Psalms 107
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1O give thanks unto the LORD , for he is good: for his mercy endureth for ever.
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
2Let the redeemed of the LORD say so , whom he hath redeemed from the hand of the enemy;
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
3And gathered them out of the lands, from the east, and from the west, from the north, and from the south.
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
4They wandered in the wilderness in a solitary way; they found no city to dwell in.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
5Hungry and thirsty, their soul fainted in them.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
6Then they cried unto the LORD in their trouble, and he delivered them out of their distresses.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
7And he led them forth by the right way, that they might go to a city of habitation.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
8Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
9For he satisfieth the longing soul, and filleth the hungry soul with goodness.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
10Such as sit in darkness and in the shadow of death, being bound in affliction and iron;
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
11Because they rebelled against the words of God, and contemned the counsel of the most High:
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
12Therefore he brought down their heart with labour; they fell down, and there was none to help.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
13Then they cried unto the LORD in their trouble, and he saved them out of their distresses.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
14He brought them out of darkness and the shadow of death, and brake their bands in sunder.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
15Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
16For he hath broken the gates of brass, and cut the bars of iron in sunder.
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
17Fools because of their transgression, and because of their iniquities, are afflicted.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
18Their soul abhorreth all manner of meat; and they draw near unto the gates of death.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
19Then they cry unto the LORD in their trouble, and he saveth them out of their distresses.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
20He sent his word, and healed them, and delivered them from their destructions.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
21Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
22And let them sacrifice the sacrifices of thanksgiving, and declare his works with rejoicing.
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
23They that go down to the sea in ships, that do business in great waters;
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
24These see the works of the LORD , and his wonders in the deep.
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
25For he commandeth, and raiseth the stormy wind, which lifteth up the waves thereof.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
26They mount up to the heaven, they go down again to the depths: their soul is melted because of trouble.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
27They reel to and fro, and stagger like a drunken man, and are at their wits’ end.
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
28Then they cry unto the LORD in their trouble, and he bringeth them out of their distresses.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
29He maketh the storm a calm, so that the waves thereof are still.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
30Then are they glad because they be quiet; so he bringeth them unto their desired haven.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
31Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
32Let them exalt him also in the congregation of the people, and praise him in the assembly of the elders.
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
33He turneth rivers into a wilderness, and the watersprings into dry ground;
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
34A fruitful land into barrenness, for the wickedness of them that dwell therein.
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
35He turneth the wilderness into a standing water, and dry ground into watersprings.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
36And there he maketh the hungry to dwell, that they may prepare a city for habitation;
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
37And sow the fields, and plant vineyards, which may yield fruits of increase.
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
38He blesseth them also, so that they are multiplied greatly; and suffereth not their cattle to decrease.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
39Again, they are minished and brought low through oppression, affliction, and sorrow.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
40He poureth contempt upon princes, and causeth them to wander in the wilderness, where there is no way.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
41Yet setteth he the poor on high from affliction, and maketh him families like a flock.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
42The righteous shall see it , and rejoice: and all iniquity shall stop her mouth.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
43Whoso is wise, and will observe these things , even they shall understand the lovingkindness of the LORD .
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.