Псальма 77
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Проводиреві хора: під Едутун; псальма Асафова. Голос мій до Бога, я буду взивати; мій голос до Бога, і він вислухає мене.
1Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.
2В день тїсноти моєї шукав я Господа; простирав в ночі руки мої без устанку; душа моя марно шукала одради.
2En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.
3Спогадав я Господа, і застогнав: став я думати, і знемігся духом.
3Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.
4Ти держав повійки очей моїх; я стревожився і відняло менї мову.
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
5Спогадав я днї давні, лїта віків минувших.
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.
6Згадав в ночі піснї мої; думав-гадав я в серцї моїм, і дух мій допитувався:
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
7Чи по віки відкине Господь, і не явить більше ласки своєї?
7Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?
8Хиба на завсїди конець добротї його? Скіньчились слова з роду в рід?
8Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?
9Чи забув Бог милосердуватись? Хиба він зачинив в гнїві милосердє своє?
9Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
10Тодї сказав я: Нездужаю. Згадаю про лїта правицї Всевишнього,
10Kaj mi diris: Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.
11Про дїла Господа; про чудеса днедавні згадаю;
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
12Буду думати-гадати про всї дїла твої, розмишляти о дїяннях твоїх.
12Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
13Боже! Дорога твоя у сьвятинї; хто такий Бог великий, як ти, Боже?
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
14Ти Бог той, що чудеса творить, ти явив між народами силу твою.
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
15Ізбавив народ твій рамям твоїм, синів Якова й Йосифа.
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
16Тебе побачили води, Боже, води побачили тебе і — злякались; безоднї здрігнулись.
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.
17Линуло з хмар водою; од тучі роздався голос, і стріли твої миготїли.
17Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
18З вихром розносився голос грому твого, блискавки осьвічували круг земний; земля задрожала і задуднїла.
18La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.
19Через море веде дорога твоя й стежки твої, через великі води, і тропи твої невідомі.
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.
20Ти провадив народ твій як стадо, рукою Мойсея і Аарона.
20Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.