詩篇 44
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1上帝啊,你在古時, 我們列祖的日子所行的事, 我們親耳聽見了; 我們的列祖也給我們述說過。
1ای خدا به گوشهای خود شنیدهایم وپدران ما، ما را خبر دادهاند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کردهای.
2你曾用手趕出外邦人, 卻栽培了我們列祖; 你苦待列邦, 卻叫我們列祖發達。
2تو بهدست خود امتها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
3因為他們不是靠自己的刀劍得地土, 也不是靠自己的膀臂得勝, 乃是靠你的右手、你的膀臂, 和你臉上的亮光, 因為你喜悅他們。
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
4上帝啊,你是我的王; 求你出令使 雅各 得勝。
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
5我們靠你要推倒我們的敵人, 靠你的名要踐踏那起來攻擊我們的人。
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
6因為,我必不靠我的弓; 我的刀也不能使我得勝。
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
7惟你救了我們脫離敵人, 使恨我們的人羞愧。
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
8我們終日因上帝誇耀, 還要永遠稱謝你的名。 (細拉)
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
9但如今你丟棄了我們,使我們受辱, 不和我們的軍兵同去。
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساختهای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
10你使我們向敵人轉身退後; 那恨我們的人任意搶奪。
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساختهای و خصمان ما برای خویشتن تاراج میکنند.
11你使我們當作快要被吃的羊, 把我們分散在列邦中。
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کردهای و ما را در میان امتها پراکنده ساختهای.
12你賣了你的子民也不賺利, 所得的價值並不加添你的 資財 。
12قوم خود را بیبها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
13你使我們受鄰國的羞辱, 被四圍的人嗤笑譏刺。
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
14你使我們在列邦中作了笑談, 使眾民向我們搖頭。
14ما را در میان امت هاضربالمثل ساختهای. جنبانیدن سر در میان قومها.
15我的凌辱終日在我面前, 我臉上的羞愧將我遮蔽,
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
16都因那辱罵毀謗人的聲音, 又因仇敵和報仇人的緣故。
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17這都臨到我們身上, 我們卻沒有忘記你, 也沒有違背你的約。
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
18我們的心沒有退後; 我們的腳也沒有偏離你的路。
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
19你在野狗之處壓傷我們, 用死蔭遮蔽我們。
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
20倘若我們忘了上帝的名, 或向別神舉手,
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
21上帝豈不鑒察這事嗎? 因為他曉得人心裏的隱秘。
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
22我們為你的緣故終日被殺; 人看我們如將宰的羊。
22هر آینه بهخاطر تو تمامی روز کشته میشویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده میشویم.
23主啊,求你睡醒,為何儘睡呢? 求你興起,不要永遠丟棄 我們 !
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیدهای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
24你為何掩面, 不顧我們所遭的苦難和所受的欺壓?
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
25我們的性命伏於塵土; 我們的肚腹緊貼地面。
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
26求你起來幫助我們! 憑你的慈愛救贖我們!
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.