Salmi 88

Diodati Bibbia 1885

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1O SIGNORE Iddio della mia salute, Io grido di giorno e di notte, nel tuo cospetto.

1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.

2Venga la mia orazione in tua presenza; Inchina il tuo orecchio al mio grido.

2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.

3Perciocchè l'anima mia è sazia di mali; E la mia vita è giunta infino al sepolcro.

3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.

4Io son reputato del numero di quelli che scendono nella fossa; Io son simile ad un uomo che non ha più forza alcuna.

4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,

5Io sono spacciato fra i morti, Come gli uccisi che giacciono nella sepoltura, De' quali tu non ti ricordi più; E che son ricisi dalla tua mano.

5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.

6Tu mi hai posto in una fossa bassissima, In tenebre, in luoghi profondi.

6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.

7L'ira tua si è posata sopra me, E tu mi hai abbattuto con tutti i tuoi flutti. (Sela.)

7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.

8Tu hai allontanati da me i miei conoscenti, Tu mi hai renduto loro grandemente abbominevole; Io son serrato, e non posso uscire.

8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.

9L'occhio mio è doglioso d'afflizione; O Signore, io grido a te tuttodì, Io spiego a te le palme delle mie mani.

9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.

10Opererai tu alcuna maraviglia inverso i morti? I trapassati risorgeranno essi, per celebrarti? (Sela.)

10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.

11La tua benignità si narrerà ella nel sepolcro? E la tua verità nel luogo del la perdizione?

11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?

12Le tue maraviglie si conosceranno esse nelle tenebre? E la tua giustizia nella terra dell'obblio?

12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?

13Ora quant'è a me, o Signore, io grido a te; E la mia orazione ti si fa incontro la mattina.

13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.

14Perchè scacci, o Signore, l'anima mia? Perchè nascondi il tuo volto da me?

14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?

15Io son povero, e vengo meno fin dalla mia giovanezza; Io porto i tuoi spaventi, e ne sto in forse.

15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.

16Le tue ire mi son passate addosso; I tuoi terrori mi hanno deserto;

16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.

17Mi han circondato come acque tuttodì; Tutti quanti mi hanno intorniato.

17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.

18Tu hai allontanati da me amici e compagni; I miei conoscenti son nascosti nelle tenebre.

18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.