Psaumes 107
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Louez l’Éternel, car il est bon, Car sa miséricorde dure à toujours!
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
2Qu’ainsi disent les rachetés de l’Éternel, Ceux qu’il a délivrés de la main de l’ennemi,
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
3Et qu’il a rassemblés de tous les pays, De l’orient et de l’occident, du nord et de la mer!
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
4Ils erraient dans le désert, ils marchaient dans la solitude, Sans trouver une ville où ils pussent habiter.
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
5Ils souffraient de la faim et de la soif; Leur âme était languissante.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
6Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
7Il les conduisit par le droit chemin, Pour qu’ils arrivassent dans une ville habitable.
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
8Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
9Car il a satisfait l’âme altérée, Il a comblé de biens l’âme affamée.
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
10Ceux qui avaient pour demeure les ténèbres et l’ombre de la mort Vivaient captifs dans la misère et dans les chaînes,
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
11Parce qu’ils s’étaient révoltés contre les paroles de Dieu, Parce qu’ils avaient méprisé le conseil du Très-Haut.
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
12Il humilia leur cœur par la souffrance; Ils succombèrent, et personne ne les secourut.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
13Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
14Il les fit sortir des ténèbres et de l’ombre de la mort, Et il rompit leurs liens.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
15Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
16Car il a brisé les portes d’airain, Il a rompu les verrous de fer.
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
17Les insensés, par leur conduite coupable Et par leurs iniquités, s’étaient rendus malheureux.
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
18Leur âme avait en horreur toute nourriture, Et ils touchaient aux portes de la mort.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
19Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
20Il envoya sa parole et les guérit, Il les fit échapper de la fosse.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
21Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
22Qu’ils offrent des sacrifices d’actions de grâces, Et qu’ils publient ses œuvres avec des cris de joie!
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
23Ceux qui étaient descendus sur la mer dans des navires, Et qui travaillaient sur les grandes eaux,
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
24Ceux-là virent les œuvres de l’Éternel Et ses merveilles au milieu de l’abîme.
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
25Il dit, et il fit souffler la tempête, Qui souleva les flots de la mer.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
26Ils montaient vers les cieux, ils descendaient dans l’abîme; Leur âme était éperdue en face du danger;
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
27Saisis de vertige, ils chancelaient comme un homme ivre, Et toute leur habileté était anéantie.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
28Dans leur détresse, ils crièrent à l’Éternel, Et il les délivra de leurs angoisses;
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
29Il arrêta la tempête, ramena le calme, Et les ondes se turent.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
30Ils se réjouirent de ce qu’elles s’étaient apaisées, Et l’Éternel les conduisit au port désiré.
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
31Qu’ils louent l’Éternel pour sa bonté, Et pour ses merveilles en faveur des fils de l’homme!
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
32Qu’ils l’exaltent dans l’assemblée du peuple, Et qu’ils le célèbrent dans la réunion des anciens!
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
33Il change les fleuves en désert, Et les sources d’eaux en terre desséchée,
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
34Le pays fertile en pays salé, A cause de la méchanceté de ses habitants.
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
35Il change le désert en étang, Et la terre aride en sources d’eaux,
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
36Et il y établit ceux qui sont affamés. Ils fondent une ville pour l’habiter;
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
37Ils ensemencent des champs, plantent des vignes, Et ils en recueillent les produits.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
38Il les bénit, et ils deviennent très nombreux, Et il ne diminue point leur bétail.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
39Sont-ils amoindris et humiliés Par l’oppression, le malheur et la souffrance;
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
40Verse-t-il le mépris sur les grands, Les fait-il errer dans des déserts sans chemin,
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
41Il relève l’indigent et le délivre de la misère, Il multiplie les familles comme des troupeaux.
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
42Les hommes droits le voient et se réjouissent, Mais toute iniquité ferme la bouche.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
43Que celui qui est sage prenne garde à ces choses, Et qu’il soit attentif aux bontés de l’Éternel.
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.