诗篇 144
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1耶和华—我的磐石是应当称颂的！ 他教导我的手争战， 教导我的指头打仗。
1خداوند که صخره من است، متبارک باد! که دستهای مرا به جنگ وانگشتهای مرا به حرب تعلیم داد!
2他是我慈爱 的主 ，我的山寨， 我的高台，我的救主， 我的盾牌，是我所投靠的； 他使我的百姓服在我以下。
2رحمت من اوست و ملجای من و قلعه بلند من و رهاننده من وسپر من و آنکه بر او توکل دارم، که قوم مرا در زیراطاعت من می‌دارد.
3耶和华啊，人算什么，你竟认识他！ 世人算什么，你竟顾念他！
3ای خداوند، آدمی چیست که او را بشناسی؟ و پسر انسان که او را به حساب بیاوری؟
4人好像一口气； 他的年日如同影儿快快过去。
4انسان مثل نفسی است و روزهایش مثل سایه‌ای است که می‌گذرد.
5耶和华啊，求你使天下垂，亲自降临， 摸山，山就冒烟。
5ای خداوند آسمانهای خود را خم ساخته، فرود بیا. و کوهها را لمس کن تا دود شوند.
6求你发出闪电，使他们四散， 射出你的箭，使他们扰乱。
6رعدرا جهنده ساخته، آنها را پراکنده ساز. تیرهای خود را بفرست و آنها را منهزم نما.
7求你从上伸手救拔我， 救我出离大水， 救我脱离外邦人的手。
7دست خودرا از اعلی بفرست، و مرا رهانیده، از آبهای بسیارخلاصی ده، یعنی از دست پسران اجنبی.
8他们的口说谎话； 他们的右手起假誓。
8که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید، و دست راست ایشان، دست دروغ است.
9神啊，我要向你唱新歌， 用十弦瑟向你歌颂。
9ای خدا، تو راسرودی تازه می‌سرایم. با بربط ذات ده تار، تو راترنم خواهم نمود.
10你是那拯救君王的； 你是那救仆人 大卫 脱离害命之刀的。
10که پادشاهان را نجات می‌بخشی، و بنده خود داود را از شمشیر مهلک می‌رهانی.
11求你救拔我， 救我脱离外邦人的手。 他们的口说谎话； 他们的右手起假誓。
11مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده، که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید. و دست راست ایشان دست دروغ است.
12我们的儿子从幼年好像树栽子长大； 我们的女儿如同殿角石， 是按建宫的样式凿成的。
12تا پسران ما در جوانی خود نمو کرده، مثل نهالها باشند. ودختران ما مثل سنگهای زاویه تراشیده شده به مثال قصر.
13我们的仓盈满，能出各样的粮食； 我们的羊在田间孳生千万。
13و انبارهای ما پر شده، به انواع نعمت ریزان شوند. و گله های ما هزارها و کرورهادر صحراهای ما بزایند.
14我们的牛驮着满驮， 没有人闯进来 抢夺 ， 也没有人出去 争战 ； 我们的街市上也没有哭号的声音。
14و گاوان ما باربردارشوند و هیچ رخنه و خروج و ناله‌ای درکوچه های ما نباشد.
15遇见这光景的百姓便为有福！ 有耶和华为他们的 神，这百姓便为有福！
15خوشابحال قومی که نصیب ایشان این است. خوشابحال آن قوم که یهوه خدای ایشان است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.