Tingtoeng 88

Baibal Olcim (Matupi Chin)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Kai kah khangnah Pathen BOEIPA, namah hmaiah khoyin khothaih ka pang.

1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.

2Ka thangthuinah loh namah mikhmuh la ha pawk saeh. Ka tamlung he na hna kaeng thil lah.

2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.

3Ka hinglu he yoethae loh hah coeng tih ka hingnah he Saelkhui a paan coeng.

3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.

4Tangrhom la aka suntla rhoek neh n'moeh tih a dawn aka sai mueh hlang bangla ka om.

4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,

5Aka duek rhoek taengah a rhoe tih phuel kah aka yalh rhok te na ngaidam voel kolla na kut dong lamkah na tuiphih banghui lamni ka om coeng.

5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.

6Kai he a laedil kah tangrhom ah, khohmuep ah, a cok ah nan khueh.

6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.

7Na kosi te kai soah na tloeng tih na tuiphu tom neh nan phaep.

7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.

8Kamah kah hmaiben nawn khaw kai taeng lamkah nan lakhla sak. Amih kah tueilaehkoi la kai nan khueh dongah n'nan uh tih ka coe thai pawh. Selah

8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.

9Phacipphabaem khui lamkah nang kang khue ham khaw ka mik kha coeng. BOEIPA namah taengah hnin takuem ka kut ka phuel.

9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.

10Aka duek rhoek ham khobaerhambae na saii pah atah sairhai a aka thoo vetih namah n'uem eh? Selah

10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.

11Nang kah sitlohnah te phuel khuiah, na uepomnah te Abaddon ah a thui aya?

11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?

12Nang kah khobaerhambae te khohmuep khuiah, namah kah duengnah te lunghnilh kho ah a ming uh aya?

12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?

13Tedae kai loh BOEIPA nang taengah ka pang tih mincang kah ka thangthuinah loh namah n'doe.

13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.

14BOEIPA aw ba dongah nim ka hinglu he na hlahpham tih kai taeng lamkah na maelhmai na thuh mai?

14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?

15Kai mangdaeng he ka camoe lamkah ka pal coeng. Nang taengkah mueirhih ka phueih tih ka ngaidaeng.

15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.

16Na thinsa loh kai soah n'khuk tih namah kah hihhamnah loh kai m'biit uh coeng.

16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.

17Tui bangla kai n'hil uh tih, khohnin yung ah kai malh m'vael.

17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.

18Ka lungnah ka paya khaw kai taeng lamkah nan lakhla sak tih khohmuep ni ka hmaiben coeng.

18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.