Salmi 90
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1O SIGNORE, tu ci sei stato un abitacolo In ogni età.
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
2Avanti che i monti fosser nati, E che tu avessi formata la terra ed il mondo; Anzi ab eterno in eterno tu sei Dio.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
3Tu fai ritornar l'uomo in polvere, E dici: Ritornate, o figliuoli degli uomini.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
4Perciocchè mille anni sono appo te Come il giorno d'ieri, quando è passato; O come una vegghia nella notte.
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
5Tu porti via gli uomini , come per una piena d'acque; Essi non sono altro che un sogno; Son come l'erba che si rinnovella la mattina.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
6La mattina ella fiorisce e si rinnovella; E la sera è segata e si secca.
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
7Perciocchè noi veniam meno per la tua ira; E siam conturbati per lo tuo cruccio.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
8Tu metti davanti a te le nostre iniquità, E i nostri peccati occulti alla luce della tua faccia.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
9Conciossiachè tutti i nostri giorni dichinino per la tua ira; Noi abbiam forniti gli anni nostri così presto come una parola.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
10I giorni de' nostri anni, in alcuni non sono che settant'anni; E in altri , se ve ne sono di maggiori forze, che ottant'anni; Ed anche il fiore di quelli non è altro che travaglio e vanità; Perciocchè di subito è riciso, e noi ce ne voliam via.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
11Chi conosce la forza della tua ira, E la tua indegnazione, secondo che devi esser temuto?
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
12Insegna ci adunque a contare i nostri dì; Acciocchè acquistiamo un cuor savio.
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
13Rivolgiti, Signore; infino a quando? E sii rappacificato inverso i tuoi servitori.
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
14Saziaci ogni mattina della tua benignità; Acciocchè giubiliamo, e ci rallegriamo tutti i dì nostri.
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
15Rallegraci, al par de' giorni che tu ci hai affliti; Degli anni che abbiamo sentito il male.
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
16Apparisca l'opera tua verso i tuoi servitori, E la tua gloria verso i lor figliuoli.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
17E sia il piacevole sguardo del Signore Iddio nostro sopra noi; E addirizza, o Signore , sopra noi l'opera delle nostre mani.
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.