Псальма 90
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Молитва Мойсея, чоловіка Божого. Господи, ти був пристанню нашою з роду в рід.
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
2Перше, чим гори постали, і ти сотворив землю і весь сьвіт, од віку до віку ти єси, Боже.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
3Ти вертаєш людей у зотлїннє і кажеш: Вернїтесь, дїти людські!
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
4Бо тисяча лїт перед очима твоїми, мов день вчорашнїй, що минув, і як одна сторожа в ночі.
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
5Змітаєш їх геть; вони — як сон вранцї, як трава, що прозябає.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
6Вранцї цвите і зеленїє, у вечір вяне і сохне.
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
7Ми бо нидїємо від гнїву твого, від яростї твоєї ми тревожимось.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
8Ти поставив перед собою несправедливостї наші, тайни наші перед сьвітлом лиця твого.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
9Всї бо днї наші никнуть од яростї твоєї, лїта наші минають, як одна думка.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
10Днїв віку нашого на всього сїмдесять лїт, а як при силї, вісїмдесять лїт, а слава їх — то труди і біда; час бо скоро минає, і ми зникаєм.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
11Хто знає силу гнїву твого, і ярість твою по мірі страху твого?
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
12Навчи нас, як днї наші лїчити, щоб придбати розумне серце!
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
13Зглянься, Господи! Доки? І змилосердися над слугами твоїми!
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
14Насити нас вранцї милостю твоєю, і будем радуватись і веселитись по всї днї наші!
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
15Звесели нас по мірі днїв, в котрих понижив нас, по мірі лїт, в котрих ми горя зазнали.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
16Яви дїла твої слугам твоїм, а величиє твоє над синами їх!
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
17І благоволеннє Господа Бога нашого нехай буде над нами! І дїло рук наших утверди для нас. Боже утверди дїло рук наших!
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.