Псалми 81

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Радујте се Богу, који нам даје крепост; покликујте Богу Јаковљевом.

1ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

2Подигните песме, дајте бубањ, слатке гусле са псалтиром.

2سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

3Трубите о мени у трубу, о уштапу ради празника нашег.

3کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

4Јер је такав закон у Израиља, наредба од Бога Јаковљевог.

4زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

5За сведочанство постави Јосифу ово, кад иђаше на земљу мисирску. Језик, ког не знах, чух!

5این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

6„Уклонио сам рамена његова од бремена, руке његове опростише се котарица.

6«دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

7У невољи си ме зазвао, и избавих те, услиших те усред грома, на води Мериви искушах те.

7در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

8Слушај, народе мој, и засведочићу ти, Израиљу, о кад би ме послушао:

8«ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

9Да не буде у тебе туђег бога, и богу страном немој се клањати.

9در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

10Ја сам Господ, Бог твој, који сам те извео из земље мисирске; отвори уста своја, и ја ћу их напунити.

10من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

11Али не послуша народ мој глас мој, Израиљ не мари за ме.

11لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

12И ја их пустих на вољу срца њихова, нека ходе по својим мислима.

12پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

13О кад би народ мој слушао мене, и синови Израиљеви ходили путевима мојим!

13‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

14Брзо бих покорио непријатеље њихове, и на противнике њихове дигао бих руку своју;

14آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

15Који мрзе на Господа, били би им покорни, и добри дани њихови били би довека;

15آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.

16Најбољом би пшеницом хранио њих, и медом бих из камена ситио их.”

16ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.