Psalms 68
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Let God arise, let his enemies be scattered: let them also that hate him flee before him.
1خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!
2As smoke is driven away, so drive them away: as wax melteth before the fire, so let the wicked perish at the presence of God.
2چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.
3But let the righteous be glad; let them rejoice before God: yea, let them exceedingly rejoice.
3اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.
4Sing unto God, sing praises to his name: extol him that rideth upon the heavens by his name Jah , and rejoice before him.
4برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!
5A father of the fatherless, and a judge of the widows, is God in his holy habitation.
5پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!
6God setteth the solitary in families: he bringeth out those which are bound with chains: but the rebellious dwell in a dry land .
6خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.
7O God, when thou wentest forth before thy people, when thou didst march through the wilderness; Selah:
7ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.
8The earth shook, the heavens also dropped at the presence of God: even Sinai itself was moved at the presence of God, the God of Israel.
8زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.
9Thou, O God, didst send a plentiful rain, whereby thou didst confirm thine inheritance, when it was weary.
9ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.
10Thy congregation hath dwelt therein: thou, O God, hast prepared of thy goodness for the poor.
10جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.
11The Lord gave the word: great was the company of those that published it .
11خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.
12Kings of armies did flee apace: and she that tarried at home divided the spoil.
12ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.
13Though ye have lien among the pots, yet shall ye be as the wings of a dove covered with silver, and her feathers with yellow gold.
13اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.
14When the Almighty scattered kings in it, it was white as snow in Salmon.
14چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.
15The hill of God is as the hill of Bashan; an high hill as the hill of Bashan.
15کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.
16Why leap ye, ye high hills? this is the hill which God desireth to dwell in; yea, the LORD will dwell in it for ever.
16ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.
17The chariots of God are twenty thousand, even thousands of angels: the Lord is among them, as in Sinai, in the holy place .
17ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.
18Thou hast ascended on high, thou hast led captivity captive: thou hast received gifts for men; yea, for the rebellious also, that the LORD God might dwell among them .
18براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.
19Blessed be the Lord, who daily loadeth us with benefits, even the God of our salvation. Selah.
19متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.
20He that is our God is the God of salvation; and unto GOD the Lord belong the issues from death.
20خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.
21But God shall wound the head of his enemies, and the hairy scalp of such an one as goeth on still in his trespasses.
21هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.
22The Lord said, I will bring again from Bashan, I will bring my people again from the depths of the sea:
22خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.
23That thy foot may be dipped in the blood of thine enemies, and the tongue of thy dogs in the same.
23تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»
24They have seen thy goings, O God; even the goings of my God, my King, in the sanctuary.
24ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.
25The singers went before, the players on instruments followed after; among them were the damsels playing with timbrels.
25در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.
26Bless ye God in the congregations, even the Lord, from the fountain of Israel.
26خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.
27There is little Benjamin with their ruler, the princes of Judah and their council, the princes of Zebulun, and the princes of Naphtali.
27آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.
28Thy God hath commanded thy strength: strengthen, O God, that which thou hast wrought for us.
28خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.
29Because of thy temple at Jerusalem shall kings bring presents unto thee.
29به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.
30Rebuke the company of spearmen, the multitude of the bulls, with the calves of the people, till every one submit himself with pieces of silver: scatter thou the people that delight in war.
30و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.
31Princes shall come out of Egypt; Ethiopia shall soon stretch out her hands unto God.
31سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.
32Sing unto God, ye kingdoms of the earth; O sing praises unto the Lord; Selah:
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.
33To him that rideth upon the heavens of heavens, which were of old; lo, he doth send out his voice, and that a mighty voice.
33برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.
34Ascribe ye strength unto God: his excellency is over Israel, and his strength is in the clouds.
34اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.
35O God, thou art terrible out of thy holy places: the God of Israel is he that giveth strength and power unto his people. Blessed be God.
35خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک.
no verse 36 in this text
36ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.