Žalmy 107
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Oslavujte Hospodina, nebo jest dobrý, nebo na věky milosrdenství jeho.
1Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco:
2Nechť o tom vypravují ti, kteříž jsou vykoupeni skrze Hospodina, jak je on vykoupil z ruky těch, kteříž je ssužovali,
2Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,
3A shromáždil je z zemí, od východu a od západu, od půlnoci i od moře.
3Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.
4Bloudili po poušti, po cestách pustých, města k přebývání nenacházejíce.
4Ili vagis en la dezerto, laŭ vojo senviva, Urbon loĝatan ili ne trovis;
5Hladovití a žízniví byli, až v nich svadla duše jejich.
5Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortiĝis.
6Když volali k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich vytrhl je,
6Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
7A vedl je po cestě přímé, aby přišli do města k bydlení.
7Kaj Li kondukis ilin laŭ ĝusta vojo, Ke ili venu al urbo loĝata.
8Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
8Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
9Poněvadž napájí duši žíznivou, a duši hladovitou naplňuje dobrými věcmi.
9Ĉar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonaĵo.
10Kteříž sedí ve tmě a v stínu smrti, sevříni jsouce bídou i železy,
10Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;
11Protože odporni byli řečem Boha silného, a radou Nejvyššího pohrdli.
11Ĉar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malŝatis la decidon de la Plejaltulo.
12Pročež ponížil bídou srdce jejich, padli, a nebylo pomocníka.
12Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.
13Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí je vysvobozuje.
13Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
14Vyvodí je z temností a stínu smrti, a svazky jejich trhá.
14Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li disŝiris.
15Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
15Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
16Poněvadž láme brány měděné, a závory železné posekává.
16Ĉar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.
17Blázni pro cestu převrácenosti své, a pro nepravosti své v trápení bývají.
17La malsaĝuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;
18Oškliví se jim všeliký pokrm, až se i k branám smrti přibližují.
18Ĉiujn manĝojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.
19Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich je vysvobozuje.
19Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.
20Posílá slovo své, a uzdravuje je, a vysvobozuje je z hrobu.
20Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.
21Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými,
21Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
22A obětujíce oběti chvály, ať vypravují skutky jeho s prozpěvováním.
22Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.
23Kteří se plaví po moři na lodech, pracujíce na velikých vodách,
23Kiuj veturas per ŝipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,
24Tiť vídají skutky Hospodinovy, a divy jeho v hlubokosti.
24Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.
25Jakž jen dí, hned se strhne vítr bouřlivý, a dme vlny mořské.
25Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis ĝiajn ondojn:
26Vznášejí se k nebi, sstupují do propasti, duše jejich v nebezpečenství rozplývá se.
26Ili leviĝas ĝis la ĉielo, malleviĝas en la abismojn; Ilia animo konsumiĝas de sufero;
27Motají se a nakloňují jako opilý, a všecko umění jejich mizí.
27Ili iras ĉirkaŭe kaj ŝanceliĝas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta saĝeco malaperas.
28Když volají k Hospodinu v ssoužení svém, z úzkostí jejich je vysvobozuje.
28Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.
29Proměňuje bouři v utišení, tak že umlkne vlnobití jejich.
29Li kvietigis la ventegon, Kaj ĝiaj ondoj silentiĝis.
30I veselí se, že utichlo; a tak přivodí je k břehu žádostivému.
30Kaj ili ekĝojis, kiam fariĝis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.
31Nechať oslavují před Hospodinem milosrdenství jeho, a divné skutky jeho před syny lidskými.
31Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaŭ la homidoj.
32Nechť ho vyvyšují v shromáždění lidu, a v radě starců chválí jej.
32Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejaĝuloj ili Lin laŭdu.
33Obrací řeky v poušť, a prameny vod v suchost,
33Li ŝanĝas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekaĵon;
34Zemi úrodnou v slatinnou, pro zlost obyvatelů jejích.
34Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj.
35Pustiny obrací v jezera, a zemi vyprahlou v prameny vod.
35Li ŝanĝas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;
36I osazuje na ní hladovité, aby stavěli města k bydlení.
36Kaj Li loĝigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon loĝatan.
37Kteříž osívají pole, a dělají vinice, a shromažďují sobě užitek úrody.
37Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.
38Takť on jim žehná, že se rozmnožují velmi, a dobytka jejich neumenšuje.
38Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multiĝas, Kaj brutoj ne mankas al ili.
39A někdy pak umenšeni a sníženi bývají ukrutenstvím, bídou a truchlostí,
39Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,
40Když vylévá pohrdání na knížata, dopouštěje, aby bloudili po poušti bezcestné.
40Li verŝas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.
41Onť vyzdvihuje nuzného z trápení, a rozmnožuje rodinu jako stádo.
41Malriĉulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel ŝafojn.
42Nechť to spatřují upřímí, a rozveselí se, ale všeliká nepravost ať zacpá ústa svá.
42La virtuloj tion vidas, kaj ĝojas; Kaj ĉia malboneco fermas sian buŝon.
43Ale kdo jest tak moudrý, aby toho šetřil, a vyrozumíval mnohému milosrdenství Hospodinovu?
43Kiu estas saĝa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favoraĵojn de la Eternulo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.