Psalms 80
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Give ear, O Shepherd of Israel, thou that leadest Joseph like a flock; thou that dwellest between the cherubims, shine forth.
1ای شبان اسرائیل بشنو! ای که یوسف را مثل گله رعایت می‌کنی! ای که برکروبیین جلوس نموده‌ای، تجلی فرما!
2Before Ephraim and Benjamin and Manasseh stir up thy strength, and come and save us.
2به حضور افرایم و بنیامین و منسی، توانایی خود رابرانگیز و برای نجات ما بیا!
3Turn us again, O God, and cause thy face to shine; and we shall be saved.
3ای خدا ما را باز آورو روی خود را روشن کن تا نجات یابیم!
4O LORD God of hosts, how long wilt thou be angry against the prayer of thy people?
4ای یهوه، خدای صبایوت، تا به کی به دعای قوم خویش غضبناک خواهی بود،
5Thou feedest them with the bread of tears; and givest them tears to drink in great measure.
5نان ماتم رابدیشان می‌خورانی و اشکهای بی‌اندازه بدیشان می‌نوشانی؟
6Thou makest us a strife unto our neighbours: and our enemies laugh among themselves.
6ما را محل منازعه همسایگان ماساخته‌ای و دشمنان ما در میان خویش استهزامی نمایند.
7Turn us again, O God of hosts, and cause thy face to shine; and we shall be saved.
7ای خدای لشکرها ما را بازآور وروی خود را روشن کن تا نجات یابیم!
8Thou hast brought a vine out of Egypt: thou hast cast out the heathen, and planted it.
8موی را ازمصر بیرون آوردی. امت‌ها را بیرون کرده، آن راغرس نمودی.
9Thou preparedst room before it, and didst cause it to take deep root, and it filled the land.
9پیش روی آن را وسعت دادی. پس ریشه خود را نیکو زده، زمین را پر ساخت.
10The hills were covered with the shadow of it, and the boughs thereof were like the goodly cedars.
10کوهها به سایه‌اش پوشانیده شد و سروهای آزاد خدا به شاخه هایش.
11She sent out her boughs unto the sea, and her branches unto the river.
11شاخه های خود را تابه دریا پهن کرد و فرعهای خویش را تا به نهر.
12Why hast thou then broken down her hedges, so that all they which pass by the way do pluck her?
12پس چرا دیوارهایش را شکسته‌ای که هر راهگذری آن را می‌چیند؟
13The boar out of the wood doth waste it, and the wild beast of the field doth devour it.
13گرازهای جنگل آن را ویران می‌کنند و وحوش صحرا آن رامی چرند.
14Return, we beseech thee, O God of hosts: look down from heaven, and behold, and visit this vine;
14ای خدای لشکرها رجوع کرده، از آسمان نظر کن و ببین و از این مو تفقد نما
15And the vineyard which thy right hand hath planted, and the branch that thou madest strong for thyself.
15و از این نهالی که دست راست تو غرس کرده است و از آن پسری که برای خویشتن قوی ساخته‌ای!
16It is burned with fire, it is cut down: they perish at the rebuke of thy countenance.
16مثل هیزم در آتش سوخته شده و از عتاب روی تو تباه گردیده‌اند!
17Let thy hand be upon the man of thy right hand, upon the son of man whom thou madest strong for thyself.
17دست تو بر مرد دست راست توباشد و بر پسر آدم که او را برای خویشتن قوی ساخته‌ای.
18So will not we go back from thee: quicken us, and we will call upon thy name.
18و ما از تو رو نخواهیم تافت. ما راحیات بده تا نام تو را بخوانیم.
19Turn us again, O LORD God of hosts, cause thy face to shine; and we shall be saved.
19ای یهوه، خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تانجات یابیم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.