Псальма 77
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Проводиреві хора: під Едутун; псальма Асафова. Голос мій до Бога, я буду взивати; мій голос до Бога, і він вислухає мене.
1آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.
2В день тїсноти моєї шукав я Господа; простирав в ночі руки мої без устанку; душа моя марно шукала одради.
2در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.
3Спогадав я Господа, і застогнав: став я думати, і знемігся духом.
3خدا را یاد میکنم و پریشان میشوم. تفکر مینمایم و روح من متحیر میگردد، سلاه.
4Ти держав повійки очей моїх; я стревожився і відняло менї мову.
4چشمانم را بیدار میداشتی. بیتاب میشدم وسخن نمی توانستم گفت.
5Спогадав я днї давні, лїта віків минувших.
5درباره ایام قدیم تفکرکردهام. درباره سالهای زمانهای سلف.
6Згадав в ночі піснї мої; думав-гадав я в серцї моїм, і дух мій допитувався:
6سرودشبانه خود را بخاطر میآورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.
7Чи по віки відкине Господь, і не явить більше ласки своєї?
7مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.
8Хиба на завсїди конець добротї його? Скіньчились слова з роду в рід?
8آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟
9Чи забув Бог милосердуватись? Хиба він зачинив в гнїві милосердє своє?
9آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.
10Тодї сказав я: Нездужаю. Згадаю про лїта правицї Всевишнього,
10پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!
11Про дїла Господа; про чудеса днедавні згадаю;
11کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.
12Буду думати-гадати про всї дїла твої, розмишляти о дїяннях твоїх.
12و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.
13Боже! Дорога твоя у сьвятинї; хто такий Бог великий, як ти, Боже?
13ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟
14Ти Бог той, що чудеса творить, ти явив між народами силу твою.
14تو خدایی هستی که کارهای عجیب میکنی و قوت خویش را بر قومها معروف گردانیدهای.
15Ізбавив народ твій рамям твоїм, синів Якова й Йосифа.
15قوم خود را به بازوی خویش رهانیدهای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.
16Тебе побачили води, Боже, води побачили тебе і — злякались; безоднї здрігнулись.
16آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجهها نیز سخت مضطرب گردید.
17Линуло з хмар водою; од тучі роздався голос, і стріли твої миготїли.
17ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.
18З вихром розносився голос грому твого, блискавки осьвічували круг земний; земля задрожала і задуднїла.
18صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.
19Через море веде дорога твоя й стежки твої, через великі води, і тропи твої невідомі.
19طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.
20Ти провадив народ твій як стадо, рукою Мойсея і Аарона.
20قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، بهدست موسی و هارون.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.