Psalms 144

King James Version with Apocrypha

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Blessed be the LORD my strength, which teacheth my hands to war, and my fingers to fight:

1خداوند که صخره من است، متبارک باد! که دستهای مرا به جنگ وانگشتهای مرا به حرب تعلیم داد!

2My goodness, and my fortress; my high tower, and my deliverer; my shield, and he in whom I trust; who subdueth my people under me.

2رحمت من اوست و ملجای من و قلعه بلند من و رهاننده من وسپر من و آنکه بر او توکل دارم، که قوم مرا در زیراطاعت من می‌دارد.

3LORD , what is man, that thou takest knowledge of him! or the son of man, that thou makest account of him!

3‌ای خداوند، آدمی چیست که او را بشناسی؟ و پسر انسان که او را به حساب بیاوری؟

4Man is like to vanity: his days are as a shadow that passeth away.

4انسان مثل نفسی است و روزهایش مثل سایه‌ای است که می‌گذرد.

5Bow thy heavens, O LORD , and come down: touch the mountains, and they shall smoke.

5‌ای خداوند آسمانهای خود را خم ساخته، فرود بیا. و کوهها را لمس کن تا دود شوند.

6Cast forth lightning, and scatter them: shoot out thine arrows, and destroy them.

6رعدرا جهنده ساخته، آنها را پراکنده ساز. تیرهای خود را بفرست و آنها را منهزم نما.

7Send thine hand from above; rid me, and deliver me out of great waters, from the hand of strange children;

7دست خودرا از اعلی بفرست، و مرا رهانیده، از آبهای بسیارخلاصی ده، یعنی از دست پسران اجنبی.

8Whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood.

8که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید، و دست راست ایشان، دست دروغ است.

9I will sing a new song unto thee, O God: upon a psaltery and an instrument of ten strings will I sing praises unto thee.

9‌ای خدا، تو راسرودی تازه می‌سرایم. با بربط ذات ده تار، تو راترنم خواهم نمود.

10It is he that giveth salvation unto kings: who delivereth David his servant from the hurtful sword.

10که پادشاهان را نجات می‌بخشی، و بنده خود داود را از شمشیر مهلک می‌رهانی.

11Rid me, and deliver me from the hand of strange children, whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood:

11مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده، که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید. و دست راست ایشان دست دروغ است.

12That our sons may be as plants grown up in their youth; that our daughters may be as corner stones, polished after the similitude of a palace:

12تا پسران ما در جوانی خود نمو کرده، مثل نهالها باشند. ودختران ما مثل سنگهای زاویه تراشیده شده به مثال قصر.

13That our garners may be full, affording all manner of store: that our sheep may bring forth thousands and ten thousands in our streets:

13و انبارهای ما پر شده، به انواع نعمت ریزان شوند. و گله های ما هزارها و کرورهادر صحراهای ما بزایند.

14That our oxen may be strong to labour; that there be no breaking in, nor going out; that there be no complaining in our streets.

14و گاوان ما باربردارشوند و هیچ رخنه و خروج و ناله‌ای درکوچه های ما نباشد.

15Happy is that people, that is in such a case: yea , happy is that people, whose God is the LORD .

15خوشابحال قومی که نصیب ایشان این است. خوشابحال آن قوم که یهوه خدای ایشان است.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.