Psalms 81

King James Version with Apocrypha

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.

1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

2Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.

2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

3Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.

3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

4For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.

4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

5This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.

5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

6I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.

6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

7Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

8Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;

8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

9There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.

9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

10I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

11But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.

11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

12So I gave them up unto their own hearts’ lust: and they walked in their own counsels.

12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

13Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!

13‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

14I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

15The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.

15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.

16He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.

16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.