詩篇 139
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1耶和華啊,你已經鑒察我,認識我。
1ای خداوند مرا آزموده وشناختهای.
2我坐下,我起來,你都曉得; 你從遠處知道我的意念。
2تو نشستن و برخاستن مرا میدانی و فکرهای مرا از دور فهمیدهای.
3我行路,我躺臥,你都細察; 你也深知我一切所行的。
3راه و خوابگاه مرا تفتیش کردهای و همه طریق های مرا دانستهای.
4耶和華啊,我舌頭上的話, 你沒有一句不知道的。
4زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه توای خداوند آن را تمام دانستهای.
5你在我前後環繞我, 按手在我身上。
5از عقب و از پیش مرا احاطه کردهای و دست خویش را بر من نهادهای.
6這樣的 知識奇妙,是我不能測的, 至高,是我不能及的。
6اینگونه معرفت برایم زیاده عجیب است. و بلند است که بدان نمی توانم رسید.
7我往哪裏去躲避你的靈? 我往哪裏逃、躲避你的面?
7از روح تو کجا بروم؟ و از حضور تو کجابگریزم؟
8我若升到天上,你在那裏; 我若在陰間下榻,你也在那裏。
8اگر به آسمان صعود کنم، تو آنجاهستی! و اگر در هاویه بستر بگسترانم اینک توآنجا هستی!
9我若展開清晨的翅膀, 飛 到海極居住,
9اگر بالهای سحر را بگیرم و دراقصای دریا ساکن شوم،
10就是在那裏,你的手必引導我; 你的右手也必扶持我。
10در آنجا نیز دست تومرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مراخواهد گرفت.
11我若說:黑暗必定遮蔽我, 我周圍的亮光必成為黑夜;
11و گفتم: «یقین تاریکی مرا خواهدپوشانید.» که در حال شب گرداگرد من روشنایی گردید.
12黑暗也不能遮蔽我,使你不見, 黑夜卻如白晝發亮。 黑暗和光明, 在你看 都是一樣。
12تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن است و تاریکی و روشنایی یکی است.
13我的肺腑是你所造的; 我在母腹中,你已覆庇我。
13زیرا که تو بر دل من مالک هستی؛ مرا دررحم مادرم نقش بستی.
14我要稱謝你,因我受造,奇妙可畏; 你的作為奇妙,這是我心深知道的。
14تو را حمد خواهم گفت زیرا که به طور مهیب و عجیب ساخته شدهام. کارهای تو عجیب است و جان من این رانیکو میداند.
15我在暗中受造,在地的深處被聯絡; 那時,我的形體並不向你隱藏。
15استخوانهایم از تو پنهان نبودوقتی که در نهان ساخته میشدم و در اسفل زمین نقشبندی میگشتم.
16我未成形的體質,你的眼早已看見了; 你所定的日子,我尚未度一日, 你都寫在你的冊上了。
16چشمان تو جنین مرا دیده است و در دفتر تو همه اعضای من نوشته شده، درروزهایی که ساخته میشد، وقتی که یکی از آنهاوجود نداشت.
17上帝啊,你的意念向我何等寶貴! 其數何等眾多!
17ای خدا، فکرهای تو نزد من چه قدر گرامی است و جمله آنها چه عظیم است!
18我若數點,比海沙更多; 我睡醒的時候,仍和你同在。
18اگر آنها رابشمارم، از ریگ زیاده است. وقتی که بیدارمی شوم هنوز نزد تو حاضر هستم.
19上帝啊,你必要殺戮惡人; 所以,你們好流人血的,離開我去吧!
19یقینای خدا شریران را خواهی کشت. پسای مردمان خون ریز از من دور شوید.
20因為他們說惡言頂撞你; 你的仇敵也妄稱 你的名 。
20زیرا سخنان مکرآمیز درباره تو میگویند و دشمنانت نام تو رابه باطل میبرند.
21耶和華啊,恨惡你的,我豈不恨惡他們嗎? 攻擊你的,我豈不憎嫌他們嗎?
21ای خداوند آیا نفرت نمی دارم از آنانی که تو را نفرت میدارند، و آیامخالفان تو را مکروه نمی شمارم؟
22我切切地恨惡他們, 以他們為仇敵。
22ایشان را به نفرت تام نفرت میدارم. ایشان را دشمنان خویشتن میشمارم.
23上帝啊,求你鑒察我,知道我的心思, 試煉我,知道我的意念,
23ای خدا مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس. مرابیازما و فکرهای مرا بدان،
24看在我裏面有甚麼惡行沒有, 引導我走永生的道路。
24و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.