Psaumes 94
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Dieu des vengeances, Éternel! Dieu des vengeances, parais!
1Dio de venĝo, ho Eternulo, Dio de venĝo, aperu!
2Lève-toi, juge de la terre! Rends aux superbes selon leurs œuvres!
2Leviĝu, Juĝanto de la tero; Redonu la meritaĵon al la fieruloj.
3Jusques à quand les méchants, ô Éternel! Jusques à quand les méchants triompheront-ils?
3Kiel longe la malvirtuloj, ho Eternulo, Kiel longe la malvirtuloj triumfos?
4Ils discourent, ils parlent avec arrogance; Tous ceux qui font le mal se glorifient.
4Ili estas malhumilaj, parolas arogantaĵon; Fanfaronas ĉiuj malbonaguloj.
5Éternel! Ils écrasent ton peuple, Ils oppriment ton héritage;
5Vian popolon, ho Eternulo, ili premas, Kaj Vian heredon ili turmentas.
6Ils égorgent la veuve et l’étranger, Ils assassinent les orphelins.
6Vidvinon kaj fremdulon ili mortigas, Kaj orfojn ili buĉas.
7Et ils disent: L’Éternel ne regarde pas, Le Dieu de Jacob ne fait pas attention!
7Kaj ili diras: La Eternulo ne vidas, Kaj la Dio de Jakob ne scias.
8Prenez-y garde, hommes stupides! Insensés, quand serez-vous sages?
8Komprenu, senprudentuloj en la popolo; Kaj vi, malsaĝuloj, kiam vi saĝiĝos?
9Celui qui a planté l’oreille n’entendrait-il pas? Celui qui a formé l’œil ne verrait-il pas?
9Ĉu ne aŭdas Tiu, kiu aranĝis orelon? Ĉu ne vidas Tiu, kiu kreis okulon?
10Celui qui châtie les nations ne punirait-il point, Lui qui donne à l’homme l’intelligence?
10Ĉu ne punas la ĝustiganto de la popoloj, Kiu instruas al homo scion?
11L’Éternel connaît les pensées de l’homme, Il sait qu’elles sont vaines.
11La Eternulo scias la pensojn de homo, Ke ili estas vantaj.
12Heureux l’homme que tu châties, ô Éternel! Et que tu instruis par ta loi,
12Bone estas al la homo, kiun Vi, ho Eternulo, ĝustigas, Kaj al kiu Vi instruas Vian leĝon,
13Pour le calmer aux jours du malheur, Jusqu’à ce que la fosse soit creusée pour le méchant!
13Por trankviligi lin en la malbonaj tagoj, Ĝis estos pretigita la foso por la malvirtulo.
14Car l’Éternel ne délaisse pas son peuple, Il n’abandonne pas son héritage;
14Ĉar la Eternulo ne forpuŝos Sian popolon, Kaj Sian heredon Li ne forlasos.
15Car le jugement sera conforme à la justice, Et tous ceux dont le cœur est droit l’approuveront.
15Ĉar juĝo revenos al vero, Kaj ĝin sekvos ĉiuj virtkoruloj.
16Qui se lèvera pour moi contre les méchants? Qui me soutiendra contre ceux qui font le mal?
16Kiu helpas min kontraŭ malbonuloj? Kiu staras apud mi kontraŭ malbonaguloj?
17Si l’Éternel n’était pas mon secours, Mon âme serait bien vite dans la demeure du silence.
17Se la Eternulo ne estus mia helpanto, Mia animo preskaŭ kuŝus jam silenta.
18Quand je dis: Mon pied chancelle! Ta bonté, ô Éternel! Me sert d’appui.
18Kiam mi diris, ke mia piedo ŝanceliĝas, Via boneco, ho Eternulo, min subtenis.
19Quand les pensées s’agitent en foule au-dedans de moi, Tes consolations réjouissent mon âme.
19Kiam mi havas interne multe da maltrankvilaj pensoj, Viaj konsoloj karesas mian animon.
20Les méchants te feraient-ils siéger sur leur trône, Eux qui forment des desseins iniques en dépit de la loi?
20Ĉu aliĝos al Vi trono de maljusteco, Kiu aranĝas maljustaĵon en la nomo de la leĝo?
21Ils se rassemblent contre la vie du juste, Et ils condamnent le sang innocent.
21Ili sin armas kontraŭ la animo de virtulo, Kaj sangon senkulpan ili akuzas.
22Mais l’Éternel est ma retraite, Mon Dieu est le rocher de mon refuge.
22Sed la Eternulo estos mia rifuĝejo; Kaj mia Dio estos la roko de mia ŝirmo.
23Il fera retomber sur eux leur iniquité, Il les anéantira par leur méchanceté; L’Éternel, notre Dieu, les anéantira.
23Kaj Li redonos al ili por iliaj malbonagoj, Kaj por ilia malboneco Li ilin ekstermos; Ilin ekstermos la Eternulo, nia Dio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.