Psaumes 88
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Cantique. Psaume des fils de Koré. Au chef des chantres. Pour chanter sur la flûte. Cantique d’Héman, l’Ezrachite.
1Ho Eternulo, Dio de mia savo! Tage kaj nokte mi krias antaŭ Vi.
2Éternel, Dieu de mon salut! Je crie jour et nuit devant toi.
2Mia preĝo venu antaŭ Vian vizaĝon; Klinu Vian orelon al mia ploro.
3Que ma prière parvienne en ta présence! Prête l’oreille à mes supplications!
3Ĉar mia animo trosatiĝis de malbonoj Kaj mia vivo atingis Ŝeolon.
4Car mon âme est rassasiée de maux, Et ma vie s’approche du séjour des morts.
4Mi similiĝis al la forirantoj en la tombon; Mi fariĝis kiel viro sen fortoj,
5Je suis mis au rang de ceux qui descendent dans la fosse, Je suis comme un homme qui n’a plus de force.
5Etendita inter mortintoj; Kiel mortigitoj, kuŝantaj en la tombo, Kiujn Vi jam ne rememoras Kaj kiuj estas forigitaj for de Via mano.
6Je suis étendu parmi les morts, Semblable à ceux qui sont tués et couchés dans le sépulcre, A ceux dont tu n’as plus le souvenir, Et qui sont séparés de ta main.
6Vi metis min en la plej profundan foson, En mallumon, en abismon.
7Tu m’as jeté dans une fosse profonde, Dans les ténèbres, dans les abîmes.
7Pezas sur mi Via furiozo, Kaj per ĉiuj Viaj ondoj Vi min premas. Sela.
8Ta fureur s’appesantit sur moi, Et tu m’accables de tous tes flots. — Pause.
8Vi malproksimigis de mi miajn konatojn, Vi faris min abomenaĵo por ili; Mi estas enŝlosita, kaj mi ne povas eliri.
9Tu as éloigné de moi mes amis, Tu m’as rendu pour eux un objet d’horreur; Je suis enfermé et je ne puis sortir.
9Mia okulo mallumiĝis de malĝojo; Mi vokas Vin, ho Eternulo, ĉiutage, Mi etendas al Vi miajn manojn.
10Mes yeux se consument dans la souffrance; Je t’invoque tous les jours, ô Éternel! J’étends vers toi les mains.
10Ĉu por mortintoj Vi faros miraklojn? Ĉu malvivuloj leviĝos kaj gloros Vin? Sela.
11Est-ce pour les morts que tu fais des miracles? Les morts se lèvent-ils pour te louer? — Pause.
11Ĉu en la tombo estos rakontata Via boneco, Kaj fidindeco en la abismo?
12Parle-t-on de ta bonté dans le sépulcre, De ta fidélité dans l’abîme?
12Ĉu en la mallumo estos konataj Viaj mirakloj, Kaj Via justeco en la lando de forgeso?
13Tes prodiges sont-ils connus dans les ténèbres, Et ta justice dans la terre de l’oubli?
13Sed mi vokas al Vi, ho Eternulo, Kaj matene mia preĝo Vin renkontas.
14O Éternel! J’implore ton secours, Et le matin ma prière s’élève à toi.
14Kial, ho Eternulo, Vi forpuŝas mian animon? Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon de mi?
15Pourquoi, Éternel, repousses-tu mon âme? Pourquoi me caches-tu ta face?
15Mi estas mizera kaj senforta detempe de la juneco; Mi portas Viajn terurojn, mi konsumiĝas.
16Je suis malheureux et moribond dès ma jeunesse, Je suis chargé de tes terreurs, je suis troublé.
16Venis sur min Via furiozo, Viaj timigoj min dispremas.
17Tes fureurs passent sur moi, Tes terreurs m’anéantissent;
17Ili ĉirkaŭas min, kiel akvo, ĉiutage; Ili tute min ĉirkaŭsieĝas.
18Elles m’environnent tout le jour comme des eaux, Elles m’enveloppent toutes à la fois.
18Vi malproksimigis de mi amanton kaj amikon; Miaj konatoj estas en mallumo.
19Tu as éloigné de moi amis et compagnons; Mes intimes ont disparu.
no verse 19 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.