詩篇 144
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1耶和華－我的磐石是應當稱頌的！ 他教導我的手爭戰， 教導我的指頭打仗。
1خداوند که صخره من است، متبارک باد! که دستهای مرا به جنگ وانگشتهای مرا به حرب تعلیم داد!
2他是我慈愛 的主 ，我的山寨， 我的高臺，我的救主， 我的盾牌，是我所投靠的； 他使我的百姓服在我以下。
2رحمت من اوست و ملجای من و قلعه بلند من و رهاننده من وسپر من و آنکه بر او توکل دارم، که قوم مرا در زیراطاعت من می‌دارد.
3耶和華啊，人算甚麼，你竟認識他！ 世人算甚麼，你竟顧念他！
3ای خداوند، آدمی چیست که او را بشناسی؟ و پسر انسان که او را به حساب بیاوری؟
4人好像一口氣； 他的年日如同影兒快快過去。
4انسان مثل نفسی است و روزهایش مثل سایه‌ای است که می‌گذرد.
5耶和華啊，求你使天下垂，親自降臨， 摸山，山就冒煙。
5ای خداوند آسمانهای خود را خم ساخته، فرود بیا. و کوهها را لمس کن تا دود شوند.
6求你發出閃電，使他們四散， 射出你的箭，使他們擾亂。
6رعدرا جهنده ساخته، آنها را پراکنده ساز. تیرهای خود را بفرست و آنها را منهزم نما.
7求你從上伸手救拔我， 救我出離大水， 救我脫離外邦人的手。
7دست خودرا از اعلی بفرست، و مرا رهانیده، از آبهای بسیارخلاصی ده، یعنی از دست پسران اجنبی.
8他們的口說謊話； 他們的右手起假誓。
8که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید، و دست راست ایشان، دست دروغ است.
9上帝啊，我要向你唱新歌， 用十弦瑟向你歌頌。
9ای خدا، تو راسرودی تازه می‌سرایم. با بربط ذات ده تار، تو راترنم خواهم نمود.
10你是那拯救君王的； 你是那救僕人 大衛 脫離害命之刀的。
10که پادشاهان را نجات می‌بخشی، و بنده خود داود را از شمشیر مهلک می‌رهانی.
11求你救拔我， 救我脫離外邦人的手。 他們的口說謊話； 他們的右手起假誓。
11مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده، که دهان ایشان به باطل سخن می‌گوید. و دست راست ایشان دست دروغ است.
12我們的兒子從幼年好像樹栽子長大； 我們的女兒如同殿角石， 是按建宮的樣式鑿成的。
12تا پسران ما در جوانی خود نمو کرده، مثل نهالها باشند. ودختران ما مثل سنگهای زاویه تراشیده شده به مثال قصر.
13我們的倉盈滿，能出各樣的糧食； 我們的羊在田間孳生千萬。
13و انبارهای ما پر شده، به انواع نعمت ریزان شوند. و گله های ما هزارها و کرورهادر صحراهای ما بزایند.
14我們的牛馱着滿馱， 沒有人闖進來 搶奪 ， 也沒有人出去 爭戰 ； 我們的街市上也沒有哭號的聲音。
14و گاوان ما باربردارشوند و هیچ رخنه و خروج و ناله‌ای درکوچه های ما نباشد.
15遇見這光景的百姓便為有福！ 有耶和華為他們的上帝，這百姓便為有福！
15خوشابحال قومی که نصیب ایشان این است. خوشابحال آن قوم که یهوه خدای ایشان است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.