Psalms 83
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God.
1ای خدا تو را خاموشی نباشد! ای خداساکت مباش و میارام!
2For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head.
2زیرا اینک دشمنانت شورش می‌کنند و آنانی که از تو نفرت دارند، سر خود را برافراشته‌اند.
3They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones.
3بر قوم تو مکایدمی اندیشند وبر پناه آوردگان تو مشورت می‌کنند.
4They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance.
4و می‌گویند: «بیایید ایشان را هلاک کنیم تا قومی نباشند و نام اسرائیل دیگر مذکور نشود.»
5For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee:
5زیرا به یک دل با هم مشورت می‌کنند و برضد تو عهد بسته‌اند.
6The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes;
6خیمه های ادوم واسماعیلیان و موآب و هاجریان.
7Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre;
7جبال و عمون و عمالیق و فلسطین با ساکنان صور.
8Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah.
8آشور نیز باایشان متفق شدند و بازویی برای بنی لوطگردیدند، سلاه.
9Do unto them as unto the Midianites; as to Sisera, as to Jabin, at the brook of Kison:
9بدیشان عمل نما چنانکه به مدیان کردی. چنانکه به سیسرا و یابین در وادی قیشون.
10Which perished at Endor: they became as dung for the earth.
10که در عیندور هلاک شدند و سرگین برای زمین گردیدند.
11Make their nobles like Oreb, and like Zeeb: yea, all their princes as Zebah, and as Zalmunna:
11سروران ایشان را مثل غراب و ذئب گردان و جمیع امرای ایشان را مثل ذبح وصلمناع.
12Who said, Let us take to ourselves the houses of God in possession.
12که می‌گفتند: «مساکن خدا را برای خویشتن تصرف نماییم.»
13O my God, make them like a wheel; as the stubble before the wind.
13ای خدای من، ایشان را چون غبار گردبادبساز و مانند کاه پیش روی باد.
14As the fire burneth a wood, and as the flame setteth the mountains on fire;
14مثل آتشی که جنگل را می‌سوزاند و مثل شعله‌ای که کوهها را مشتعل می‌سازد.
15So persecute them with thy tempest, and make them afraid with thy storm.
15همچنان ایشان را به تند بادخود بران و به طوفان خویش ایشان را آشفته گردان.
16Fill their faces with shame; that they may seek thy name, O LORD .
16رویهای ایشان را به ذلت پر کن تا نام تورا‌ای خداوند بطلبند.
17Let them be confounded and troubled for ever; yea, let them be put to shame, and perish:
17خجل و پریشان بشوندتا ابدالاباد و شرمنده و هلاک گردند.
18That men may know that thou, whose name alone is JEHOVAH , art the most high over all the earth.
18و بدانندتو که اسمت یهوه می‌باشد، به تنها بر تمامی زمین متعال هستی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.