing unto God, sing praises to His name; extol Him that rideth upon the skies, whose name is the LORD; and exult ye before Him.
4برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
5(68-6) A father of the fatherless, and a judge of the widows, is God in His holy habitation.
5پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
6(68-7) God maketh the solitary to dwell in a house; He bringeth out the prisoners into prosperity; the rebellious dwell but in a parched land.
6خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
7(68-8) O God, when Thou wentest forth before Thy people, when Thou didst march through the wilderness; Selah
7ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
8(68-9) The earth trembled, the heavens also dropped at the presence of God; even yon Sinai trembled at the presence of God, the God of Israel.
8زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
9(68-10) A bounteous rain didst Thou pour down, O God; when Thine inheritance was weary, Thou didst confirm it.
9ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
10(68-11) Thy flock settled therein; Thou didst prepare in Thy goodness for the poor, O God.
10جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
11(68-12) The Lord giveth the word; the women that proclaim the tidings are a great host.
11خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
12(68-13) Kings of armies flee, they flee; and she that tarrieth at home divideth the spoil.
12ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
13(68-14) When ye lie among the sheepfolds, the wings of the dove are covered with silver, and her pinions with the shimmer of gold.
13اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
14(68-15) When the Almighty scattereth kings therein, it snoweth in Zalmon.
14چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
15(68-16) A mountain of God is the mountain of Bashan; a mountain of peaks is the mountain of Bashan.
15کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
16(68-17) Why look ye askance, ye mountains of peaks, at the mountain which God hath desired for His abode? Yea, the LORD will dwell therein for ever.
16ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
17(68-18) The chariots of God are myriads, even thousands upon thousands; the Lord is among them, as in Sinai, in holiness.
17ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
18(68-19) Thou hast ascended on high, Thou hast led captivity captive; Thou hast received gifts among men, yea, among the rebellious also, that the LORD God might dwell there.
18براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
19(68-20) Blessed be the Lord, day by day He beareth our burden, even the God who is our salvation. Selah
19متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
20(68-21) God is unto us a God of deliverances; and unto GOD the Lord belong the issues of death.
20خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
21(68-22) Surely God will smite through the head of His enemies, the hairy scalp of him that goeth about in his guiltiness.
21هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
22(68-23) The Lord said: 'I will bring back from Bashan, I will bring them back from the depths of the sea;
22خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
23(68-24) That thy foot may wade through blood, that the tongue of thy dogs may have its portion from thine enemies.'
23تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
24(68-25) They see Thy goings, O God, even the goings of my God, my King, in holiness.
24ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
25(68-26) The singers go before, the minstrels follow after, in the midst of damsels playing upon timbrels.
25در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
26(68-27) 'Bless ye God in full assemblies, even the Lord, ye that are from the fountain of Israel.'
26خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
27(68-28) There is Benjamin, the youngest, ruling them, the princes of Judah their council, the princes of Zebulun, the princes of Naphtali.
27آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
28(68-29) Thy God hath commanded thy strength; be strong, O God, Thou that hast wrought for us
28خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
29(68-30) Out of Thy temple at Jerusalem, whither kings shall bring presents unto Thee.
29به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
30(68-31) Rebuke the wild beast of the reeds, the multitude of the bulls, with the calves of the peoples, every one submitting himself with pieces of silver; He hath scattered the peoples that delight in war!
30و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
31(68-32) Nobles shall come out of Egypt; Ethiopia shall hasten to stretch out her hands unto God.
31سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
32(68-33) Sing unto God, ye kingdoms of the earth; O sing praises unto the Lord; Selah
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
33(68-34) To Him that rideth upon the heavens of heavens, which are of old; lo, He uttereth His voice, a mighty voice.
33برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
34(68-35) Ascribe ye strength unto God; His majesty is over Israel, and His strength is in the skies.
34اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.
35(68-36) Awful is God out of thy holy places; the God of Israel, He giveth strength and power unto the people; blessed be God.
35خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک.
no verse 36 in this text
36ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.