Псалми 77
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Глас мој иде к Богу, и ја призивам Њега; глас мој иде к Богу, и Он ће ме услишити.
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
2У дан туге своје тражих Господа; ноћу је рука моја подигнута, и не спушта се; душа моја неће да се утеши.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
3Помињем Бога, и уздишем; размишљам, и трне дух мој.
3خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.
4Држим очи своје да су будне; клонуо сам, и не могу говорити.
4چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.
5Пребрајам старе дане и године од векова.
5درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.
6Опомињем се песама својих ноћу; разговарам се са срцем својим, и испитујем дух свој:
6سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
7„Зар ће се довека гневити на нас Господ, и неће више љубити?
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
8Зар је засвагда престала милост Његова, и реч се прекинула од колена на колено?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
9Зар је заборавио милостив бити и у гневу затворио милосрђе своје?”
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
10И рекох: Жалосна је за мене ова промена деснице Вишњега.
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
11Памтим дела Господња; памтим пређашње чудо Твоје.
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
12Мислио сам о свим делима Твојим, размишљао о радњи Твојој;
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
13Боже! Пут је Твој свет; који је Бог тако велик као Бог наш?
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
14Ти си Бог, који си чинио чудеса, показивао силу своју међу народима;
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.
15Мишицом си одбранио народ свој, синове Јаковљеве и Јосифове.
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
16Видеше Те воде, Боже, видеше Те воде, и устрепташе, и бездане се задрмаше.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.
17Из облака лијаше вода, облаци даваху глас, и стреле Твоје лећаху.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
18Грмљаху громови Твоји по небу; муње Твоје севаху по васиљеној, земља се тресаше и њихаше.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
19По мору беше пут Твој, и стазе Твоје по великој води, и траг Твој не познаваше се.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
20Водио си народ свој као овце руком Мојсијевом и Ароновом.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.