Psalms 17
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Hear the right, O LORD , attend unto my cry, give ear unto my prayer, that goeth not out of feigned lips.
1ای خداوند، عدالت را بشنو و به فریادمن توجه فرما! و دعای مرا که از لب بی‌ریا می‌آید، گوش بگیر!
2Let my sentence come forth from thy presence; let thine eyes behold the things that are equal.
2داد من از حضور توصادر شود؛ چشمان تو راستی را ببیند.
3Thou hast proved mine heart; thou hast visited me in the night; thou hast tried me, and shalt find nothing; I am purposed that my mouth shall not transgress.
3دل مراآزموده‌ای، شبانگاه از آن تفقد کرده‌ای. مرا قال گذاشته‌ای و هیچ نیافته‌ای، زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند.
4Concerning the works of men, by the word of thy lips I have kept me from the paths of the destroyer.
4و اما کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛ خود را از راههای ظالم نگاه داشتم.
5Hold up my goings in thy paths, that my footsteps slip not.
5قدمهایم به آثار تو قائم است، پس پایهایم نخواهد لغزید.
6I have called upon thee, for thou wilt hear me, O God: incline thine ear unto me, and hear my speech.
6ای خدا تو را خوانده‌ام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود. گوش خود را به من فراگیر و سخن مرا بشنو.
7Shew thy marvellous lovingkindness, O thou that savest by thy right hand them which put their trust in thee from those that rise up against them .
7رحمت های خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به‌دست راست خود ازمخالفان ایشان می‌رهانی.
8Keep me as the apple of the eye, hide me under the shadow of thy wings,
8مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛ مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،
9From the wicked that oppress me, from my deadly enemies, who compass me about.
9از روی شریرانی که مرا خراب می‌سازند، ازدشمنان جانم که مرا احاطه می‌کنند.
10They are inclosed in their own fat: with their mouth they speak proudly.
10دل فربه خود را بسته‌اند. به زبان خویش سخنان تکبرآمیزمی گویند.
11They have now compassed us in our steps: they have set their eyes bowing down to the earth;
11الان قدمهای ما را احاطه کرده‌اند، وچشمان خود را دوخته‌اند تا ما را به زمین بیندازند.
12Like as a lion that is greedy of his prey, and as it were a young lion lurking in secret places.
12مثل او مثل شیری است که در دریدن حریص باشد، و مثل شیر ژیان که در بیشه خود درکمین است.
13Arise, O LORD , disappoint him, cast him down: deliver my soul from the wicked, which is thy sword:
13ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده، او را بینداز و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
14From men which are thy hand, O LORD , from men of the world, which have their portion in this life, and whose belly thou fillest with thy hid treasure: they are full of children, and leave the rest of their substance to their babes.
14از آدمیان، ای خداوند، به‌دست خویش، از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است. که شکم ایشان را به ذخایرخود پرساخته‌ای و از اولاد سیر شده، زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک می‌کنند.
15As for me, I will behold thy face in righteousness: I shall be satisfied, when I awake, with thy likeness.
15و اما من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.