诗篇 4
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1显我为义的 神啊， 我呼吁的时候，求你应允我！ 我在困苦中，你曾使我宽广； 现在求你怜恤我，听我的祷告！
1ای خدای عدالت من، چون بخوانم مرا مستجاب فرما. در تنگی مرا وسعت دادی. بر من کرم فرموده، دعای مرا بشنو.
2你们这上流人哪，你们将我的尊荣变为羞辱 要到几时呢 ？ 你们喜爱虚妄，寻找虚假，要到几时呢？ （细拉）
2ای فرزندان انسان تا به کی جلال من عار خواهد بود، و بطالت را دوست داشته، دروغ را خواهید طلبید؟ سلاه
3你们要知道，耶和华已经分别虔诚人归他自己； 我求告耶和华，他必听我。
3اما بدانید که خداوند مرد صالح را برای خودانتخاب کرده است، و چون او را بخوانم خداوندخواهد شنید.
4你们应当畏惧，不可犯罪； 在床上的时候，要心里思想，并要肃静。 （细拉）
4خشم گیرید و گناه مورزید. در دلها بربسترهای خود تفکر کنید و خاموش باشید. سلاه
5当献上公义的祭， 又当倚靠耶和华。
5قربانی های عدالت را بگذرانید و بر خداوندتوکل نمایید.
6有许多人说：谁能指示我们什么好处？ 耶和华啊，求你仰起脸来，光照我们。
6بسیاری می‌گویند: «کیست که به ما احسان نماید؟» ای خداوند نور چهره خویش را بر مابرافراز.
7你使我心里快乐， 胜过那丰收五谷新酒的人。
7شادمانی در دل من پدید آورده‌ای، بیشتر از وقتی که غله و شیره ایشان افزون گردید.
8我必安然躺下睡觉， 因为独有你—耶和华使我安然居住。
8بسلامتی می‌خسبم و به خواب هم می‌روم زیراکه تو فقط‌ای خداوند مرا در اطمینان ساکن می‌سازی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.