诗篇 121
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1我要向山举目； 我的帮助从何而来？
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
2我的帮助 从造天地的耶和华而来。
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
3他必不叫你的脚摇动； 保护你的必不打盹！
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
4保护 以色列 的， 也不打盹也不睡觉。
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
5保护你的是耶和华； 耶和华在你右边荫庇你。
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
6白日，太阳必不伤你； 夜间，月亮必不害你。
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
7耶和华要保护你，免受一切的灾害； 他要保护你的性命。
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
8你出你入，耶和华要保护你， 从今时直到永远。
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.