诗篇 142
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1我发声哀告耶和华， 发声恳求耶和华。
1به آواز خود نزد خداوند فریادبرمی آورم. به آواز خود نزد خداوندتضرع می‌نمایم.
2我在他面前吐露我的苦情， 陈说我的患难。
2ناله خود را در حضور اوخواهم ریخت. تنگی های خود را نزد او بیان خواهم کرد.
3我的灵在我里面发昏的时候， 你知道我的道路。 在我行的路上， 敌人为我暗设网罗。
3وقتی که روح من در من مدهوش می‌شود. پس تو طریقت مرا دانسته‌ای. در راهی که می‌روم دام برای من پنهان کرده‌اند.
4求你向我右边观看， 因为没有人认识我； 我无处避难， 也没有人眷顾我。
4به طرف راست بنگر و ببین که کسی نیست که مرا بشناسد. ملجا برای من نابود شد. کسی نیست که در فکرجان من باشد.
5耶和华啊，我曾向你哀求。 我说：你是我的避难所； 在活人之地，你是我的福分。
5نزد تو‌ای خداوند فریاد کردم وگفتم که تو ملجا و حصه من در زمین زندگان هستی.
6求你侧耳听我的呼求， 因我落到极卑之地； 求你救我脱离逼迫我的人， 因为他们比我强盛。
6به ناله من توجه کن زیرا که بسیار ذلیلم! مرا از جفاکنندگانم برهان، زیرا که از من زورآورترند.
7求你领我出离被囚之地， 我好称赞你的名。 义人必环绕我， 因为你是用厚恩待我。
7جان مرا از زندان درآور تا نام تو را حمد گویم. عادلان گرداگرد من خواهند آمد زیراکه به من احسان نموده‌ای.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.