Псалми 44
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Боже, својим ушима слушасмо, оци нам наши приповедаше дело које си учинио у њихово време, у старо време.
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
2Руком својом изгнао си народе, а њих посадио; искоренио си племена, а њих намножио.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
3Јер не задобише земље својим мачем, нити им мишица њихова поможе, него Твоја десница и Твоја мишица, и светлост лица Твог, јер Ти беху омилели.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
4Боже, царе мој, Ти си онај исти, пошљи помоћ Јакову!
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
5С Тобом ћемо избости непријатеље своје, и с именом Твојим изгазићемо оне који устају на нас.
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
6Јер се не уздам у лук свој, нити ће ми мач мој помоћи.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
7Него ћеш нас Ти избавити од непријатеља наших, и ненавиднике наше посрамићеш.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
8Богом ћемо се хвалити сваки дан, и име Твоје славићемо довека.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
9Али сад си нас повргао и посрамио, и не идеш с војском нашом.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
10Обраћаш нас те бежимо испред непријатеља, и непријатељи нас наши харају.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
11Дао си нас као овце да нас једу, и по народима расејао си нас.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
12У бесцење си продао народ свој, и ниси му подигао цене.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
13Дао си нас на подсмех суседима нашим, да нам се ругају и срамоте нас који живе око нас.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
14Начинио си од нас причу у народа, гледајући нас машу главом туђинци.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
15Сваки је дан срамота моја преда мном, и стид је попао лице моје.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
16Од речи подсмевачевих и ругачевих, и од погледа непријатељевих и осветљивчевих.
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17Све ово снађе нас; али не заборависмо Тебе, нити преступисмо завет Твој.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
18Не одступи натраг срце наше, и стопе наше не зађоше с пута Твог.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
19Кад си нас био у земљи змајевској, и покривао нас сеном смртним,
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
20Онда да бејасмо заборавили име Бога свог и подигли руке своје к Богу туђем,
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
21Не би ли Бог изнашао то? Јер Он зна тајне у срцу.
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
22А убијају нас за Тебе сваки дан; с нама поступају као с овцама кланицама.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
23Устани, што спаваш, Господе! Пробуди се, немој одбацити засвагда.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
24Зашто кријеш лице своје? Заборављаш невољу и муку нашу?
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
25Душа наша паде у прах, тело је наше бачено на земљу.
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
26Устани, помоћи наша, и избави нас ради милости своје.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.