诗篇 2
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1外邦为什么争闹？ 万民为什么谋算虚妄的事？
1چرا امت‌ها شورش نموده‌اند و طوائف در باطل تفکر می‌کنند؟
2世上的君王一齐起来， 臣宰一同商议， 要敌挡耶和华并他的受膏者，
2پادشاهان زمین برمی خیزند و سروران با هم مشورت نموده‌اند، به ضد خداوند و به ضد مسیح او؛
3说：我们要挣开他们的捆绑， 脱去他们的绳索。
3که بندهای ایشان را بگسلیم و زنجیرهای ایشان را از خودبیندازیم.
4那坐在天上的必发笑； 主必嗤笑他们。
4او که بر آسمانها نشسته است می خندد. خداوند بر ایشان استهزا می‌کند.
5那时，他要在怒中责备他们， 在烈怒中惊吓他们，
5آنگاه در خشم خود بدیشان تکلم خواهد کرد وبه غضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت.
6说：我已经立我的君 在 锡安 —我的圣山上了。
6«و من پادشاه خود را نصب کرده‌ام، بر کوه مقدس خود صهیون.»
7受膏者说 ：我要传 圣 旨。 耶和华曾对我说：你是我的儿子， 我今日生你。
7فرمان را اعلام می‌کنم: خداوند به من گفته است: «تو پسر من هستی امروزتو را تولید کردم.
8你求我，我就将列国赐你为基业， 将地极赐你为田产。
8از من درخواست کن و امت هارا به میراث تو خواهم داد. و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.
9你必用铁杖打破他们； 你必将他们如同窑匠的瓦器摔碎。
9ایشان را به عصای آهنین خواهی شکست؛ مثل کوزه کوزه‌گر آنها را خردخواهی نمود.»
10现在，你们君王应当省悟！ 你们世上的审判官该受管教！
10و الان‌ای پادشاهان تعقل نمایید! ای داوران جهان متنبه گردید!
11当存畏惧事奉耶和华， 又当存战兢而快乐。
11خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!
12当以嘴亲子，恐怕他发怒， 你们便在道中灭亡， 因为他的怒气快要发作。 凡投靠他的，都是有福的。
12پسر راببوسید مبادا غضبناک شود، و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته می‌شود. خوشابحال همه آنانی که بر او توکل دارند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.